Kobiety pytają zwykle co ile waży, dlaczego w danym miejscu wisi, do czego służy. Wszyscy są troch ę oszołomieni. Nie są przygotowani na taki ogrom wiedzy i widok – mówił Jerzy Lisak, główny technolog w legnickiej hucie.

– Od 30 lat jestem hutnikiem. To tradycja rodzinna. Ojciec był hutnikiem, ja jestem i mój brat. Kto wie, może i mój syn nim będzie. Mam taką nadzieję. Dziś pokazałem rodzinie gdzie pracuję. Mój syn był zaskoczony. Żonie chciałem pokazać, jak huta się zmieniła. Z żoną byłem tu na wycieczce kilkanaście lat wcześniej. Było zupełnie inaczej. Dla osoby postronnej ta technologia jest skomplikowana. Inaczej jest dla tych, którzy pracują na co dzień. Ogarnąć to wszystko dla ludzi z zewnątrz na pierwszy raz jest bardzo ciężko – mówił Piotr Pielach, hutnik.

Od lat legnicka huta  z okazji Dnia Hutnika zaprasza gości z zewnątrz, by pokazać i wyjaśnić na czym polega proces technologiczny produkcji miedzi. Ten dzień był 11 maja, a z niecodziennej okazji skorzystało prawie 100 osób. Przewodnikami byli pracownicy huty, którzy specjalnie na potrzeby zwiedzających dostosowywali wyjaśnienia trudnych procesów.

– Musimy się w wyjaśnieniach kontrolować, by nie wejść za głęboko w szczegóły procesu, bo to może być niezrozumiałe i nudne. Patrząc na naszych gości i ich reakcje  potrafimy się dostosować. Każdy chce się pochwalić kawałkiem tego, co tu robi, ale głównym celem jest to, by w prosty sposób pokazać i wyjaśnić, jak ta huta funkcjonuje, na czym polega proces. Trzeba wyjaśnić ludziom, którzy z metalurgią mają niewiele wspólnego, chociaż część osób, które tu są, to ludzie związani z hutnikami, hutą lub innymi firmami  pracującymi w obszarze, często przychodzą ze swoimi dziećmi i wnukami – mówił Jan Antczak kierownik wydziału rafinacji ogniowej w Hucie Miedzi Legnica.

Zwiedzający mogli obejrzeć wydział brykietowni, wydział pieców szybowych, konwertory, piece anodowe czy elektrorafinację. Każdy zanim wszedł na teren zakładu przeszedł odpowiednie szkolenie i otrzymał środki ochrony osobistej, jak maseczki, kask czy okulary.

Na uroczystej akademii z okazji jubileuszu 20 – lecia Zakładu Hydrotechnicznego wyróżniono i odznaczono pracowników tego oddziału KGHM Polska Miedź S.A. Na wniosek dyrektora naczelnego nadano odznaki „Zasłużony dla Oddziału Zakład Hydrotechniczny” za zasługi stanowiące wkład w rozwijanie działalności Oddziału. Po części oficjalnej prof. Waldemar Świdziński z Instytutu Budownictwa Wodnego PAN wygłosił referat pt. „Dobrze rozwinięty system monitoringu podstawą bezpiecznej eksploatacji i rozbudowy OUOW Żelazny Most -wzorzec dla innych tego typu obiektów w kraju i na świecie”.

Wśród wyróżnionych osób był Mariusz Bartosik, który w Zakładzie Hydrotechnicznym pracuje od samego początku. Jak podkreśla był z ZH związany od 1983 roku, jeszcze zanim wydzielono oddział z Zakładów Górniczych Rudna. – Długie lata byłem elektromonterem, zaś ostatnie lata pracuję na oddziale automatyki przemysłowej. Cała technologia zmieniła się radykalnie. Sam monitoring obiektu wygląda wspaniale. Pomiary technologiczne są skomputeryzowane i archiwizowane, a praca dla nas jest dużo łatwiejsza. Dokształcamy się cały czas – mówił Mariusz Bartosik.

Mówiąc o OUOW Żelazny Most warto wspomnieć, że jest to część KGHM Polska Miedź S.A. , bez której proces technologiczny nie byłby możliwy. Żelazny Most to zbiornik o powierzchni sięgającej dziś prawie 1600 hektarów i pojemności przekraczającej 590 mln metrów sześciennych. Jest to miejsce, do którego odprowadzane są odpady powstające przy flotacji rudy miedzi w Zakładach Wzbogacania Rud. Istniejący obiekt zaczęto budować w 1974 roku. Dziś to największy w Europie obiekt tego rodzaju. W zbiorniku zachodzi proces klarowania, po którym woda wraca do obiegu technologicznego przez system wież i rurociągów i  jest wykorzystywana w w produkcji ponownie. Prawie 70% odpadów, które trafia do zbiornika wykorzystywane jest w dalszej nadbudowie i uszczelnianiu czaszy obiektu, a pozostała ilość ulega unieszkodliwianiu.

Jak informuje Biuro Prasowe KGHM Polska Miedź S.A. , obiekt Żelazny Most jest dziś jednym z najlepiej monitorowanych tego typu obiektów na świecie. Geodezyjna sieć obserwacyjna, służąca do badań deformacji korony i przedpola zbiornika, liczy aż 500 punktów badawczych. Zmiany poziomu i ciśnienia wody w osadach i podłożu można obserwować dzięki sieci ponad 2400 piezometrów oraz przetworników ciśnienia, które są zainstalowane w zaporach i na przedpolu składowiska. Ponadto, jest wyposażony w kilkaset innych urządzeń służących do monitoringu obiektu zgodnie z metodą obserwacyjną, polegającą na okresowych analizach wyników monitoringu geotechnicznego zachowania się obiektu, które potwierdzą lub zmodyfikują kryteria projektowania przyjęte dla dalszej rozbudowy obiektu .

Prowadzony jest również szeroko zakrojony monitoring geotechniczny i środowiskowy.

Zakład Hydrotechniczny zajmuje się też dostawą piasku do podsadzania wyrobisk z użytkowanej piaskowni Obora, której łączne wydobycie od początku istnienia Oddziału przekroczyło już 29 mln m3. Odpowiedzialny jest również za dostarczenie wody technologicznej służącej do bieżącej produkcji, której przetransportowano już ponad 3 miliardy. Oddział administruje również nieczynnymi OUOW Gilów, Wilków po byłej kopalni Lena oraz składowiskami po dawnej kopalni Konrad w Iwinach. W zarządzie Oddziału znajduje się ponad 3200 ha terenów przemysłowych, leśnych i gruntów rolnych. Zakład Hydrotechniczny zarządza rozległą siecią rurociągów wodnych i odpadowych o łącznej długości ponad 150 km.  [See image gallery at lubinextra.pl]