Inicjatywa i realizacja budowy Domu Opieki Społecznej „Ostoja” w Lubinie leży po stronie Stowarzyszenia „Równe szanse”. Powoli, gromadząc środki i darowizny, prowadzono prace budowlane, potem wyposażano placówkę, by w końcu zdobyć odpowiednie zezwolenia i 13 kwietnia otworzyć ośrodek. Wszystko trwało ponad 5 lat.

– Emocje są spore, bo od dawna pracujemy na dosyć dużej adrenalinie, planujemy, przygotowujemy. Jest sporo rzeczy organizacyjnych i wielu ludzi jest w to zaangażowanych. Staramy się jak najlepiej przygotować ośrodek, by zminimalizować stres w trakcie  przejścia podopiecznych. Już przygotowujemy się na przyjęcie pierwszej grupy mieszkańców. Wiadomo, że głównie dla starszych to będzie ogromny stres, więc postaramy się im to wynagrodzić, by poczuli się tu jak najlepiej, jak u siebie, jak w domu zwłaszcza w pierwszych dniach – mówi Joanna Widawska, dyrektor DPS Ostoja w Lubinie.

– Mogliśmy otworzyć, ale były problemy z wszystkimi zezwoleniami, by mieć je wszystkie na raz. Chcieliśmy wszystko zamknąć na ostatni guzik. 30 kwietnia będą pierwsi pacjenci. Mamy 22 pokoje. Maksymalnie do 50 osób, na początek 47 pacjentów. Pokoje są dwuosobowe, jeden jest czteroosobowy, a w każdym wewnętrzna łazienka. Będziemy opiekować się wszystkimi, którzy muszą być w domach pomocy społecznej, przewlekle chorymi i niepełnosprawnymi. Mamy pełen wykwalifikowany personel, jak ratownicy medyczni, pielęgniarki, terapeuci, rehabilitanci, kucharki, panie porządkowe – dodaje Dariusz Jankowski, prezes Stowarzyszenia „Równe szanse”.

Na razie w ośrodku nie ma zapisów. Prowadzone są jeszcze rozmowy. Rozpisano konkurs w gminie. Po jego rozstrzygnięciu okaże się, jaka będzie ostateczna kwota do uiszczenia za pobyt w tej placówce. Każdy podopieczny będzie traktowany indywidualnie, w zależności od jego stanu zdrowia i potrzeb. Wstępnie opłata będzie w granicach 5400 zł.

Budowa ośrodka i jego wyposażenie pochłonęły ok. 6 mln zł.

W budżecie trzeba było zabezpieczyć pieniądze, które w ok. 20% mają pokryć ważną dla mieszkańców inwestycję – wymianę oświetlenia w mieście. Resztę kosztów, które mają w sumie sięgnąć ponad 20 mln zł pokryją pieniądze marszałkowskie. Lubin i inne gminy otrzymają bowiem taką refundację. 

Wśród uchwał podejmowanych 22 marca na sesji rady miejskiej pojawiła się więc ta, która zmieniła budżet na rok 2021. Wymiana oświetlenia z przestarzałego na ledowe ma przede wszystkim obniżyć koszty energii.

– Zmieniamy budżet, by pokryć część wymiany oświetlenia. To poprawi funkcjonowanie miasta. Zaoszczędzimy na wydatkach za energię i dzięki temu będą pieniądze na następne projekty. Najlepszym przykładem jestem ja sam – od roku, od kiedy mam założone ledowe oświetlenie we własnej firmie, płacę 50% dotychczasowych rachunków za energię. Podczas wymiany oświetlenia, pojawią się chodniki do poprawienia lub wymiany. W ten sposób poprawimy stan chodników dla mieszkańców, by już się nie potykali. W wielu miejscach mamy 30 – letnie słupy oświetleniowe, które w większości od dołu są przerdzewiałe. Trzeba je w końcu wyrzucić, bo zagrażają bezpieczeństwu  –  mówił Dariusz Jankowski, wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Lubinie. 

Na ośrodek całodobowej opieki dla osób niepełnosprawnych, chorych i w podeszłym wieku zarówno leżących, jak i tych, którzy przy pomocy innych poruszają się, czekano długo.

Stowarzyszenie Przyjaciół i Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Równe szanse” z Lubina zabiegało o placówkę wiele lat. Jesienią 2015 roku miało miejsce symboliczne wbicie łopaty na terenie, gdzie dziś stoi już ośrodek, czyli nieopodal WTZ Promyk i Słoneczko przy ulicy Kukuczki w Lubinie. Otwarcie placówki i przyjęcie pierwszych podopiecznych powinno mieć miejsce już wkrótce.

– Było dużo rozmów i działań pięć lat temu. Teraz jesteśmy już na końcowym etapie. To ostatnie szlify. To wszystko będzie jeszcze uzupełniane długo. Wszystko zależy od tego, jakie osoby będą tu zamieszkiwały, jeśli mowa o niepełnosprawności. Budynek jest dostosowany. Jest winda, nie ma progów więc nie ma znaczenia czy to będzie chodzik, wózek czy kule. Nie ma barier. Nie chcemy rozróżniać czy to osoba niepełnosprawna, starsza, obłożnie chora – ważny jest człowiek, a ten dom ma być taki, by ci ludzie czuli się, jak u siebie i by mieli wciąż poczucie wartości. Przypuszczam, że możemy ruszyć na przełomie lutego i marca. Wszystko zależy od pozwoleń od Urzędu Wojewódzkiego. Wtedy zaczniemy typowy nabór i umieszczanie chętnych, z którymi nie będziemy na pewno mieli problemów. Kłopot może pojawić się czy dla wszystkich wystarczy miejsc – mówi Dariusz Jankowski, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół i Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Równe szanse” w Lubinie.

Pobyt w ośrodku będzie odpłatny. Wszystkie środki, jakie wpłyną do placówki, przeznaczone będą na cele statutowe Stowarzyszenia, w tym na wynagrodzenia dla personelu, który będzie świadczył opiekę. Jak mówi Dariusz Jankowski, nie ma znaczenia czy za pobyt podopiecznego ktoś będzie płacił sam, czy opłaty wniesie jakaś instytucja, jak np. MOPS. Pieniądze przeznaczane będą tylko i wyłącznie na utrzymanie placówki. Stowarzyszenie jest formacją non profit i nie jest nastawione na zyski. 

Na terenie ośrodka prowadzone są obecnie ostatnie prace wykończeniowe, lokowane jest umeblowanie. Ośrodek jest przystosowany do pobytu 50 osób z różnym stopniem niepełnosprawności. Do dyspozycji jest 25 pokojów w tym 1- osobowe i 2 osobowe z telewizorami. W placówce przygotowano pomieszczenia socjalne dla personelu. Jest też doskonale wyposażona kuchnia i stołówka oraz pralnia. 

Tak zwracał się do nauczyciela Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących i zarazem miejskiego radnego Franciszka Wojtyczki, szef nauczycielskiej Solidarności Ryszard Lis.
Zdenerwowanie było w pełni uzasadnione bo nie wiadomo w imię czego prezydent Lubina razem z jego poplecznikami z Lubin 2006 zawzięli się na szkołę, w której młodzież zdobywa zawody. Szkołę, która jako jedyna zawodowa w Lubinie ma warunki do nauki dla uczniów niepełnosprawnych.
– Jak państwo sobie wyobrażacie przenoszenie dzieci do innych placówek pytał jeden z rodziców. Moje dziecko porusza się z balkonikiem. Jeżeli warsztaty nauki praktycznej pozostaną tam gdzie są jak wyobrażacie sobie jego przejście ze szkoły np. przy ul Szpakowej na KEN? Proszę mi powiedzieć!
Odpowiedź jednak nie padła. Zaskakującej wypowiedzi udzielił Dariusz Jankowski, który od lat działając w stowarzyszeniu Równe Szanse zajmuje się niepełnosprawnymi. Dociekał, czy w szkole na basenie jest pomost dla niepełnosprawnych, jak oni dostają się na salę gimnastyczną. Rodzice przekonywali, że niepełnosprawni uczniowie są zwolnieni z W-f. Nie rozumieli skąd wśród radnych taki opór. Zastanawiali się czy przypadkiem radni Lubin 2006 nie otrzymali od prezydenta polecenia jak mają głosować.
Dodajmy, że dyskusja o szkole prowadzona była na komisji oświaty, która odbyła się tuż przed sesją. Niestety dyskusja nic nowego nie wniosła, a została sprowokowana przez uczniów i nauczycieli, którzy ku zaskoczeniu radnych przyszli na posiedzenie komisji. Tuz po komisji odbyła się sesja rady, na której mieszkańców miasta nawet nie dopuszczono go głosu. Autorem antydemokratycznego wniosku był radny Jankowski i co niezrozumiałe został on poparty przez radnych Lubin 2006.
Mieszkańcy poczuli się dosłownie olani. – Myśmy na was głosowali i was wybierali, a wy teraz nie pozwalacie nam zabrać głosu w ważnych dla nas sprawach!
Białoruś! PZPR! Jaki przykład dajecie młodzieży, która przyszła na sesję? To jest demokracja? To jest dyktatura! Denerwowała się matka innego z uczniów.
Duży żal w głosie po niekorzystnej dla szkoły decyzji było słychać u Ryszarda Lisa z Solidarności – Byłem jednym z założycieli Lubin 2006. Mam nadzieję, że w najbliższych wyborach tym panom nikt już nie zaufa.
W podobnym tonie wypowiadała się Beata Goldszajdt, dawna radna z Lubin 2006. – Prezydent zawsze dbał o oświatę. Ta decyzja jest niezrozumiała i niczym nieuzasadniona. Nie chcę nawet tego komentować, to zakrawa na jakąś kpinę.
Do radnych Lubin 2006 przylgnie miano likwidatorów. Przypomnijmy, od początku kadencji zarówno radni powiatowi jak i miejscy prowadzą politykę likwidowania różnych miejskich i powiatowych instytucji oraz ograniczania kompetencji powiatu. Wszystko czynione jest w imię oszczędności, ale problem polega na tym, że tych oszczędności nie widać. Teraz „pod nóż” poszła szkoła na zakręcie, którą powiat przekazał miastu. Początkiem problemów placówki była decyzja prezydenta o ograniczeniu naboru do 16 klas tej placówki. Robert Raczyński zrobił to bezprawnie, łamiąc przepisy, ale zanim sprawę wyjaśnił sąd szkoła na zakręcie nie mogła już przeprowadzić rekrutacji. Pracę straciło dziesięciu nauczycieli. Skutki bezprawia były takie, że szkoła nie przyjęła około 200 uczniów. Dzisiaj ich zbyt mała ilość jest argumentem do rozpoczęcia likwidacji.
– Młodzież już nigdy nie zagłosuje na takich cymbałów, zawiedliśmy się na naszym prezydencie i tych radnych, którzy głosowali „za”. Wstydźcie się, zostawcie tę radę, wróćcie do swoich zawodów, chleby piec – po głosowaniu usłyszeli radni od przybyłych.
Na zakończenie sesji uczniowie na kilka minut zablokowali salę obrad. Nikt nie mógł wyjść. Decyzja radnych oznacza, że uczniowie od przyszłego roku szkolnego najprawdopodobniej będą kontynuowali naukę w Zespole Szkół nr 1 i nr 2. Co ciekawe na zakręt będą przychodzili aby uczyć się praktycznej nauki zawodu w dobrze wyposażonych warsztatach.