W środę rano delegacja Zagłębia Lubin odwiedziła TOZ Lubin, aby przekazać karmę ufundowaną przez piłkarzy i pracowników Klubu oraz spędzić czas na spacerze z psiakami. Jak czytamy na stornie klubu, ta wizyta to pierwszy etap zbiórki do której organizatorzy gorąco zapraszają. Kwestę prowadzono przed meczem z Górnikiem Zabrze. Punkty zbiórki były umiejscowione przy stadionowym sklepie pod sektorem G, przed kasami, przy Sektorze Rodzinnym oraz A, a także obok kołowrotów na prostej sektory E i F. Ponadto cały czas można dostarczać produkt do FanShopu w galerii Cuprum Arena. Klub dziękuje ZooSzop Lubin za wsparcie przedsięwzięcia.

Lista potrzebnych rzeczy:
Mokra karma dobrej jakości
Szelki, obroże oraz smycze (mogą być używane)
Podkłady higieniczne
Kocyki polarowe
Smaczki
Rękawiczki jednorazowe
Zabawki dla psów takie jak: szarpaki, piłeczki czy gryzaki (nie maskotki)
Osoby zdecydowane na adopcję psiaka prosimy o kontakt z TOZ Lubin na Messengerze, Instagramie lub drogą mailową: tozlubin@gmail.com

inf.fot. Zagłębie Lubin S.A.

Bashkirov trafił do Lubina 26 lutego tego roku. Ze względu na pandemię koronawirusa zdołał wystąpić tylko w trzech spotkaniach PKO Ekstraklasy, ale wszystkie rozegrał w pełnym wymiarze czasowym. Ponadto zaliczył jedną asystę przy trafieniu Sasy Balicia w spotkaniu przeciwko Lechii Gdańsk.

– Bardzo się cieszę, że zostałem w Zagłębiu na kolejne lata. W tym krótkim czasie przekonałem się, że jest do dobry klub dla mojego rozwoju, z ciekawym potencjałem i rozbudowaną infrastrukturą. Myślę, że to był logiczny ruch z mojej strony. Klub bardzo szybko wyszedł z inicjatywą przedłużenia umowy, za co jestem wdzięczny prezesowi, ale i wszystkim ludziom związanym z Zagłębiem Lubin. To był dla mnie jasny sygnał, że tutaj mnie potrzebują i wiążą ze mną przyszłość – dodał tuż po parafowaniu umowy pomocnik „Miedziowych”.

Były reprezentant Rosji do lat 19 podpisał z KGHM Zagłębiem Lubin kontrakt, który będzie obowiązywał do końca sezonu 2021/2022.

materiały prasowe zaglebie.com

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2 maja 2020, trening zespołu mógł odbywać się w grupach kilkuosobowych. Piłkarze „Miedziowych”, mając do dyspozycji kilka pełnowymiarowych boisk znajdujących się na obiektach Akademii Piłkarskiej KGHM Zagłębie, zostali podzieleni więc na mniejsze podgrupy. W zajęciach uczestniczyli wszyscy zawodnicy pierwszego zespołu. 

inf. mat.prasowe zaglebie.com

Trenerze, jesteśmy w trakcie przerwy reprezentacyjnej, gdzie liga nie gra. Wy jednak nie tracicie czasu?

– Od poniedziałku, tuż po meczu z Lechią normalnie trenowaliśmy. We wtorek i środę mieliśmy po dwie jednostki treningowe, a na czwartek i piątek zaplanowaliśmy po jednej. Weekend będzie wolny dla zawodników. Uznaliśmy ze sztabem, że pracowali bardzo ciężko w ostatnim czasie i drużynie należy się odpoczynek . Tuż po krótkiej przerwie spotykamy się ponownie w poniedziałek i zaczynamy już mikro cykl przed spotkaniem z Pogonią Szczecin. 

Intensywność w ostatnich tygodniach dla Pana była duża – albo treningi, albo mecze. Jak Pan wykorzysta wolny czas w przerwie reprezentacyjnej?

– Rzeczywiście, od mojego przyjazdu do Lubina nie było jeszcze możliwości, aby pojechać do domu. Teraz będzie okazja i korzystając z możliwości wybiorę się do Bratysławy. Potrzebuję załatwić kilka spraw na Słowacji. To będzie też dobry moment żeby trochę się zrelaksować. Spędzić czas z rodziną, oczyścić umysł i pełny energii wrócić w poniedziałek do pracy.

Co w Pana przekonaniu zmieniło się najbardziej od momentu przejęcia drużyny?

– Myślę, że dobre wyniki pomogły zawodnikom bardziej uwierzyć w siebie. Poczuli, że mogą być w pierwszej ósemce. Mam taki styl, że podczas zajęć staram się przekazać im cenne wskazówki, a oni reagują na to pozytywnie. Ma to również przełożenie na postawę boiskową w meczu. Małymi krokami będziemy chcieli przenosić założenia, które wypracowujemy podczas jednostek treningowych na boisko, w trakcie spotkań o stawkę. Widzę bardzo duży potencjał w tej drużynie, ale aby osiągać coraz lepsze wyniki należy codziennie ciężko pracować. Przed nami jeszcze wiele wyzwań, ale my się z tego cieszymy, bo to da nam okazję, aby pokazać piłkarską jakość.

Komplementuje Pan drużynę, ale czy jest ktoś kto Panu szczególnie zaimponował formą?

–  Na pewno w niektórych przypadkach jest zauważalna zmiana na plus. Dokonaliśmy kilku zmian w składzie, ale my przede wszystkim wierzymy w tych chłopaków, którzy zostali w drużynie i oni to wiedzą. Mają potencjał i ważne jest to, aby oni też to czuli. Jeśli piłkarz poprze to ciężką pracą na treningach, to wówczas przychodzą efekty. Przykład Damjana Bohara, który znów gra na skrzydle i wykonuje ogrom pracy w przygotowaniach do meczu pokazał, że ma to duże przełożenie. Tak naprawdę mamy jakość na każdej pozycji, ale potrzebujemy, aby Ci zawodnicy, którzy ostatnio nie grają naciskali na tych z pierwszego składu.

Zmiany w składzie zawsze są możliwe i rezerwowi muszą być cierpliwi. Wymagamy, aby każdy ciężko pracował na treningu i kiedy nadejdzie ten moment, w którym pojawi się na boisku, to musi być na to przygotowany.

Czy trener jest zdziwiony jak bardzo wyrównana jest nasza liga?

– Myślę, że to jest całkiem dobre dla rozgrywek. Każda drużyna tak naprawdę liczy się w walce o czołowe lokaty. Zrobisz dwa, trzy dobre wyniki i od razu idziesz w górę tabeli. Oczywiście, bardzo ważne jest, aby te punkty zdobywać regularnie, cały czas będąc w walce o górną ósemkę.

Będąc już tutaj na początku widziałem, że przykładowo ostatni w tabeli ŁKS Łódź gra naprawdę dobrą piłkę. To była dla mnie niespodzianka, że nie są w lidze wyżej. Zagłębie Lubin, w formie z ostatnich spotkań może grać z każdym jak równy z równym. Pokazały to mecze ze Śląskiem czy z Lechią Gdańsk.

Mimo wszystko, potrzeba jeszcze czasu i pokory. Zresztą, przed ostatnią kolejką raczej nikt by nie powiedział, że Raków wygra z Pogonią, a jednak im ta sztuka się udała. To też jest pozytywny bodziec do pracy. Dlatego staram się przekazać moim graczom, aby każdy mecz niósł za sobą radość z gry w piłkę. Żeby odnajdywali to zarówno w dryblingach jak i sprintach, czy założeniach taktycznych.

A to może powinno być tak, że każdy może wygrać z każdym, ale nikt nie może z Zagłębiem?

– (śmiech) Dobre pytanie. Chce przekazać swoim graczom, że jeśli już wyjdą na boisko, to aby nie kalkulowali. Niech nie liczą w myślach punktów, nie rozważają czy remis coś da. To mnie nie interesuje. Czy to będzie Legia, czy Lech czy inny silny przeciwnik, wymagam, aby grali zawsze o zwycięstwo. Oczywiście, zdarzy się, że przeciwnik będzie danego dnia lepszy i z nami wygra. Wówczas trzeba uścisnąć dłoń, pogratulować, ale tego poczucia, że graliśmy do końca o zwycięstwo nie może nam zabraknąć.

Gdzie jest największa różnica pomiędzy ligą polską a słowacką?

– Na pewno jest różnica jeśli chodzi o media. W Polsce każdy mecz jest transmitowany, a na Słowacji tylko wybrane. Dwa, trzy spotkania na kolejkę. Macie również dużo programów, w których na bieżąco analizuje się to, co działo się podczas spotkań Ekstraklasy.

Na pewno na plus Polski, to także stadiony i infrastruktura. Macie bardzo ładne obiekty, czego na Słowacji brakuje. W polskiej lidze jest wiele dobrych zespołów, czego brakuje w słowackiej. Tamtejsze trzy, cztery drużyny mogłyby rywalizować w Ekstraklasie.

Z drugiej strony polskie drużyny muszą wyrobić sobie większą renomę w Europie. Brakuje ich w rozgrywkach pucharowych – Lidze Mistrzów czy Lidze Europy. To bardzo ważne, aby kluby Ekstraklasy robiły dobrą reklamę waszej ligi na arenie europejskiej.

Czy trener spotkał się już ze wszystkimi w klubie? Był czas na rozmowy z dyrektorem akademii?

– Tak, spotkaliśmy się z władzami akademii, żeby porozmawiać o wspólnych działaniach. Wizja jaką mi przedstawili jest bardzo dobra. Wprowadzanie młodych zawodników, ich rozwój czy praca na treningach jest nakreślana według ciekawego planu, z którym ja się zgadzam. Byliśmy także ze sztabem na meczach czy drugiej drużyny czy młodszych roczników, aby sprawdzić jak wygląda potencjał młodych zawodników. Na pewno jest wielu ciekawych i zdolnych chłopców, muszą jednak ciężko pracować na swoje szansę.

Podoba mi się także pozytywna atmosfera, która panuje w klubie. Ludzie są uśmiechnięci i widać, że pracują tutaj w określonym celu. Klub żyje piłką nożną. Jeśli będziemy wszyscy współpracować i dążyć do jednego celu, to wyniki przyjdą.

Wspomniał Pan, że rozmawiał z dyrektorem Hennym Lee odnośnie współpracy. Udało się poczynić jakieś ustalenia?

– Henny Lee pokazał mi jak pracuje cała akademia. Widziałem plany treningowe, rozkład drużyn czy poszczególnych gier. Została mi również przedstawiona metodologia pracy, która jak wiadomo jest holenderska. Nie będę ukrywał, że dla mnie to dobra wiadomość. Osobiście jest mi ona bliska, bo przecież dziewięć lat pracowałem w Trencinie, gdzie właścicielem był Holender. Nasza współpraca jest więc otwarta, prowadzimy z Hennym Lee dyskusję o utalentowanych graczach, którzy mogliby by być objęci specjalnym programem.

Zresztą, widzę wiele podobieństw pomiędzy metodyką pracy naszej akademii a tym, co zapamiętałem z Trencina.

Obecny sztab szkoleniowy jest taki polsko – słowacki, ale Wy chyba szybko złapaliście wspólny język. Było to szczególnie widać po zwycięstwie w Gdańsku.

– Język polski i słoweński są do siebie bardzo podobne, co na pewno nam pomaga. Bardzo ważny jest również charakter człowieka. Wraz z Ivanem przyszliśmy do klubu i spotkaliśmy ludzi, którzy są bardzo oddani swojej pracy. Cały sztab to prawdziwi profesjonaliści. Razem chcemy być jak rodzina i przenosić pozytywną energię na naszych zawodników. A i oni później inaczej funkcjonują, kiedy widzą, że z trenerem można i szczerze porozmawiać i czasem pożartować. Wówczas widać tą radość z gry, która z treningu przenoszą na mecze.

Trener zaraz po przyjściu zaproponował nietypową formę treningu – wyjście na paintball. Skąd taki pomysł?

– Wspólne wyjście jest zawsze formą budowania drużyny, scalania jej. Czasem trzeba dać zawodnikom coś innego niż typowa jednostka treningowa. Przykładowo, w zeszłym tygodniu zrobiliśmy zawody w siatkonogę. Zawodnicy spodziewali się cięższego treningu, a po przyjściu do klubu spotkała ich niespodzianka. Od razu pojawił się uśmiech, a i taka forma rywalizacji wyzwoliła wiele pozytywnych emocji. Właśnie na tej rywalizacji nam najbardziej zależy. Czy to będzie gierka czterech na czterech, czy w większych drużynach czy czasem mniejszych, zawodnicy zawsze mają czuć tego ducha rywalizacji. Skutkuje to później tym, że wychodząc na boisko oni już mają w sobie ten element podczas oficjalnego meczu. Chcą za wszelką cenę wygrać.

To już tak na koniec, jak trener spędza wolny czas poza klubem?

– Jestem jeszcze za krótko, aby zapoznać się dokładnie z miastem, choć kilkukrotnie byliśmy już ze sztabem na kolacji w restauracji. Będzie jeszcze czas na zwiedzania. Kiedy mam trochę wolnego, to chodzimy na przykład ze sztabem na siłownię. W domu zaś staram się wyciszyć, zadzwonić do rodziny, bo jeszcze jestem tutaj sam.

Zbieram również informacje, bo mam Canal + i oglądam rozgrywki. Ma to także dodatkowe korzyści, bo słucham po polsku, więc i przy okazji uczę się waszego języka.

źródło: materiały prasowe zaglebie.com

Martin Ševela urodził się 20 listopada 1975 roku w miejscowości Most pri Bratislave na terenie byłej Czechosłowacji.

W trwającej 17 lat karierze piłkarskiej występował w takich drużynach jak między innymi: FK Inter Bratislava, FK Dubnica, ŠK Slovan Bratislava oraz AS Trenčín.

To właśnie w drużynie z Trenczyna rozpoczął karierę trenerską. Najpierw w sezonie 2012/2013 był asystentem, po czym w dwóch kolejnych sezonach samodzielnie prowadził zespół ze stadionu Sihoti. Z AS Trenčín dwukrotnie zdobył mistrzostwo oraz puchar Słowacji (sezony 2014/2015 i 2015/2016).

Po bardzo dobrym okresie w Trenczynie Ševela związał się z największym słowackim klubem – ŠK Slovan Bratislava. Już w pierwszym sezonie swojej pracy w Bratysławie zdobył mistrzostwo i puchar Słowacji. Prowadzony przez Sevele ŠK Slovan zdominował ligę, wyprzedzając aż o 14 punktów wicelidera – MŠK Žilinę. Pracę w zespole ŠK Slovana zakończył 18 lipca 2019 roku, po odpadnięciu z eliminacji do Ligi Mistrzów.

Oprócz tytułów drużynowych, Ševela został również wyróżniony indywidualnie. W minionych rozgrywkach nowy szkoleniowiec „Miedziowych” otrzymał tytuł najlepszego trenera na Słowacji.

Do KGHM Zagłębia Lubin dołącza także Ivan Vrabec. 56-letni Słowak pracował z Martinem Ševelą jako asystent w ŠK Slovanie Bratislava oraz AS Trenčín.

– Myślę, że w Lubinie jest drużyna, którą stać na dobrą grę. Małymi krokami musimy dążyć do wyznaczonych celów. Podoba mi się baza, infrastruktura, to zdecydowanie robi wrażenie – powiedział nowy szkoleniowiec „Miedziowych.

–  Cieszę się, ze udało nam się zatrudnić tak klasowego fachowca, jakim jest Martin Ševela. To trener, którego wizja jest spójna z wizja Zagłębia Lubin, liczymy więc na to, ze pod wodzą Martina nasi piłkarze będą się rozwijać, a jako zespół będziemy notować dobre rezultaty – powiedział Michał Żewłakow, dyrektor sportowy Zagłębia Lubin S.A.

inf./fot. zaglebie.com

W pierwszych minutach mieliśmy doskonałą sytuację Łukasza Poręby, ale koniec końców mecz nie zaczął się najlepiej dla drużyny Bena van Daela. Drużyna gospodarzy lepiej operowała piłką i częściej ją posiadała. Groźnie pod bramką Konrada Forenca było między innymi po próbach Juana Camary oraz Tomasa Prikryla, ale dopisywało „Miedziowym” szczęście.

Nieco lepiej wyglądała gra po 25. minucie spotkania. Strzelić bramkę głową próbował między innymi Patryk Szysz, a następnie z dystansu uderzał Bartosz Kopacz – niestety dla KGHM Zagłębia, piłka minęła bramkę Damiana Węglarza.

W 39. minucie meczu szczęście było jednak po stronie gości. Błąd w ustawieniu naszej obrony wykorzystał Juan Camara, dograł na wolne pole do Patryka Klimali, a ten szczęśliwie umieścił piłkę w bramce. Początkowo sędzia asystent podniósł chorągiewkę sygnalizując pozycję spaloną, ale po analizie VAR sędzia Piotr Lasyk przyznał gola dla Jagiellonii. Do przerwy wynik nie uległ zmianie i oba zespoły schodziły do szatni przy rezultacie 0:1.

Drugą część spotkania podobnie lepiej rozpoczęła Jagiellonia. Pierwsza groźna sytuacja gości miała miejsce w 56. minucie meczu. Pięknie przymierzył w okienko bramki Patryk Klimala, ale fenomenalnie interweniował Konrad Forenc.

Dziesięć minut później nie mieliśmy już tyle szczęścia. Bardzo precyzyjnie zza pola karnego uderzył Jesus Imaz, interweniować próbował co prawda Konrad Forenc, ale nasz golkiper nie miał zbyt wielu szans na obronę piłki zmierzającej bardzo blisko prawego słupka bramki.

Po drugiej bramce paradoksalnie gra naszej drużyny się poprawiła. Dużo lepiej radziliśmy sobie w konstruowaniu gry, wykorzystywaliśmy także fakt, że przy wyniku 2:0 goście zaczęli się wycofywać.

W 70. minucie spotkania złapaliśmy kontakt. Dośrodkowanie Alana Czerwińskiego bardzo sprytnie strzałem głową na bramkę zamienił Patryk Szysz. Dla 21-letniego zawodnika był to pierwszy gol w sezonie.

Pięć minut później Jagiellonia mogła bardzo szybko wyjść ponownie na dwubramkowe prowadzenie, ale po bardzo widowiskowej akcji Martin Kostal posłał piłkę nad bramką Forenca.

W 78. minucie spotkania wynik meczu ustalił Łukasz Poręba, który podobnie jak kilkanaście minut wcześniej Szysz, wykazał się wielkim sprytem podczas oddawania strzału.

W ostatnich minutach oba zespoły próbowały zdobyć jeszcze decydujące trafienie, ale ostatecznie spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2.

KGHM Zagłębie Lubin – Jagiellonia Białystok 2:2 (0:1)
bramki: Patryk Szysz 70, Łukasz Poręba 78 – Patryk Klimala 39, Jesús Imaz 66

KGHM Zagłębie: 12. Konrad Forenc – 2. Bartosz Kopacz, 33. Ľubomír Guldan, 55. Damian Oko, 3. Saša Balić – 44. Alan Czerwiński, 24. Jakub Tosik, 8. Łukasz Poręba, 18. Filip Starzyński (84, 89. Patryk Tuszyński), 7. Saša Živec (65, 39. Damjan Bohar) – 17. Patryk Szysz.

Jagiellonia: 96. Damian Węglarz – 7. Jakub Wójcicki, 5. Nemanja Mitrović, 15. Zoran Arsenić, 19. Böðvar Böðvarsson – 14. Tomáš Přikryl (87, 8. Ognjen Mudrinski), 6. Taras Romanczuk, 26. Martin Pospíšil (77, 20. Marko Poletanović), 11. Jesús Imaz, 10. Juan Cámara (68, 77. Martin Košťál) – 9. Patryk Klimala.

żółte kartki: Tosik – Wójcicki.
sędziował: Piotr Lasyk (Bytom).
widzów: 4003.

inf. zaglebie.com
fot. RM

Przysłowiową kością niezgody pomiędzy Starostwem Powiatowym a Zagłębiem Lubin stał się Stadion Górniczy, ten na którym klub awansował po kolejnych szczeblach piłkarskiej kariery sportowej.

Rozmowy na temat dzierżawy terenu Stadionu Górniczego przez Zagłębie Lubin prowadził już poprzedni zarząd klubu. Po zmianach osobowych klub zmienił pomysł zagospodarowania tego terenu, ale z zamiaru dzierżawy się nie wycofał. Pod jednym warunkiem – że właściciel czyli Starostwo Powiatowe dokona niezbędnych dla bezpieczeństwa napraw i remontów, choćby płotu, który poważnie zagrażał trenującym tam zawodnikom. Obiekt był mocno zaniedbany.

– Stanęło na tym, że w momencie, gdy wykonane zostaną naprawy powrócimy do rozmów na temat dzierżawy tego stadionu. Jesienią Powiat wykonał remont płotu o czym nas poinformowano. Wtedy mieliśmy już przystosowane do naszych potrzeb boisko nr 4. Zakomunikowaliśmy jednak, że do rozmów na temat dzierżawy możemy wrócić na początku tego roku. Tak też się stało. Przedstawiono nam ofertę dzierżawy z wyższym już czynszem. Negocjowaliśmy proces umowy dzierżawy. Wystąpiliśmy oficjalnie o dzierżawę tego stadionu 12 lipca. Wiązał się z tym nasz nowy projekt związany z budową hali. Wtedy poinformowano nas, że wniosek będzie rozstrzygnięty. – tłumaczy Mateusz Dróżdż, prezes zarządu Zagłębie Lubin S.A. – Nieoficjalnie otrzymaliśmy jednak informacje, że dzierżawcą tego stadionu będzie jednak Górnik Lubin. Informacje te potwierdziły się. Tymczasem Starostwo twierdzi, że my jako Zagłębie Lubin w ogóle nie występowaliśmy o dzierżawę stadionu – dodaje prezes zapewniając, że istnieją odpowiednie dokumenty potwierdzające chęć zagospodarowania Stadionu Górniczego.

Jak zatem to rozumieć? Prowadzone kilka miesięcy rozmowy, z zapewnieniem pozytywnego rozpatrzenia wniosku kończą się fiaskiem , dziwnym zbiegiem okoliczności, w chwili, gdy Zagłębie otrzymuje dotację z Ministerstwa na budowę hali sportowej. Czyżby zwykła złośliwość i zazdrość? Klub Miedziowych będzie mimo to budował halę. Co prawda w innym miejscu z koniecznością zmiany projektu na niższy dach. Dyktowane będzie to bliską obecnością lotniska. Gdyby hala mogła powstać na terenie Stadionu Górniczego, byłaby wykonana według pierwotnego projektu. Tam bowiem odległość od lotniska jest wystarczająca.

Tereny okalające Stadion Zagłębia Lubin i Akademii Piłkarskiej KGHM Zagłębie są zagospodarowane na europejskim poziomie. Mogą być chlubą miasta. Gorzej jest już z przyległymi do nich miejscami, których właścicielem jest Gmina Miejska Lubin i Starostwo Powiatowe. Drogi pełne wyrw, place, Stadion Górniczy i tereny zielone szpecą. Mimo wielu próśb od strony klubu Zagłębie Lubin o zagospodarowanie terenu i dostosowanie dróg wyjazdowych do odpowiednich standardów ani miasto, ani powiat nie wykazują chęci doprowadzenia tego miejsca do odpowiedniego poziomu. Wyraźny brak współpracy miasta i powiatu z miedziowym klubem zdaje się być zwykłym objawem złośliwości.

14 marca przypadało 10-lecie jednego z najbardziej charakterystycznych obiektów w Lubinie – Stadionu Zagłębia. W trakcie meczu z Arką Gdynia, który odbędzie się 17 marca o 15:30, będziemy uroczyście obchodzić okrągłą rocznicę tego wydarzenia. Tego dnia na Stadionie Zagłębia pojawi się między innymi Orkiestra Górnicza, a klub będzie gościł przedstawicieli KGHM Polska Miedź S.A. Właściciel i jednocześnie sponsor tytularny „Miedziowych” odegrał sporą rolę w budowie obiektu przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie 98.

Podczas meczu z Arką Gdynia oficjalnie nazwiemy trybunę główną (sektory od B2 do H2) Stadionu Zagłębia imieniem Pawła Piotrowskiego. To były zawodnik lubińskiego zespołu, który reprezentował miedziano-biało-zielone barwy w latach 1996-2002. W lipcu 2002 roku zginął tragicznie wraz z żoną i dwójką dzieci w wypadku samochodowym. Na jego cześć od wielu lat w Zagłębiu Lubin zastrzeżona jest koszulka z numerem 10.

– Podobnie, jak na Stadionie Energa w Gdańsku, postanowiliśmy upamiętnić Pawła Piotrowskiego, który być może nie był najlepszym pomocnikiem w historii Zagłębia Lubin, ale stał się symbolem dla wielu kibiców, ale także zawodników Zagłębia Lubin. Podejmując taką decyzję pamiętaliśmy, że miedziowej tożsamości nie budowały i nie budują wyłącznie sukcesy sportowe – powiedział prezes zarządu Zagłębia Lubin S.A. Mateusz Dróżdż.

– Dodatkowo, tocząc rozmowy z ludźmi spoza Lubina, usłyszeliśmy wielokrotnie, że nie wiedzą one, kim był Paweł Piotrowski, nie wiedziały także o tym, że w Lubinie numer 10. jest zastrzeżony. Stąd też decyzja, by przy okazji obchodów 10-lecia Stadionu Zagłębia nadać honorową nazwę trybunie głównej – dodał sternik „Miedziowych”.

– Niewykluczone, że w przyszłości pozostałe trybuny także będą nazwane imieniem i nazwiskiem trenerów lub zawodników, którzy pod wieloma względami odcisnęli piętno na naszym klubie. Chcemy, by były to osoby, które reprezentowały godnie Zagłębie Lubin i tworzyły jego historię, która stanowi jeden z najważniejszych elementów naszej miedziowej tożsamości – zakończył prezes Dróżdż.

źródło: zaglebie.com

Prawonożny dynamiczny pomocnik związał się z „Miedziowymi” trzyletnią umową. W KGHM Zagłębiu zagra z numerem 39.

W minionym sezonie Bohar zagrał w 34 meczach, w których zdobył pięć bramek i zanotował dwie asysty.

Do Lubina przychodzi jako świeżo upieczony uczestnik fazy grupowej Ligi Mistrzów. Łącznie w poprzedniej edycji tych rozgrywek zanotował 10 meczów, w których zdobył jedną bramkę – 13 września 2017 roku w spotkaniu fazy grupowej ze Spartakiem Moskwa.

Po pięciu latach gry, rozegraniu 191 meczów, zdobyciu 27 bramek, trzech tytułów mistrzowskich i Pucharu Słowenii, skrzydłowy zdecydował o kontynuowaniu kariery poza granicami kraju.

Następnie, w maju 2013 roku, Bohar podpisał umowę z jednym z największych słoweńskich klubów – NK Maribor. Ten krok okazał się być słuszny, bo to właśnie w Mariborze nowy nabytek lubińskiego klubu święcił jak dotąd największe sukcesy. Będąc w tym klubie zadebiutował również w reprezentacji Słowenii.

Damjan Bohar urodził się w słoweńskim 20-tysięcznym miasteczku Murska Sobota. Nowy zawodnik „Miedziowych” karierę zaczynał w zespole ND Mura. Łącznie dla tego klubu wystąpił 121 razy i zdobył 27 bramek.

– Damjan Bohar to skrzydłowy o nietuzinkowych umiejętnościach i sporym potencjale. Cieszymy się, że do nas dołączył, bo to pokazuje, że klub odpowiednio się rozwija i podążą we właściwym kierunku. Wierzymy, że doświadczenie zdobyte w lidze słoweńskiej oraz na arenie międzynarodowej Damjan przekuje na polskie boiska. To ambitny zawodnik, który chce zdobywać trofea i znów grać w europejskich pucharach, dlatego cieszymy się, że swoje marzenia i ambicje chce realizować właśnie w KGHM Zagłębiu – mówił Michał Żewłakow, dyrektor sportowy klubu.

źródło: zaglebie.com
 

Nowy gracz KGHM Zagłębia jest wychowankiem Zenita St. Petersburg. Pierwszy sezon w seniorskim futbolu spędził w jego satelickim klubie – FK Smena-Zenit, wówczas występującym na drugim poziome rozgrywkowym. Oprócz tego Vladislav grał dla FK Tosno, FK Znamia Truda oraz Szynnika Jarosław. Sirotov jest byłym reprezentantem Rosji do lat 19 i 20.

Ze względu na bardzo dużą rywalizację w pierwszej drużynie, lewonożny zawodnik w minionym sezonie występował w grających na zapleczu rosyjskiej ekstraklasy rezerwach. Dla Zenita-2 St. Petersburg zagrał 37 meczów, w których zdobył pięć bramek i zanotował pięć asyst. Był jednym z najlepszych zawodników drugiego poziomu rozgrywkowego w Rosji.

– Cieszymy się, że Vladislav Sirotov został nowym zawodnikiem KGHM Zagłębia. To bardzo uzdolniony i stosunkowo młody skrzydłowy, który przechodzi do Lubina z bardzo silnego zespołu. W pierwszej drużynie Zenita na pozycjach skrzydłowych panuje wielka rywalizacja. W klubie są między innymi wyceniani na kilka, bądź kilkanaście milionów euro: Kokorin, Djordjević, Poloz, Rigoni czy Driussi. Vladislav zdecydował się odejść do innego klubu, by grać i iść do przodu. Wierzymy, że w KGHM Zagłębiu znacznie się rozwinie i przyczyni się do sukcesów klubu w przyszłości – powiedział po złożeniu podpisów na dokumentach dyrektor sportowy klubu – Michał Żewłakow.

Drugą połowę Zagłębie grało w „10” gdyż, przed końcem pierwszej połowy, poza polem karnym, Konrad Foenc faulował zawodnika gości.

[See image gallery at lubinextra.pl]

Wynik meczu został osiągnięty w iście przebojowym stylu. Piłkarze Zagłębia pokazali, że potrafią solidnie pracować na boisku. Ruch musiał się solidnie nagimnastykować i nabiegać za lubinianami, bo nasi piłkarze narzucili bardzo ostre tempo gry i co ważne, utrzymali je do samego końca. To była zasłużona wysoka wygrana w pięknym stylu. Aż chce się powiedzieć: chcemy jeszcze więcej takiej gry!

– Wywarliśmy presję i zagraliśmy tak jak chcieliśmy – komentował po meczu Krzysztof Janus, zdobywca drugiej bramki dla Zagłębia (70′). Wtórował mu trener Zagłębia Lubin Piotr Stokowiec, który przyznał – taką grę chcemy pokazywać we wszystkich meczach.

Od samego początku sobotniego spotkania kibice nie mogli narzekać na brak emocji. Można powiedzieć, że Zagłębie dosłownie zasadziło się na ruch, często atakowało. To była tylko kwestia czasu kiedy wpadnie bramka, bo strzały były częste i bramkarz gości Matus Putnocky musiał się sporo nagimnastykować, aby wyłapywać piłki, które leciały do bramki. Nie było tu przypadków. Piłka leciała w stronę bramki Ruchu albo po składnych akcjach, albo ze strzałów, które przelatywały przez dziury w obronie Chorzowa.

Pierwszą połowę Zagłębie zamknęło wynikiem 0:0. W drugiej, dało się zauważyć, że Ruch stał się agresywny, próbował przejąć inicjatywę. Jego piłkarze zaczęli pojawiać się bliżej naszej bramki. Jednak Zagłębie nie odpuściło. Mimo wszystko nadal dominowało na boisku. Pierwsza bramka wpadła w 55 minucie. Jej autor to Adrian rakowski. Kolejną w 70 minucie, zdobył Krzysztof Janus. Widać było, że nasi zawodnicy mają ochotę na więcej! I tak też się stało. W 82 minucie Michal Papadopulos posyła piłkę do siatki dając Zagłębiu prowadzenie 3:0!

Dopiero w 89 minucie po zamieszaniu pod naszą bramką Ruch zdobywa honorowego gola, którego strzela Łukasz Surma.

Warto dodać, że zawodników wyprowadzali na boisko mali piłkarze Piłkarskiej Akademii Żaczek. Uczestnicy meczu przed jego rozpoczęciem uczcili pamięć poległych – którzy na ulicach Lubina 33 lata temu zginęli od kul milicji obywatelskiej – Michała Adamowicza, Andrzeja Trajkowskiego i Mieczysława Poźniaka.

Sobotnie (29.08) spotkanie obejrzało na trybunach Stadionu Zagłębia – 6056 osób.

W meczu 7. kolejki Ekstraklasy KGHM Zagłębie Lubin wygrywa na własnym stadionie z Ruchem Chorzów 3:1(0:0).

(pit)

Bramki: Adrian Rakowski 56, Krzysztof Janus 69, Michal Papadopulos 82 – Łukasz Surma 90

Zagłębie: 12. Konrad Forenc – 4. Aleksandar Todorovski, 33. Ľubomír Guldan, 2. Maciej Dąbrowski, 3. Đorđe Čotra – 7. Krzysztof Janus, 17. Adrian Rakowski (83, 9. Arkadiusz Woźniak), 24. Jakub Tosik, 14. Łukasz Janoszka (79, 26. Krzysztof Piątek), 20. Jarosław Kubicki – 27. Michal Papadopulos (86, 22. Eryk Sobków).

Ruch: 30. Matúš Putnocký – 15. Martin Konczkowski, 51. Rafał Grodzicki, 2. Mateusz Cichocki, 20. Marek Szyndrowski – 27. Kamil Mazek, 4. Łukasz Surma, 7. Maciej Iwański (73, 11. Michał Efir), 10. Patryk Lipski, 5. Marek Zieńczuk (75, 19. Tomasz Podgórski) – 18. Mariusz Stępiński (83, 8. Artur Lenartowski).

Po meczu w ocenie trenerów(zaglebie.com):

Waldemar Fornalik (Ruch): – Mieliśmy złe pierwsze pół godziny, Zagłębie zepchnęło nas do defensywy. Później coś drgnęło i były zalążki dobrej gry. Paradoks polega na tym, że drugą połowę zaczęliśmy lepiej, a rywale zdobyli trzy gole. Zanosiło się na pogrom, bramka na 1:3 trochę nam osłodziła ten mecz. Po meczu z Termaliką były zachwyty nas naszą grą, ale ciągle budujemy nasz zespół.

Piotr Stokowiec (Zagłębie): – Cieszę się zwycięstwa i ze stylu. Od kilku meczów prezentujemy się dobrze, oczywiście są jeszcze momenty, gdy brakuje nam dokładności. Wcześniej nie do końca doceniano naszą grę. Uważam, że podobnie jak Ruchowi, będą nam przytrafiały się wahania, bo ciągle się rozwijamy. Taką grę chcemy pokazywać we wszystkich meczach, ma to być wizytówka nie tylko samego Zagłębia, ale i akademii.

fot. Marcin Rzepka/Piotr Krażewski.

[See image gallery at lubinextra.pl]

Błękitni ze Stargardu Szczecińskiego to przeciwnik, którego Miedziowi nie powinni lekceważyć. Ubiegłoroczny marsz do finału Pucharu Polski przez kilka spotkań był dla Błękitnych pasmem sukcesów. Na drodze zostawili pokonanych: Małapanew Ozimek, Pogoń Siedlce, Chojniczankę Chojnice, Gryf Wejherowo, GKS Tychy i Cracovie. Ich pęd do finału powstrzymali dopiero poznaniacy. Lech Poznań choć w pierwszym spotkaniu oberwał od Błękitnych 3:1, to w drugim meczu pożegnał ich wynikiem 5:1. W tym roku Błękitni ze Stragardu Szczecińskiego sprawili, że z Pucharami pożegnali się już piłkarze Gwardii Koszalin i Termalici Bruk-Bet Nieciecza. To właśnie z Tremalicą Miedziowi przegrali ostatnio 0:1. Co czeka zatem na Zagłębie Lubin w Stargardzie? Czy drugoligowcy przerwą marzenia Miedziowych o awansie? Początek spotkania już o 17:00.

Nasze Zagłębie wersja elektroniczna