– Naszym celem jest stałe wzmacnianie kompetencji oraz wymiana doświadczeń między naszymi zespołami. Jest to niezwykle istotne zarówno podczas ćwiczeń, jak i w akcji ratowniczej w warunkach realnego zagrożenia – powiedział Marcin Górski, Dyrektor Naczelny Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego KGHM. – W zawodach uczestniczą zespoły składające się z ratowników górniczych oraz strażaków z wszystkich wydziałów JRGH. Przyjęta od lat formuła pokazuje, że kluczem do osiągnięcia sukcesu, oprócz wiedzy, umiejętności i doświadczenia, jest zaufanie i współpraca w zastępie – dodał.

Zespoły ratownicze KGHM rywalizowały w sześciu kategoriach: crossfit ratowniczy, wiedza ratownicza, mechanika sprzętu ratowniczego, pierwsza pomoc przedmedyczna, działania wysokościowe przy użyciu technik alpinistycznych oraz zadania sprawnościowe będące odwzorowaniem akcji ratowniczej. Liczba i charakter merytoryczny konkurencji obrazują złożoność ratownictwa górniczego, a w szczególności zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do bezpiecznej realizacji stawianych zadań.

– Organizowane zawody są nie tylko miejscem rywalizacji w konkurencjach zespołowych i indywidualnych, lecz również doskonałą okazją do sprawdzenia zasadności wprowadzanych rozwiązań organizacyjnych i technicznych. Naszym celem jest jak najlepsze przygotowanie ratowników do niezwykle trudnych i wymagających warunków, które towarzyszą im w działaniach pod ziemią – dodał Marcin Górski.

Ratownicy KGHM od lat należą do grona najlepszych w kraju. Ich wysokie kompetencje to nie tylko zasługa doskonałego wyszkolenia i zaangażowania na rzecz innych. To także efekt strategicznych inwestycji KGHM w zdrowie i bezpieczeństwo pracowników, którzy idąc do pracy wiedzą, że czuwają nad nimi najlepsi.

Tegoroczne zawody odbyły się m.in. na terenie Centrum Szkoleniowego Medyczno-Wysokościowego – specjalistycznego obiektu oddanego do użytku Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego KGHM w lutym br. Centrum umożliwia zaawansowane szkolenia m.in. z zakresu bezpiecznego wykonywania i kierowania pracami na wysokości, a także docelowo specjalistyczne kursy ITRA, IRATA oraz OTDL.

Obiekt, dzięki starannie zaplanowanym stanowiskom szkoleniowym, umożliwia bezpieczne trenowanie m.in. w przestrzeniach zamkniętych (studnie, kanały, komory) oraz ewakuacji w warunkach zagrożenia, tj. pracy na dachach płaskich i skośnych, kratownicach i suwnicach oraz obsługi różnorodnych systemów asekuracyjnych.

Centrum posiada również stanowisko przeznaczone do ćwiczeń w symulowanym zbiorniku retencyjnym dla sekcji wysokościowej ratowników górniczych.

inf.fot. KGHM

Centrum Szkoleniowe Medyczno-Wysokościowe to kolejna inwestycja KGHM w bezpieczeństwo i zdrowie pracowników, które od lat są priorytetem spółki.

– Centrum Szkoleniowe Medyczno-Wysokościowe spełnia najwyższe światowe standardy w zakresie szkolnictwa ratowniczego i stanowi kolejny, ważny element wzmacniania kompetencji i bezpieczeństwa nie tylko naszych ratowników, lecz także osób zaangażowanych w pracę m.in. na wysokości na terenie obiektów KGHM – powiedział Marcin Górski, Dyrektor Naczelny Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego KGHM. – Centrum składa się z sześciu stanowisk szkoleniowych, które dają nam możliwość bezpiecznej symulacji scenariuszy, z którymi nasi ratownicy mogą się spotkać w czasie prawdziwej akcji, jak również przy prowadzeniu prac profilaktycznych w wyrobiskach pionowych z użyciem technik alpinistycznych. Takie przeszkolenie jest szczególnie ważne w przypadku potencjalnych działań ratowniczych, które mogą być prowadzone w bardzo trudnych warunkach – dodał.

Dzięki starannie zaplanowanym stanowiskom szkoleniowym ratownicy JRGH oraz pracownicy KGHM mogą bezpiecznie trenować m.in. wejścia do studni i kanałów oraz ewakuację w warunkach zagrożenia; pracę na dachach, kratownicach i suwnicach oraz obsługę różnorodnych systemów asekuracyjnych. Centrum posiada również stanowisko przeznaczone głównie do ćwiczeń sekcji wysokościowej ratowników górniczych. Jednorazowo, na przestrzeni szkoleniowej może trenować do 15 osób.

Jednostka Ratownictwa Górniczo-Hutniczego KGHM od lat uznawana jest za jedną z najlepszych jednostek ratowniczych w kraju. Od 2018 roku ratownicy KGHM regularnie zajmują miejsce na podium Ogólnopolskich Zawodów w Ratownictwie Górskim. Przykładowo, w minionym roku zdobyli II miejsce w klasyfikacji zespołów spoza służb ratownictwa górskiego oraz III miejsce w klasyfikacji generalnej zawodów. Wysokie kompetencje ratowników JRGH to nie tylko zasługa ich doskonałego wyszkolenia i zaangażowania na rzecz innych. To także efekt strategicznych inwestycji KGHM w zdrowie i bezpieczeństwo pracowników, którzy idąc do pracy wiedzą, że czuwają nad nimi najlepsi.

Tegoroczne zawody zgromadziły 27 zespołów, w tym aż 9 spoza służb ratownictwa górskiego. Wśród nich znalazł się zespół KGHM, który był jednym z faworytów rywalizacji. W składzie Sylwester Szymczyk (ZG Polkowice-Sieroszowice), Robert Walkowiak (ZG Rudna) oraz Adrian Szpilewski (ZG Rudna), drużyna KGHM po raz kolejny udowodniła swoje wysokie kwalifikacje, zajmując II miejsce w klasyfikacji zespołów spoza służb ratownictwa górskiego oraz III miejsce w klasyfikacji generalnej zawodów.

Zawody składały się z ośmiu wymagających konkurencji, które sprawdzały wszechstronne umiejętności ratowników. Zespoły zmierzyły się m.in. z przejściem na przyrządach zaciskowych z wypuszczaniem liny, przejściem przez most linowy, zjazdami przez przepinki oraz ratownictwem partnerskim. W jednej z konkurencji zawodnicy musieli wyciągnąć poszkodowanego ze szczeliny, a w innym zadaniu transportować jednego z członków zespołu wózkiem alpejskim na odcinku 100 metrów.

Pomimo wymagającej rywalizacji, drużyna KGHM po raz kolejny pokazała swoją determinację, zdobywając II miejsce z czasem 1:01:20.0, tracąc zaledwie 1:56.3 do zwycięzców z PSP Lubin. Warto podkreślić, że od 2018 roku ratownicy KGHM nie schodzą z podium w tych prestiżowych zawodach. W 2023 roku zespół miedziowej spółki zajął drugie miejsce ustępując jedynie drużynie KW PSP Wrocław.

Budowany w ZG Polkowice Sieroszowice zbiornik U-37 zlokalizowany jest na poziomie 1038 m w rejonie GG-6. Obiekt będzie miał głębokość 33 m i kształt elipsy. Po zakończeniu prac związanych m.in. z wybraniem urobku do zadań przystąpili właśnie ratownicy górniczy z oddziału. Przy budowie zbiornika muszą stosować techniki alpinistyczne.

Ratownicy pracę rozpoczęli od przygotowania stanowisk poręczowych, asekuracyjnych i roboczych. Następnie zajęli się wyczyszczeniem tzw. korony, czyli zrębu zbiornika. Kluczowym etapem wymagającym zabudowania układów wyciągowych, tyrolki i odciągów było ręczne sprawdzenie i oberwanie każdego metra kwadratowego ociosu wysokiego na 33 metry.

Podejście do tego typu zadania wymaga dużego doświadczenia. Biorący w nim udział ratownicy z ZG Polkowice Sieroszowice regularnie trenują swoje umiejętności w ramach sekcji wysokościowej. Każdy z nich co dwa lata musi uczestniczyć w obozach kondycyjno-szkoleniowych doskonaląc swoje umiejętności pod czujnym okiem instruktorów GOPR.

W trakcie prowadzenia eksploatacji rud miedzi, w miarę rozbudowywania infrastruktury podziemnej, konieczne jest wykonywanie wyrobisk pionowych łączących chodniki kopalniane znajdujące się na różnych poziomach. Wyrobiska te, nazywane „szybikami”, wykonywane są głównie jako zbiorniki retencyjne. Są one przeznaczone są do magazynowania urobku w ciągach transportowych pod ziemią.

– Ratownicy i strażacy z KGHM należą do najlepszych na świecie. Wymaga to jednak nieustannego doskonalenia umiejętności w bardzo dobrych warunkach. Świetnie wyposażona sala szkoleniowa, będzie dostępna dla ratowników z sekcji wysokościowej przez cały rok. W KGHM bezpieczeństwo załogi to priorytet, stosujemy wszelkie możliwe metody i nie szczędzimy środków, aby je w naszych zakładach zapewnić – powiedział Mateusz Wodejko, wiceprezes zarządu do spraw finansowych KGHM Polska Miedź S.A.

Sala szkoleniowa specjalistycznej służby ratowniczej do prac z zastosowaniem technik alpinistycznych, bo tak brzmi pełna nazwa tzw. sekcji wysokościowej, znajduje się blisko Kopalnianej Stacji Ratownictwa Górniczego ZG Rudna i składa się z dwóch części: socjalno-magazynowej (gdzie przechowywany i konserwowany jest sprzęt wysokościowy) oraz szkoleniowej – sali ćwiczeń. Pomieszczenie zostało zaadoptowane i całkowicie wyremontowane, właśnie na potrzeby ratowników górniczych.

Sala jest zadaszona, pozwala na ćwiczenie technik alpinistycznych czy umiejętności obsługi sprzętu wykorzystywanego w akcjach ratowniczych. Do tej pory ratownicy z ZG Rudna szkolili się w pomieszczeniach oddziału KGHM, Jednostki Ratownictwa Górniczo- Hutniczego w Sobinie.

To już kolejne w tym roku działanie związane ze sprawami bezpieczeństwa pracowników KGHM. W marcu do użytku oddana została nowoczesna dyspozytornia JRGH w Sobinie. Nowy budynek wyposażony jest w najwyższej jakości systemy łączności i nowoczesne systemy informatyczne. Obiekt powstał przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii i jest energooszczędny – wykorzystuje energię ze słońca dzięki zainstalowanej na dachu budynku fotowoltaice.

Nowa dyspozytornia jest wyjątkowa nie tylko pod względem wyposażenia. Po raz pierwszy w historii KGHM daje możliwość poprowadzenia akcji ratowniczej czy ewakuacyjnej bezpośrednio z Sobina. W przypadku jakichkolwiek zdarzeń na terenie oddziałów KGHM dyspozytorzy JRGH otrzymują informacje i natychmiastowo podejmują odpowiednie działania.

W doskonaleniu umiejętności ratowników KGHM pomogą kolejne planowane inwestycje. W tym roku ma się rozpocząć budowa Centrum Szkoleniowego dla sekcji medycznej oraz wysokościowej w Sobinie. Główne zadanie nowego budynku to możliwość ćwiczeń na wysokości z użyciem technik alpinistycznych, ale także szeroko rozumianej pierwszej pomocy.

Chcą pomóc dzieciom, które opuszczą dom dziecka, by zacząć nowe życie. W tym celu górnicy należący do Stowarzyszenia Maltański legion remontują mieszkanie w Polkowicach, w którym młodzi ludzie zamieszkają.

– Zaczęliśmy od zalepiania dziur w ścianach, wyrwania kołków i gwoździ, wygładzenia ścian, szlifów i usunięcia starego tynku. Chcieliśmy doprowadzić mieszkanie do takiego stanu, w którym sam chciałbym mieszkać i moi koledzy. Trzeba wszystko wygruntować i pomalować, zmienić podłogi z PCV na panele. Pracujemy tu zależności od zmian, bo każdy z nas pracuje inaczej w systemie czterobrygadowym. Jedni mają małe dzieci, inni wyjechali na wakacje, ale zmieniamy się tu. W sumie jest nas tu pięciu. Wszyscy jesteśmy związani z Maltańskim Legionem, który podobne akcje robi już od dawna. Dzielimy się nie tylko krwią, ale też pomocną dłonią. Robimy pokazy pierwszej pomocy i pomagamy w akacjach charytatywnych. Główny nacisk finansowy na działania w tym mieszkaniu jest ze strony Starostwa Powiatowego w Polkowicach, ale to, na co nie było czasu, by składać wniosek i czekać na zakupy przynieśliśmy od siebie z innych akcji Legionu i z domu. Pracujemy tu prawie każdego dnia. Powinniśmy skończyć do końca wakacji – mówi Maciej Wierdak, ZG Rudna.
Stowarzyszenie z własnych środków zakupiło panele do czterech pokojów.

– Udało nam się pozyskać to mieszkanie od włodarzy Gminy Polkowice. Posłuży ono jako mieszkanie usamodzielniające dla dzieci z naszej pieczy. Wymaga ono odświeżenia i umeblowania. Zwróciliśmy się o pomoc do wolontariuszy z Maltańskiego Legionu. Jestem im za to bardzo wdzięczny. To nieoceniona pomoc – dodaje Jan Wojtowicz, wicestarosta powiatu polkowickiego.

Do wstrząsu w oddziale G-11 w ZG Rudna doszło tuż przed 8:00. Był silny, bo była to górnicza siódemka. Z miejsca zagrożenia wycofano trzech górników. Nikomu nic się nie stało. Zanim okazało się, że nikt nie ucierpiał z pomocą ruszyli ratownicy z Sobina.

– Ratownicy zawsze wyjeżdżają, a to czy zjeżdżają na dół, czy nie, to decyzja zawsze podejmowana na miejscu. W tym przypadku zdecydowano, że nie ma takiej konieczności, bo trzech pracowników zostało wycofanych i nikomu na szczęście nic się nie stało – mówi Sylwia Jurgiel, rzecznik prasowy KGHM Polska Miedź S.A. 

W związku z zaistniałą sytuacją nie prowadzą pokazów pierwszej pomocy, ale jak mówią, to nie oznacza, że nie mogą pomóc.

– Oferujemy pomoc w zakupach osobom starszym, schorowanym, samotnie wychowującym dzieci czy takim, które same nie mogą lub nie chcą wyjść. Zakupy możemy zrobić i dowieźć na terenie Lubina, Polkowic czy Głogowa – informują członkowie Stowarzyszenia Maltański Legion.

Numery telefonów, na które można zadzwonić i prosić o pomoc:

Lubin – 607 833 580

Polkowice – 512 312 397

Głogów – 722 346 516

Członkowie klubu pracują na co dzień w kopalniach KGHM Polska Miedź S.A. a zatem są dostępni w zależności od zmian.

– Jeśli nie można się do nas w danej chwili dodzwonić, wystarczy napisać SMS, a oddzwonimy. W Polsce mieszka dużo starszych osób, które są grupą najbardziej podatną na działanie koronowirusa. Wiele osób mieszka samotnie lub jest chorych. Ich stan nie pozwala na wyjście z domu. W celu dbania o ich zdrowie my, ratownicy górniczy ze stowarzyszenia HDK Maltański Legion wychodzimy z inicjatywą zrobienia zakupów „pod dom” – mówi Rafał Czerwonka, pomysłodawca tej inicjatywy.

13 grudnia w sali Centrali KGHM miała miejsce Akademia Barbórkowa ratowników JRGH O/KGHM Polska Miedź. W sumie z wszystkich kopalń Polskiej Miedzi ratownikami jest ok. 400 osób. Grupa z nich m.in. z rąk dyrektora naczelnego oddziału odebrała odznaczenia i wyróżnienia.

– Kiedy jest akcja jest też obawa, ale i racjonalne myślenie. Zawsze chciałem pomagać, a ta praca pozwala mi się realizować w tym zakresie – mówił tuż przed akademią Marcin Burda, górnik operator z ZG Rudna, będący ratownikiem od 4 lat.

– Odbieram dziś brązowy medal za zasługi dla ratownictwa. Było sporo akcji i zawałowych i pożarowych. Każdy człowiek, który dba o bezpieczeństwo biorąc udział w akcji myśli własnym bezpieczeństwie nie ze strachu, ale z ostrożności. Moim marzeniem było przyjąć się do kopalni, pracować w górnictwie i być ratownikiem. Moje wykształcenie jest ściśle związane z górnictwem i pomyślałem, że ratownictwo poszerzy moje horyzonty – dodawał Marcin Śmigielski, sztygar oddziałowy G – 6 w ZG Lubin.

– Od początku roku dyżurujące w Sobinie pogotowie górnicze wyjeżdżało 17 razy do zdarzeń w oddziałach KGHM Polska Miedź S.A., w tym były 4 akcje pożarowe i 13 zawałowych. Było też 17 wyjazdów lekarza z sanitariuszami. W samym styczniu tego roku Górnicze Pogotowie Ratownicze wyjeżdżało 4 – krotnie. Rok zaczął się niespokojnie. Po jednej z takich akcji 30 stycznia po 24 godzinach poszukiwania odnaleziono górnika bez obrażeń wytransportowany na powierzchnię. Jest was wielu, którzy bierzecie udział w takich akcjach i słyszeli niejednokrotnie słowa „wiedziałem, ze po mnie przyjdziecie, czekałem na was”. To przekonanie, że ratownicy górniczy dotrą do poszkodowanego, że uwolnią uwięzionych pracowników odciętych w wyrobiskach nie wzięło się znikąd. Przez lata swoją postawą i działaniem udowodniliście, że można na Was polegać i liczyć w najtrudniejszych sytuacjach. Wielu z was przekonało się osobiście, jak wielką satysfakcją jest moment, gdy dociera się do przygniecionego w kabinie operatora, któremu pomaga się wydostać, są to chwile, które umacniają nas w przekonaniu, że to , co robimy jest słuszne – mówił Sebastian Rakowiecki, dyrektor naczelny JRGH O/KGHM Polska Miedź S.A.

W akademii wzięli też udział zaproszeni gości. Byli samorządowcy, przedstawiciele służb policji, straży pożarnej czy Urzędu Górniczego. Uroczystość była okazją do podziękowania Piotrowi Walczakowi, który w tym roku podjął decyzję o odejściu z ratownictwa. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora oddziału.

Na profilu „KGHM to my” w portalu społecznościowym czytamy: Dziś w Zakładach Górniczych Rudna o g. 2:50 doszło do wstrząsu o energii 3,6 x 10 do 7J na głębokości 1000 metrów. Jedna osoba poszkodowana, została przewieziona do szpitala we Wrocławiu. Jej życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. W rejonie zagrożenia było 11 osób. Pozostałe osoby przebywają na badaniach lub wróciły do domu. 

Początkowo w rejonie zagrożenia znajdowało się 32 pracowników. W pierwszej kolejności z dołu wywieziono 7 górników, którzy zostali zawiezieni do szpitali w Lubinie, Głogowie i Legnicy,  później poszukiwano 14 mężczyzn. Z godziny na godzinę ratownicy docierali do kolejnych osób. Krótko przed 19:00 Anna Osadczuk, pełniąca obowiązki Dyrektora Departamentu Komunikacji KGHM  poinformowała, do odnalezienia został już tylko jeden górnik. Ci, których wywieziono już na powierzchnię są cali. Nie doznali poważnych obrażeń. 

Dzisiejszy wstrząs był na tyle silny, że odczuli go mieszkańcy całego regionu. To właśnie w kopalni Rudna w listopadzie 2016  życie straciło 8 górników. 

Lubinem, Polkowicami, Głogowem i innymi miejscowościami zatrzęsło tuż przed 14:00. Nie bez przyczyny. W kopalni Rudna doszło do poważnego wstrząsu. Nie jest jeszcze znany efekt ruchu górotworu. Mieszkańcy regionu z trwogą czekają na informacje. Przekazujemy najświeższe. 

– Dzisiaj o godzinie 13.53 w Zakładach Górniczych Rudna na oddziale G-2 doszło do wstrząsu o energii 9,8 x 10⁷ J. Do wstrząsu doszło na głębokości 770 metrów pod ziemią. W rejonie zagrożenia przebywało 32 osoby, w tej chwili (godz. 16:50) 14 jest poszukiwanych. Siedmiu pracowników zostało odwiezionych do szpitali na badania profilaktyczne – informuje w mailu Anna Osadczuk, p.o. Dyrektor Departamentu Komunikacji KGHM Polska Miedź S.A. – Trwa akcja ratownicza. W akcji bierze udział 11 zastępów ratowników z Jednostki Ratownictwa Górniczo – Hutniczego KGHM – dodaje Anna Osadczuk.

z nieoficjalnych źródeł wynika, że poszukiwania dotyczą jeszcze 9 górników ( godzina 17:38).

12 stycznia 2019 to nie jest szczęśliwy dzień dla pracowników kopalń miedziowej spółki. Przedpołudniem ratowano górników na ZG Rudna, zaś tuż przed 14:00 na oddziale G-51 ZG Polkowice – Sieroszowice miał miejsce pożar. Ogień opanowano, a ratownicy z JRGH O/KGHM Polska Miedź S.A. już wrócili po akcji do Sobina. Prawdopodobnie nikt nie ucierpiał .

inf.112Polkowice

Po porannym wstrząsie, jaki miał miejsce na oddziale G-7 w kopalni Rudna jeden górnik nie żyje, trzech jest ciężko rannych. W sumie do kopalnianego punktu medycznego zgłosiło się więcej poszkodowanych. Ratownicy spod ziemi przetransportowali trzech ciężko rannych pracowników. Ostatni górnik, którego wydobyli ratownicy nie żyje. Był to operator samojezdnych maszyn górniczych w wieku 58 lat, niestety osierocił dwójkę dzieci. W akcji, która zakończyła się tuż po 12:00 brały udział zastępy JRGH KGHM, Zespoły Ratownictwa Medycznego Pogotowia Ratunkowego Legnica  i załogi Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Zarząd KGHM ogłosił trzydniową żałobę. 

To ratownicy górniczy stawiają się na miejscach wypadków, gdy pracownicy całego ciągu technologicznego są w niebezpiecznych sytuacjach i ulegają wypadkom. Ostatnio załoga JRGH O/KGHM Polska Miedź S.A. wspierała też działania ratunkowe podczas wypadku komunikacyjnego. Za tę pomoc, za poświęcenie, za ratowanie zdrowia i życia podziękowano im podczas Akademii Odznaczeń 14 grudnia w sali im. J. Wyżykowskiego w siedzibie KGHM.

– Skuteczne akcje ratownicze utwierdzają nas w przekonaniu, że los pracowników KGHM Polska Miedź S.A. jest w dobrych rękach. Dobrze, jeżeli takie uroczystości przebiegają w atmosferze satysfakcji i poczucia dobrze wykonanej pracy. My takie poczucie satysfakcji i powód do do dumy mamy – mówił podczas akademii Piotr Walczak, dyrektor JRGH O/KGHM Polska Miedź S.A. 

W uroczystości poza odznaczonymi, ich przełożonymi, zarządem KGHM i przedstawicielami oddziałów oraz spółek z grupy kapitałowej wzięło udział wielu zaproszonych gości.

Wśród zespołów z Polski nie mogło zabraknąć reprezentacji JRGH z KGHM. Na ostatnich zawodach dwa lata temu ratownicy rywalizowali w kanadyjskim Sudbury. To był wielki sukces miedziowej ekipy, która startowała się pod nazwą White Eagles (Białe Orły).

W klasyfikacji ogólnej zdobyła brązowy medal, a w konkurencji polegającej na sprowadzaniu rannych z niebezpiecznych wysokości za pomocą liny była pierwsza! – Nieprzypadkowo tej konkurencji nie będzie tym razem, bo pokonaliśmy w niej Rosjan – śmieje się Bartłomiej Tursa, ratownik z ZG Lubin.

To prawie prawdziwa akcja

Brak tej konkurencji nie przekreśla szans na sukces miedziowych. Konkurs drużynowy ma składać się z pięciu obowiązkowych zadań, rozgrywanych w warunkach jak najwierniej odwzorowujących prawdziwe zagrożenie. Najważniejsza konkurencja, mająca aż 30-proc. wpływ na końcową klasyfikację, to symulowana akcja ratownicza, która odbędzie się w kopalni złota Siewiernaja w mieście Bierezowski. To podziemna kopalnia, do której dostać się będzie można wyłącznie szybem. Limit czasowy to 60 minut, dopuszczalny pakiet pomocowy to mapy i filmy z tej kopalni. Zostanie on dostarczony zespołom najpóźniej na miesiąc przed zawodami.

– Symulowana akcja to dla nas środowisko naturalne, przygotowujemy się głównie do niej, bo można w niej sprawdzić umiejętności ratownicze. Ta konkurencja to nasze oczko w głowie – podkreśla Tursa.

Maski włóż

Druga konkurencja o 20-proc. udziale w punktacji końcowej to gaszenie pożaru. Zostanie rozegrana na specjalnie do tego celu stworzonym poligonie w sekcji Uroczisze kopalni odkrywkowej Szartaszski. – Będzie to walka z ogniem na odkrytym terenie z użyciem tlenowych aparatów roboczych. Kolejny sprawdzian rozegra się w tej samej kopalni i zweryfikuje umiejętność udzielania pierwszej pomocy (on także ma 20% udziału w punktacji końcowej). Jak na razie wiadomo, że będą dwa etapy – symulowany wypadek w niebezpiecznym obiekcie przemysłowym oraz resuscytacja krążeniowo- oddechowa na fantomie – wyjaśnia Jacek Gąsieniec, zastępca kierownika Górniczego Pogotowia Ratowniczego.

Teoria i sztafeta

W zawodach nie zabraknie też egzaminu teoretycznego. Jego wartość w ogólnej klasyfikacji to 10%. Ostatnią konkurencją jest sztafeta sprawnościowa. Bierze w niej udział cały zastęp. Rozgrywana będzie na stadionie, na trzech równoległych torach. Każdy zawodnik będzie miał do przebiegnięcia określony dystans, będzie musiał wykonać zadanie siłowe, i pobiegnie w masce tlenowej.

– Ostatni zawodnik musi pokonać wyznaczoną trasę z fantomem poszkodowanego – mówi Gąsieniec, a jego kolega Bartłomiej Tursa nie ukrywa, że te trudności nie są przypadkowe. – Ratownicy z Rosji to zawodowi żołnierze, faceci o żelaznej kondycji. Ale nie uważamy, że jesteśmy na przegranej pozycji: intensyfikujemy zadania, wzmacniamy kondycję, myślę, że w sztafecie nie oddamy pola – zapowiada.

Dodatkową konkurencją, która nie będzie miała wpływu na punktację, będą zawody w VR – wirtualnej rzeczywistości. Kondycja to za mało Zawodnicy każdej z drużyn muszą spełniać wiele warunków: oprócz dobrego stanu zdrowia i sprawności fizycznej, co oczywiste, wymagane są także certyfikaty szkoleń z udzielania pierwszej pomocy oraz z ratownictwa górniczego. Drużyna do każdej konkurencji składa się z kapitana i czterech zawodników. Na razie na liście ekip zarejestrowanych na mistrzostwa są Kirkland Lake Gold – zwycięzcy klasyfikacji ogólnej z Kanady z 2016 roku, Wambo Coal Mine – najlepsi w udzielaniu pierwszej pomocy w 2016, polska ekipa Węglokoksu Kraj – zwycięzcy mistrzostw w Katowicach z 2014 roku i najlepsi w gaszeniu pożaru z Sudbury 2016. Jak widać, nasi ratownicy nie będą mieli łatwo, tym bardziej życzymy PABIEDY (ros. zwycięstwa)! (red)

W przeddzień manewrów organizatorzy zapoznali ratowników ze sprzętem medycznym udostępnionym na czas akcji. Główny nacisk położono na nosze typu SKED, które znakomicie sprawdzają się w trudnym terenie i umożliwiają transport zarówno w poziomie, jak i w pionie. Nie obyło się bez wykładów dotyczących postępowania z poszkodowanym – przypomnienie pozycji transportowych w zależności od doznanych urazów oraz sposobów zaopatrywania ran. Nazajutrz nabyte umiejętności ratownicy mogli sprawdzić w praktyce. – Po pierwszej edycji manewrów nasi ratownicy czuli lekki niedosyt – organizatorzy sami przyznali, że nie docenili naszej sprawności. Tym razem zapowiedzieli, że będzie dużo trudniej. I dotrzymali słowa – mówi Jacek Gąsieniec, zastępca kierownika GPR i kierownik pozorowanej akcji ratunkowej.

Gdzie oni są?

O godzinie 10 ratownicy zameldowali się przy szybie. Po przebraniu się w kombinezony i uprzęże dostali też od organizatorów mapy poziomów i informację dotyczącą zdarzenia. Scenariusz zakładał brak kontaktu z grupą eksploratorów, nieznana też była dokładna liczba poszkodowanych – podano tylko, że może być od 4 do 8 osób potrzebujących pomocy. Ta informacja oznaczała, że wszystkie dostępne rejony kopalni muszą zostać spenetrowane. Kierownik akcji Jacek Gąsieniec podzielił 18 ratowników na cztery zastępy (trzy 5-osobowe oraz jeden 3-osobowy) i wyznaczył zastępowych. – Według obowiązujących przepisów zastęp ratowników górniczych musi zawsze liczyć minimum 5 osób, ale w nieoficjalnych manewrach można sobie pozwolić na eksperyment – tłumaczy Gąsieniec. Ustalono taktykę – dwa zastępy zjeżdżają na poziom 4., a jeden na poziom 2. Skontrolowano łączność, ustalono sposób komunikacji na wypadek utraty łączności bezprzewodowej i można było przystąpić do akcji. Trzyosobowy zastęp tworzyli doświadczeni ratownicy służby specjalistycznej do pracy z wykorzystaniem technik alpinistycznych – to oni opuścili wszystkich ratowników na dół kopalni, a sami zjechali na linach na poziom czwarty.

Szli po omacku

Na niespodzianki zastępy nie musiały długo czekać. Niemal od razu po tym, jak ratownicy zjechali pod ziemię, jeden z chodników został zadymiony, aby ograniczyć widoczność, co znacznie utrudniło działania poszukiwawcze. Dzięki zastosowaniu światła chemicznego, tzw. light-sticków, ratownicy mogli oznaczyć sobie drogę powrotu. To w tym wyrobisku zastęp kierowany przez Jakuba Lewickiego z JRGH odnalazł pierwszego rannego. Trudno było go wydostać przez wąską szczelinę, a kiedy się to udało, poziom zadymienia wzrósł tak bardzo, że ratownicy poruszali się prawie po omacku. SKED z rannym podawano sobie z rąk do rąk w wyrobisku miejscami niskim na kilkadziesiąt centymetrów.

Ratownik też ranny

Tak jak wszędzie, i tutaj znajdował się sędzia, który oceniał działania ratownicze, postępowanie z ofiarami i ich transport na podszybie. W sumie odnaleziono pięciu poszkodowanych na obu poziomach z różnymi obrażeniami: złamaniami, urazami głowy, brzucha i głębokimi ranami. Ponadto trzeba było udzielić pomocy jednemu z ratowników. Scenariusz zakładał bowiem, że doznał on kontuzji stawu skokowego ze zmiażdżeniem, więc w sumie ewakuowano 6 osób.

Dekompresja

mile widziana – Ratownikom wydawało się, że to już koniec… Ale wtedy w szybie poniżej poziomu 4. na powierzchni wody pojawił się nurek, który „ostatkiem sił” wydusił z siebie, że wynurzył się z samego dna szybu – opowiada Gąsieniec. Przy zastosowaniu technik linowych nurek został wydobyty i poddany tlenoterapii. – To była doskonała okazja do omówienia postępowania przy chorobie dekompresyjnej – mówi kierownik akcji. Pierwszy na górę wyszedł trzyosobowy zastęp specjalistyczny. Wydostał się na linach, a potem za pomocą wyciągarki akumulatorowej wydobył poszkodowanych w noszach SKED i wszystkich ratowników.

Akcja trwała 6 godzin. Na powierzchni organizatorzy omówili realizację zadań. Warto dodać, że manewry są pomysłem ratowników JRGH i wszyscy partycypowali finansowo w dodatkowym szkoleniu. Każdy z nich wie, że im więcej potu na ćwiczeniach, tym mniej krwi w akcji.

W ubiegłym tygodniu ratownicy HDK Maltański Legion zaczęli remont pomieszczeń w Domu Dziecka w Głogowie. Dziś, jak mówią, już widać efekty.

– Po tych kilku dniach spędzonych przy remoncie zaczynamy się integrować i w jakimś stopniu emocjonalnie wiązać z rodzinną atmosferą panującą w tym domu dziecka. Prace pomału idą do przodu. Chcielibyśmy to skończyć jak najszybciej, jednak musimy robić wszystko etapami i na pewno potrwa to jeszcze kilka dni. Dzieci na tyle przyzwyczaiły się do naszego towarzystwa, że same zaczynają nam pomagać. Z drugiej strony chcemy, by poprzez pracę fizyczną doceniły i później dbały o to, co będą miały. Panie są bardzo sympatyczne i co chwilę pytają się czy czegoś nam nie brakuje. Robią nam kawę i obowiązkowo serwują obiad. Duży pokój praktycznie jest już skończony, a w łazience będą kładzione już płytki. Jeden z trzech pokoi dzieci mamy gotowy do malowania – opowiada Tomasz Skrzyński. 

Przypominamy, że aby wstąpić w szeregi HDK Maltański Legion nie trzeba obowiązkowo oddawać krwi. Wystarczy być człowiekiem, który chce bezinteresownie pomagać innym. Dokładnie tak, jak robią to Przemysław Moskaluk, Dawid Zdebiak, Tomasz Skrzyński i Tomasz Zblewski z głogowskim domu dziecka. Kontakt z HDK Maltański Legion najlepiej nawiązać przez ich profil na portalu społecznościowym Facebook. 

To Starostwo Powiatowe pomogło dyrekcji Domu Dziecka skontaktować się z krwiodawcami z HDK Maltański Legion. Działacze spytani o pomoc nie zastanawiali się ani chwili.Przy remoncie pracują: Tomasz Skrzyński, Tomasz Zblewski, Przemysław Moskaluk i Dawid Zdebiak.

– Pomagamy bo możemy. Do nas też ktoś kiedyś wyciągnie rękę, gdy będziemy tego potrzebować – mówi Tomasz Zblewski z HDK Maltański Legion. – Prace idą powoli, ale cały czas do przodu, ponieważ pracujemy na zmiany na swoich oddziałach. Nie licząc remontu łazienki, w której musieliśmy skuwać stary tynk i wyrównać ściany, to podstawowe prace budowlane polegają na szpachlowaniu i malowaniu – dodaje Tomasz Zblewski. – Co czujemy mogąc to robić? Radość i satysfakcję , a także wdzięczność dla naszych bliskich, którzy tolerują naszą nieobecność w domu – mówi krwiodawca.

Przypomnijmy,że klub HDK Maltański Legion działa formalnie jako grupa od niedawna. Powstał przy Jednostce Ratownictwa Górniczo Hutniczego KGHM Polska Miedź. Skupia głownie ratowników górniczych, którzy na co dzień pracują w oddziałach miedziowej spółki.

Działacze z tego klubu oddają krew, prowadzą prelekcje prozdrowotne, promują dawstwo szpiku, prowadzą szkolenia z zakresu pierwszej pomocy a od teraz jak widać na zdjęciach, które nadesłali na naszą prośbę, służą dzieciakom z domu dziecka.