Są nietuzinkowe, niepowtarzalne i wykonane od serca, a do tego ich cena jest mocno konkurencyjna do tych, w marketach i kwiaciarniach. Stroiki w wykonaniu niepełnosprawnych z placówek Fundacji Brata Alberta już można kupować.

– Wszystko, co przygotowujemy schodzi i rozchodzi się jak świeże bułeczki. Teraz oczywiście palmy wielkanocne cieszą się popularnością. Uczestnicy, za środki pozyskane ze sprzedaży tych prac, pojadą na wycieczkę nad morze. Te stroiki są niepowtarzalne tak samo, jak i my jesteśmy niepowtarzalni. Każdy wykonuje ozdoby indywidualnie. Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że te prace trafiają do wielu domów. W ten sposób czujemy się, jakbyśmy byli z lubinianami podczas świąt. Zapraszamy od poniedziałku do piątku od 10.000 do 18.00 przy ulicy Odrodzenia. Będziemy też w kościele św. Wojciecha dwie ostatnie niedziele przed świętami – mówi Monika Tomko-Klubek, kierownik Fundacji im. Brata Alberta w Radwanowicach, WTZ Przytulisko i świetlica terapeutyczna.

Osoby niepełnosprawne ruchowo i intelektualnie, będące podopiecznymi WTZ Przytulisko w Lubinie co roku pracują nad przygotowaniem spotkania opłatkowego. Rok temu pandemia pozwoliła na program możliwy do obejrzenia tylko online. W tym roku w okrojonym gronie, ale udało się. 12 stycznia w placówce na Starym Lubinie świętowano.

– To jest ważne, bo Fundacja im. Brata Alberta, która działa od 35 lat, od zawsze pielęgnowała i celebrowała to święto. Nie jesteśmy Fundacją kościelną, ale ważne są dla nas charaktery tych świąt katolickich. Kultywujemy je co roku, to ważne – mówił Grzegorz Popadiak, sekretarz zarządu Fundacji brata Alberta.

– Spotykamy się, jak co roku, w styczniu, by podsumować nasz poprzedni rok i wydarzenia. Ten rok był dla nas trudny, ale niósł też pozytywne emocje. Dużo udało nam się zrobić. To był trudny czas pandemii, ale byliśmy wsparciem dla naszych podopiecznych. Pomagamy im i chcemy, by czuli się dobrze i bezpiecznie. Niestety w tym roku musieliśmy trochę zmienić charakter spotkania. To zawsze okazja, by podziękować naszym wolontariuszom i dobroczyńcom. Korzystając z możliwości chcemy im podziękować w państwa portalu i zachęcić do dalszej współpracy – mówiła Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ Przytulisko w Lubinie.

Zajączki, stroiki na stoły, wianuszki, koszyczki, kartki wielkanocne, kurki i mnóstwo innych prac ręcznie wykonanych przez osoby niepełnosprawne z Warsztatów Terapii Zajęciowej „Przytulisko” w Lubinie można kupić przy ulicy Odrodzenia 8 w Lubinie codziennie od 9:00 do 17:00.

– Zachowujemy wszelkie zasady bezpieczeństwa. Kiermasz jest wystawiony przed naszym budynkiem przy Domu im. Dzieci Kresów. Jesteśmy od poniedziałku do piątku. Planujemy wystawić nasz kiermasz też w dwa ostatnie weekendy przed Wielkanocą – mówi Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ „Przytulisko” w Lubinie.

– Środki pozyskane ze sprzedaży prac wykonanych warsztatach przekazywane są na szeroko pojętą rehabilitację społeczną. Pandemia trochę nam psuje plany, ale cały czas myślimy o tym, by jeszcze w tym roku wyjechać nad morze, by nasi podopieczni trochę wypoczęli – dodaje kierownik.

Pieniądze zdobyte ze sprzedaży ozdób posłużą właśnie na takie cele.

Od dwóch tygodni w budynku przy Odrodzenia 8, czyli w siedzibie WTZ „Przytulisko” , gdzie roztaczana jest opieka nad osobami niepełnosprawnymi intelektualnie, działa nowy piec ekologiczny na pelet. Stare urządzenie opalane było węglem. Mimo, że spełniało normy, wciąż roztaczało kłęby dymu, przez co placówka miała wzmożone kontrole. Takie procedury nie służą spokojowi osób niepełnosprawnych i ich opiekunów. Teraz nerwy już się skończyły.

– Udało się. Cieszymy się. Jesteśmy bardzo zadowoleni i wzruszeni, ale też wdzięczni wszystkim naszym darczyńcom, którzy dołożyli swoją cegiełkę poprzez portal zrzutka.pl, wpłaty na nasze konto i wspieranie naszych kiermaszów. Dzięki temu mamy już ekologiczne ogrzewanie – mówi Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ „Przytulisko”. 

Placówka mogła liczyć na wsparcie z PEFRON-u, ale musiała też wykazać środki samodzielnie pozyskane. W tym WTZ wsparcie otrzymało m.in. z  MPWiK, Agencji Rozwoju Przemysłu i od prywatnych darczyńców. Jak wynika  z naszych informacji wsparcia nie udzielił Urząd Miejski w Lubinie, mimo, że WTZ działają na terenie miasta a podopiecznymi są mieszkańcy Lubina. Wszystko wskazuje na to, że miasto nawet nie odpowiedziało na apel tej instytucji. 

Jednocześnie z  montażem nowego pieca w drugiej siedzibie WTZ przy ul. Stary Lubin 10a powstaje nowe ogrodzenie. Była to druga część projektu, na którą zbierano niezbędne środki. Nowe ogrodzenie pozwoli bezpieczniej opiekować się nad niepełnosprawnymi podopiecznymi. 

Rokrocznie na spotkanie opłatkowe do WTZ „Przytulisko” przybywało wielu ludzi. Przedstawiciele samorządów współpracujących z niepełnosprawnymi, darczyńcy, rodziny podopiecznych. W tym roku spotkania nie będzie, ale każdy może zobaczyć jasełka i wprowadzić się z  niepełnosprawnymi  z „Przytuliska” w świąteczny nastrój.

– Z okazji świąt Bożego Narodzenia przesyłamy Wam najlepsze życzenia. Niestety, w tym roku nie możemy spotkać się przy jednym stole. Nie możemy zatem podzielić się z wami opłatkiem, nie możemy wspólnie podziękować naszym darczyńcom i przyjaciołom, ale możemy przekazać nastrój bożonarodzeniowy, możemy, jak rokrocznie pokazać naszą twórczość teatralną.  Zapraszamy na przedstawienie ,,Jasełka 2020” wykonanie przez naszych artystów. Nagrane i nauka ról odbywały się w reżimie sanitarnym. Próby musiały odbywać się w małych grupach oraz online. Jak wyszło ?Sami oceńcie. Mamy mały problem z głosem więc polecamy odtwarzanie na smartfonach – mówi Monika Tomko – Klubek kierownik WTZ „Przytulisko” w Lubinie.

Poniżej zamieszczamy link, pod którym można obejrzeć jasełka:

https://youtube.com/watch?v=RMel6LCXwLU&feature=s

– Jesteśmy bardzo mile zaskoczeni, że tak wielu odbiorców przychodzi do nas. Mówią, że kupują stroiki u nas właśnie od wielu lat. To dla nas bardzo duże wyróżnienie. Ozdoby świąteczne są przygotowywane przez naszych podopiecznych, czyli osoby niepełnosprawne intelektualnie i z chorobami psychicznymi. Wszelkie prace wykonywane są pod okiem terapeutów i instruktorów terapii zajęciowej w ramach zajęć i  wsparcia, jakiego udzielamy naszym podopiecznym – mówi Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ „Przytulisko” w Lubinie.

Prace podopiecznych WTZ „Przytulisko” są wyeksponowane tuż przed placówką przy ulicy Odrodzenia 8 w Lubinie. Można je nabywać w godzinach od 8 do 18. W najbliższą niedzielę 20 grudnia będą też dostępne przed kościołem św. Wojciecha w Lubinie. 

15 stycznia w sali weselnej „U Stefana” w Lubinie miało miejsce świąteczne spotkanie opłatkowe przygotowane przez podopiecznych WTZ Przytulisko, świetlicy terapeutycznej i ich opiekunów. Na uroczystość zaproszono bliskich oraz osoby zarówno prywatne, jak i reprezentujące instytucje, które na co dzień pomagają niepełnosprawnym podopiecznym Fundacji .

– U nas dalej świątecznie. Grudzień był dla nas bardzo intensywny. Tradycją naszej Fundacji jest, że we wszystkich naszych palcówkach odbywają się takie spotkania, a my przekładamy to na styczeń, by wszystkim ułatwić możliwość bycia z nami. Dziś jest z nami około 120 osób. Są podopieczni z rodzicami i opiekunami. Jest z nami nasz ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zalewski, prezes Fundacji, przyjaciele, przedstawiciele gminy i miasta, nasi darczyńcy i wolontariusze – mówiła Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ Przytulisko i Świetlicy Terapeutycznej w Lubinie.

Podopieczni Fundacji przygotowali dla gości jasełka. W rolach głównych nie zabrakło Heroda, Marii, Józefa, dzieciątka Jezus oraz trzech króli. W scenariusz wprowadzono też współczesne elementy, co wprawiło gości w dobry humor i zabawę.

Kwoty, jakie trzeba wydać za stroiki nagrobne bywają naprawdę wysokie. Stroiki, jakie robią podopieczni WTZ „Przytulisko” w Lubinie są na pewno tańsze, ale też niepowtarzalne. W tym tygodniu można je nabyć przy ulicy Odrodzenia 8 w siedzibie WTZ „Przytulisko” od godziny 9-18, gdzie osoby niepełnosprawne, będące podopiecznymi ośrodka wykonują je na bieżąco. W przyszłym tygodniu kiermasz będzie miał miejsce na pasażu sklepu Tesco w Lubinie również od 9 – 18.

– Robię stroik i to nie jest trudne. Mam tu taką gąbkę i do niej wkładam różne kwiatki . Nie uczyłem się tego wcześniej – mówił Marek ze Ścinawy podopieczny WTZ „Przytulisko”, który pieczołowicie pracował nad swoim dziełem.

Stroiki nagrobne robione są podczas zajęć z rękodzieła. Osoby niepełnosprawne intelektualnie, biorące udział w tych zajęciach z jednej strony mają okazję sprawdzenia swoich umiejętności manualnych, z drugiej nauczenia się wielu nowych rzeczy, ale co ważne, brania udziału w pewnego rodzaju rehabilitacji. Każde grupowe zajęcia integrują i dają okazję do podniesienia własnej wartości.

– Nasi podopieczni pracują pod okiem terapeutów. Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone są na rehabilitację społeczną naszych uczestników m.in. na wyjazdy nad morze, na wycieczki, wyjścia uspołeczniające na terenie Lubina. Wychodzimy, pokazujemy się, jacy jesteśmy fajni i jakie piękne prace u nas powstają  – mówi Monika Tomko Klubek, kierownik WTZ Przytulisko i świetlicy terapeutycznej.

Pomoc po pierwsze, dopiero po drugie dobra zabawa – tak w kilku słowach można opisać celowość organizacji Festynu Przytulisko i Przyjaciele jaki w piątek 8 czerwca na Wzgórzu Zamkowym w Lubinie zorganizowała Fundacja Brata Alberta przy wsparciu RCS czy Stowarzyszenia patriotyczny Głogów. 

Na scenie prezentowali się różni wokaliści i muzycy. Można było posłuchać popisów podopiecznych WTZ i świetlicy. Był akordeon, perkusja i muzyka hiphopowa. Poza sceną też sporo się działo. Był kącik gastronomiczny i kiermasze.

– Mamy tu przedmioty wykonane przez podopiecznych Fundacji Brata Alberta w Lubinie. Mamy tu różne kubki, wazony i kubki. Zainteresowanie na razie słabe, ale to dzień pracujący i wszyscy są jeszcze w pracy i szkole. Myślę, że potem się rozkręci. Nie ma określonych cen za te prace. Kto ile wrzuci do puszki z dobroci serca – taka jest zasada – mówiły wolontariuszki Agnieszka Zając i Oliwia Medwid.

– Zbieramy na kilka rzeczy – na dowóz uczestników, na doposażenie pracowni, na bieżące potrzeby warsztatów. Dziś wspierają nas RCS, grupa Patriotyczny Głogów i wszyscy, którzy przysłużyli się do tego byśmy tu dziś mogli być –  dodawała Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ Przytulisko w Lubinie. 

Sytuacja osób z niepełnosprawnością zarówno ruchową, jak i intelektualną jest lepsza niż kilka lat temu. Twierdzą tak sami zainteresowani oraz ich opiekunowie. W Lubinie poprawiła się infrastruktura miejska, co dla osób poruszających się na wózkach i tych, którzy chodzą, ale z trudnością jest bardzo ważne. W stolicy polskiej miedzi jest szereg świetlic, szkół integracyjnych i Warsztatów Terapii Zajęciowej, gdzie osoby borykające się z niepełnosprawnością mogą szkolić swoje umiejętności zarówno manualne, jak i umysłowe. Poza tym – co bardzo ważne – otoczenie w Lubinie ma więcej zrozumienia i akceptacji. Niepełnosprawność nie wiąże się już z uwięzieniem w czterech ścianach. 

                             Z roku na rok życie osób borykających się z niepełnosprawnością jest coraz przyjemniejsze. Społeczeństwo jest już bardziej otwarte. Ci, którzy radzą sobie na co dzień z niepełnosprawnością ruchową czy intelektualną widzą spore różnice w porównaniu z przeszłością. Jak mówią, jest łatwiej ze strony samorządów, przepisów, ale też osób w pełni sprawnych. Osoby z niepełnosprawnością wychodzą częściej z domów niż kiedyś. Wiele wydarzeń i atrakcji w mieście jest organizowanych z myślą o tych, którym trudniej wejść po schodach. Budynki, chodniki i przejścia dla pieszych są sukcesywnie dostosowywane do potrzeb osób poruszających się na wózkach. – W ostatnich latach w Lubinie przeprowadzaliśmy wiele szeroko zakrojonych inwestycji. Począwszy do dużych obiektów, jak hala widowiskowo – sportowo, kompleks basenów czy tzw. mała obwodnica, poprzez remont ulicy Mickiewicza i sporo innych. Przy każdej z tych inwestycji projektanci dbają o to, by te obiekty był w pełni dostępne dla osób niepełnosprawnych. Jest to ogólna tendencja, która panuje w budownictwie. Oczywiście wynika ona z przepisów, ale my jako miasto kładziemy zawsze nacisk na to, by wszystko, co budujemy było dostępne dla osób z niepełnosprawnością – mówi Jacek Mamiński, rzecznik prezydenta Lubina.

Jak potwierdzają osoby poruszające się na wózkach, faktycznie w Lubinie jest dużo lepiej niż przed laty. – Mogę powiedzieć, że Lubin na przestrzeni lat bardzo się zmienił. Stał się bardzo otwarty dla ludzi niepełnosprawnych. Jeżdżę moim wózkiem elektrycznym po całym mieście. Jest jeszcze kilka rzeczy do zrobienia, jak na przykład autobusy niskopodłogowe, które mają klapę z przodu i ciężko jest się tam obrócić. W niektórych miejscach wciąż zdarzają się wysokie krawężniki, które trzeba objeżdżać. Gdzieniegdzie sygnalizacja świetlna ma guzik po lewej stronie, a nie po prawej, a ja jestem praworęczny. Jakoś sobie radzę, ale te osoby, które nie są manualnie sprawne jak ja, uciekają od tych miejsc. Park Wrocławski jest za to dobrze dla nas zrobiony. Sporo się poprawiło. W Lubinie wszystko jest lepsze niż w innych miastach. – mówi Maciek, 22 – latek z Lubina, który cierpi na czterokończynowe dziecięce porażenie mózgowe. – Jest dużo lepiej, choć w niektórych miejscach chodniki są jeszcze nierówne, co sprawia mi trudności w poruszaniu się. Czasami w urzędach brak windy. Stara poczta w Lubinie co prawda ma poręcz, ale schody są trudne do pokonania. W starszych dzielnicach Lubina można jeszcze kilka rzeczy poprawić – dodaje Radek, 25 – latek z Lubina, borykający się z dziecięcym porażeniem mózgowym prawej strony.

Na temat lepszej dla niepełnosprawnych infrastruktury w Lubinie podobne zdanie mają opiekunowie osób borykających się z niepełnosprawnością. – Dwa lata temu miasto zrobiło nam podjazd przystosowany dla osób poruszających się na wózkach. Dzięki temu osoby te mogą dotrzeć do celu i korzystać z zajęć ceramicznych – mówi kierownik WTZ „Przytulisko” Monika Tomko – Klubek. – Wielki szacunek dla władz miasta za systematyczne znoszenie barier architektonicznych. – dodaje Tomko – Klubek

Jak podkreśla kierownik „Przytuliska”, największe bariery jednak tworzą ludzie w sercach i umysłach. Choć nie jest już tak, jak przed laty, gdy osoby z niepełnosprawnością musiały kryć się w domach i rzadko kiedy mogły brać udział w czynnym życiu społeczeństwa, to wciąż powinno się edukować społeczeństwo, by obcowanie osób zdrowych i borykających się z niepełnosprawnością było naturalne i pozbawione niechęci. – Ludzie boją się takich osób, jak ja. Boją się podejść. Nie wiem co myślą, może, że ich ugryzę. Społeczeństwo musi się jeszcze dużo nauczyć i przestać się bać. Nie może być dzielenia na lepszych i gorszych. Spotykamy się jeszcze z tym, że osoba niepełnosprawna jest gorszej kategorii i trzeba ją traktować trochę inaczej. Chcielibyśmy mieć dostęp do innych rzeczy, do których mają dostęp zdrowi ludzie. Kiedyś byłem na przykład w większym sklepie. Ktoś pomógł mi sięgnąć płytę z regału, ale gdy podjechałem do kasy pani nie mogła mnie obsłużyć, bo nie mogła mi wyciągnąć pieniędzy. Przeprosiła i powiedziała, że nie jest do tego upoważniona. Po krótkiej rozmowie pomogła mi, ale te przepisy powinny jeszcze się zmienić – mówi Maciek. – Też się spotykam niekiedy z ludźmi, którzy mam wrażenie, że się nas boją – dodaje Radek. – Dopóki ktoś nie porozmawia z osobą niepełnosprawną, nie postara się dowiedzieć jak wygląda takie życie, nie zrozumie. Wystarczy chcieć. Młodsi ludzie są bardziej otwarci, starsi jeszcze nie rozumieją problemów niepełnosprawności – mówi Radek.

– Ludzie zapominają i nieświadomie robią błędy. To widać na parkingach. Nawet jeśli nie są zajmowane miejsca dla osób z niepełnosprawnością to zdrowy kierowca parkuje zbyt blisko, a to utrudnia otwarcie drzwi na odpowiednią szerokość. Wtedy jest problem z ulokowaniem wózka inwalidzkiego. Trzeba wciąż edukować i więcej mówić – podkreśla Monika Tomko – Klubek, kierownik WTZ „Przytulisko”.

W Lubinie funkcjonuje szereg Warsztatów Terapii Zajęciowej, gdzie zarówno najmłodsi, jak i dorośli mogą brać udział w zajęciach podnoszących ich sprawność ruchową i intelektualną. Są WTZ „Słoneczko” i „Promyk” pod skrzydłami Stowarzyszenia Przyjaciół i Rodziców Osób Niepełnosprawnych. Jest też WTZ „Kameleon” i „ Akademia Życia” prowadzone przez Fundację Dać Nadzieję oraz „Przytulisko” należące do Fundacji Brata Alberta. W WTZ Przytulisko jest na przykład 40 uczestników z niepełnosprawnością ruchową, intelektualną oraz obiema sprzężonymi. Fundacja Brata Alberta prowadzi też świetlicę terapeutyczną dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Tu opieką objętych jest 20 osób. – Dzięki takim placówkom takie osoby, jak my mniej siedzą w domu – mówi Maciek. – Lubię tu przychodzić. Dużo mi to dało, zarówno pod względem fizycznym, jak i mentalnym, bo poczułem się silniejszy – dodaje Radek.

– Mamy u nas pracownie ceramiki, gospodarstwa domowego, edukacyjno – artystyczną z elementami doradztwa zawodowego, rehabilitacji pracownię rękodzieła, sztuk użytkowych, rolniczo – sadowniczą czy remontowo – techniczną. Wspierani jesteśmy głównie przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie i Starostwo Powiatowe. Pomagają nam też prywatne osoby, które nie chcą ujawniać swoich tożsamości, spółki, firmy i różne inne fundacje. Radzimy sobie, choć potrzeby są zawsze. Nie liczą się tylko pieniądze. Mamy wielu wolontariuszy, którzy nam pomagają: z SP 8, Gimnazjum Salezjańskiego. Wspierają nas też ośrodki kultury, jak CM Muza w Lubinie, gdzie często prezentujemy naszą twórczość czy sprzedajemy nasze prace. – mówią Ewa Bujak, instruktor terapii zajęciowej WTZ „Przytulisko” i Monika Tomko – Klubek – kierownik WTZ „Przytulisko”.