Najpierw komendant Hufca ZHP w Lubinie przekazał w Domu Seniora Betlejemskie Świtało Pokoju, potem wręczył zebranym paczki, o które w ramach akcji „Paczka dla kombatanta” postarała się Chorągiew Dolnośląska, która pozyskała pieniądze z Ministerstwa Obrony Narodowej i Wojska Polskiego. – Mamy takich paczek 30. Wiemy, ze potrzeby są większe i chciałoby się więcej, ale trzeba cieszyć się  z tego, co udało się pozyskać. Dziś też przekazujemy Betlejemskie Światło Pokoju, które trafia do Polski i do  Lubina już od 30 lat – mówił Łukasz Nowicki, komendant Hufca ZHP w Lubinie.

– Harcerze stanęli absolutnie na wysokości zdania. To pozwala godniej spędzić święta. Poprawiają nastrój naszym seniorom. Mam nadzieję, ze ten trudny czas minie, że przyjdą piękne słoneczne dni bez wirusa. mam nadzieję, ze maleńki Jezus przyniesie ukojenie i radość. W tym trudnym pandemicznym czasie staramy sobie jakoś radzić. Niestety z uwagi na obostrzenia musimy dbać o bezpieczeństwo. zajęcia przeprowadzamy w niewielkich małych grupkach – dodawała Elżbieta Miklis, kierownik Domu Dziennego Pobytu Senior w Lubinie.

Organizatorzy zadbali, by na scenie była gama zespołów. Można było posłuchać takich grup, jak Wrzos i Agat, Biesiadni, Siostry Boczniewicz, Spinka Band oraz Włoch Dario Isidoris. Gwiazdą wieczoru był Robert Rozmus z zespołem Andrzeja Walusa. Nie zabrakło też lubińskich wokalistów i tancerzy. Był zespół Hosadyna do Lubina.

– Zespół powstał w 2007 roku. Zaczynało 12 osób, a teraz jest nas 22. Trzeba się nauczyć śpiewać na pamięć, kroków i nie każdy chce to robić. O nasze stroje dba kierownik Elżbieta Miklis. Warto być w zespole, bo to przynajmniej dla mnie, moje życie. U mnie w rodzinie prawie wszyscy są muzykalni. Pomimo mojego wieku też wciąż lubię śpiewać i tańczyć – mówiła Stefania Mikła, kierownik zespołu, założycielka grupy.

Choć głównie z myślą o najmłodszych, to jak się okazało nie tylko dla dzieci ciekawe były stoiska warsztatowe prowadzone przez TechForKids. Można tam było znaleźć warsztaty z rysunku 3D, lalki motanki , wyspę klocków lego czy punkt z drewnianymi klockami.

– Jest Festiwal Narodów więc jest dużo starszych osób, które interesują się kulturą ludową i to oni też nas odwiedzają. Nie ograniczamy się tylko na dzieci. Przychodzą też rodzice z dziećmi i pomagają swoim pociechom. To nas cieszy, bo miło nam widzieć przy naszych stoiskach pełne rodziny – mówił Wiktor Miklas, z TechForKids z Lubina

Śpiewano w naprawdę różnorodnych językach. Angielski, niemiecki czy włoski dominowały, ale były też utwory po rosyjsku, czesku, a nawet serbsku. Na scenie wystąpiło w sumie 21 wokalistów i zespołów. – występuje w zespole „Bez nazwy”, ale też solo. Jedna piosenka zespołowa jest w języku niemieckim, druga w angielskim. Indywidulanie zaśpiewam po włosku, a dokładnie po neapolitańsku. Czy trudno się śpiewa w innym języku? To zależy od indywidualnego podejścia. W zespole, gdy ćwiczymy razem z panem Kubą Adamkiem to ćwiczenie jest wielokrotne. Osobiście znam włoski język perfekcyjnie. Takie hobby to sposób na spędzanie czasu wolnego. Od trzech lat jestem w Lubinie. Przez przypadek trafiłam do tego zespołu. W naszym klubie jest wielu ludzi występujących, mających wiele zainteresowań. Zachęcić innych można zapraszając najpierw na takie festiwale jako widzów. Potem sami do nas przychodzą. Wystarczą dobre chęci, nie wolno bać się i wstydzić. Dziś występujemy z młodzieżą. Traktujemy to jako integrację. Nie odczuwa się tej granicy. Dzięki naszej kierowniczce Eli Miklis, która w ten sposób to organizuje. Występujmy też wspólnie z przedszkolakami. Taka integracja powinna być. To nas scala i wcale nie czujemy się starsi od tych młodszych – mówiła Teresa Dudek, jedna z bohaterek festiwalu.

W przyszłym tygodniu Wielkanocny Kiermasz będzie jeszcze pokaźniejszych rozmiarów. Ci, którzy lubią przyozdobić świąteczny stół ręcznie robionymi bibelotami będą mogli nabyć przedmioty, które rzadko można znaleźć w marketach. Wyroby lokalnych rękodzielników są wykonywane z pieczołowitością i jak mówią klienci, czuć w nich duszę. Wielu z rzemieślników traktuje to zajęcie jako pasję, bo nie o handle tu chodzi. Ceny wszelkich kurczaczków i zajączków wahają się w zależności od rozmiaru od 4 do 20 złotych. Czas jaki poświęca się na wykonanie tych niepowtarzalnych ozdób to nierzadko kilka godzin. – Zaczęłam robić biżuterię kiedy przeszłam na emeryturę. To były sznury szydełkowo – koralikowe. Później były filce, decoupage a w tej chwili robię już pisanki przed świętami i dekoracje szyte. W Muzie jestem pierwszy raz. Dotąd byłam raz na kiermaszu w okolicach Jeleniej Góry. Dziś klienci szukają różnych rzeczy, w zależności od tego czego potrzebują. Na szyte ozdoby wielkanocne trzeba sporo czasu. Trzeba wykroić materiał, dopasować formę, pozszywać, z filcu przygotować i przymocować odpowiednie dodatki, wypchać specjalnym materiałem. Na koniec zszyć, udekorować i ozdobić, ale warto, bo efekt jak widać jest, a klientom bardzo się podoba – mówiła Bożena Hajzel – Bobrowska. Jarmark był przedsmakiem tego, który w przyszłym tygodniu w sobotę w CK Muza szykuje Dom dziennego Pobytu Senior.

Organizatorami wydarzenia było m.in. Dom Dziennego Pobytu Senior w Lubinie. – Kobiety były w tamtych czasach w Dniu Kobiet bardzo chołbione. Wręczano im goździka i rajstopy i my to dziś czynimy. Nie czujemy w tym żadnej polityki. Chcemy pokazać tylko klimat tamtych czasów. Choć zaprosiliśmy głownie seniorów to są tu też młodzi ludzie, którym chcielibyśmy przybliżyć tamte czasy. Krytykujemy to, co jest niewłaściwe a podkreślamy te aspekty, które niczego złego nikomu złego nie czyniły i nie czynią. Przez postkomunistyczne spojrzenie na Dzień Kobiet najwięcej straciły kobiety. Dziś w programie mamy skecze, widowisko słowno – muzyczne, wracamy do fajnych utworów, które kiedyś były śpiewane. Będzie dziś legendarna piosenka Jana Pietrzaka „Dziewczyny z PRL” – mówiła przed uroczystością mówiła Elżbieta Miklis, kierownik Domu dziennego Senior w Lubinie. Paniom obecnym na widowni zebrało się od razu na wspomnienia. – Oj pamiętam jak obchodziło się Dzień Kobiet w czasach PRL. To było wtedy wydarzenie w zakładzie pracy. Rano przychodziła delegacja panów do pań, wręczali goździka i rajstopki, gratulowali i było wielkie święto. Panie były pięknie ubrane i było naprawdę radośnie. Tą dzisiejszą imprezą jestem zachwycona, podziwiam wystrój i pomysły. Przecież tu dziś nie ma wolnych miejsc. Świetna sprawa – mówiła Teresa Sienkiewicz z Lubina.