Podpisane porozumienie pozwoli na wydłużenie średniego terminu zapadalności dostępnych źródeł finansowania, zabezpieczając potrzeby płynnościowe Spółki w kolejnych latach.

– Podpisana umowa to potwierdzenie zaufania, jakim od lat KGHM Polska Miedź cieszy się wśród globalnych partnerów z sektora finansowego. Stabilne fundamenty biznesowe, a także dobre prognozy dla rynku miedzi i zdywersyfikowana struktura źródeł finansowania, umożliwiają realizację planów operacyjnych i rozwojowych Spółki, przy zachowaniu dyscypliny kosztowej – powiedział Andrzej Szydło, prezes zarządu KGHM Polska Miedź S.A. – Priorytetem KGHM w najbliższych latach jest realizacja ambitnych planów inwestycyjnych, które nie tylko zabezpieczą zdolności wydobywcze spółki, lecz również przyczynią się do wzrostu jej wartości w długim horyzoncie czasowym – dodał.

– Współpraca z komercyjnym sektorem bankowym stanowi jeden z trzech podstawowych filarów portfela zewnętrznych źródeł finansowania KGHM. Zarówno przeprowadzona z sukcesem w ostatnich dniach emisja obligacji na kwotę 1 600 mln PLN, jak i zaufanie banków, jakim obdarzyli nas uczestnicy konsorcjum na kwotę 1 500 mln USD, potwierdzają zaufanie szeroko pojętego rynku finansowego – powiedział Piotr Krzyżewski, wiceprezes zarządu ds. Finansowych. – To pozytywna informacja zwrotna od naszych Partnerów, że prowadzona polityka finansowa, skoncentrowana na bezpieczeństwie płynnościowym, przy dobrze pojętej efektywności kosztowej to prawidłowo obrany kierunek i z tej drogi nie planujemy schodzić – podkreślił.

Umowa została zawarta na okres 5 lat i posiada dwie jednoroczne opcje przedłużenia na wniosek Spółki (do zaakceptowania przez każdego uczestnika konsorcjum). Umowa zawiera niewiążącą opcję podwyższenia kwoty kredytu o łączną sumę nieprzekraczającą 500 mln USD w ciągu 36 miesięcy od jej podpisania, przy całkowitej kwocie kredytu odnawialnego do 2 000 mln USD. Warunki dodatkowej kwoty kredytu będą identyczne z warunkami kwoty podstawowej. Kredyt zastąpi aktualnie obowiązujący odnawialny kredyt konsorcjalny w kwocie 1 500 mln USD z dnia 20 grudnia 2019 roku. Po podpisaniu przedmiotowej Umowy kredytu konsorcjalnego nastąpi rozwiązanie umowy kredytu z 2019 roku.

Zgodnie z zapisami Umowy, kredyt może być wykorzystywany w walucie USD w formie odnawialnych transz. Środki finansowe pozyskane z kredytu zostaną przeznaczone na sfinansowanie ogólnych celów korporacyjnych, w tym nakładów inwestycyjnych i/lub bieżącej działalności Spółki oraz spółek Grupy Kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A.

Kredyt zaaranżowany został z grupą banków z siedzibą w Polsce oraz za granicą. Tytuł Głównego Koordynatora otrzymał UniCredit S.p.A., tytuł Głównego Organizatora oraz Prowadzącego Księgi otrzymały Bank Polska Kasa Opieki S.A., Intesa Sanpaolo S.p.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce, Santander Bank Polska S.A. oraz Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A., a tytuł Głównego Organizatora Bank Millennium S.A., Erste Group Bank AG, Standard Chartered Bank AG, Bank of China (Europe) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce, Industrial and Commercial Bank of China S.A. (Europe) S.A. (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce, HSBC Continental Europe S.A., BNP Paribas Bank Polska S.A., Credit Agricole Bank Polska S.A, ING Bank Śląski S.A. oraz CaixaBank S.A. (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce.

Oprocentowanie kredytu zostało ustalone w oparciu o stawkę bazową SOFR powiększoną o marżę uzależnioną od poziomu wskaźnika finansowego dług netto/EBITDA. Pozostałe postanowienia umowy są zgodne ze standardowymi warunkami dla tego typu transakcji.

KGHM Polska Miedź S.A., jeden z największych na świecie producentów miedzi i srebra i ENGIE Zielona Energia, polska spółka należąca do grupy ENGIE z siedzibą we Francji, specjalizująca się w produkcji i sprzedaży energii odnawialnej, zawarły umowę sprzedaży energii elektrycznej (Power Purchase Agreement – PPA). Umowa obejmuje dostawę z farmy wiatrowej Wartkowo w rocznej wysokości ok. 65 000 MWh. Partnerstwo łączy doświadczenie przemysłowe KGHM z wiedzą i kompetencjami ENGIE w zakresie OZE, stwarzając ramy innowacyjnych rozwiązań energetycznych w przemyśle, a także wzmacniając pozycję obu firm na rynku. Gwarancje pochodzenia z kontraktu PPA zostaną wykorzystane do zazielenienia ekwiwalentu energii zużywanej przez Hutę Miedzi Legnica.

Zawarta umowa obejmuje dostawy energii w 100% pochodzącej z farmy wiatrowej Wartkowo i umożliwia KGHM realizację konkretnych projektów w zakresie efektywności energetycznej oraz integracji OZE w procesach produkcyjnych. Kontrakt gwarantuje ok. 65 000 MWh energii, co pozwala na precyzyjne planowanie operacyjne i redukuje ryzyko związane z wahaniami cen energii na rynku hurtowym. ENGIE, w ramach umowy, zapewnia kompleksowe wsparcie operacyjne i techniczne, dostarczając certyfikowaną energię odnawialną i optymalizując procesy przyłączeniowe oraz rozliczeniowe.

– KGHM jest jednym z największych konsumentów energii elektrycznej w Polsce, a dywersyfikacja źródeł pozyskania energii z wykorzystaniem energii odnawialnej jest kluczowym elementem naszej strategii. Posiadamy wieloletnie kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem cen metali, gdzie wykorzystujemy szeroki wachlarz instrumentów zarówno opartych o transakcje fizyczne, jak i finansowe. Nasze doświadczenia zaczęliśmy wykorzystywać w celu zapewnienia dostaw energii optymalnych kosztowo oraz dopasowanych do naszego profilu zużycia. Mam nadzieję, że nasza transakcja przyczyni się do tworzenia standardów i rozwoju rynku, w którym spotykają się oczekiwania i potrzeby dostawców jak i konsumentów energii – podkreślił Piotr Krzyżewski, Wiceprezes ds. Finansowych w KGHM Polska Miedź S.A.

– W czasach zmienności rynkowej i rosnących wymagań regulacyjnych zawarcie tej umowy pokazuje, że możliwe jest efektywne połączenie operacyjnej stabilności z realizacją ambitnych celów klimatycznych. Współpraca z KGHM jest przykładem strategicznego partnerstwa, które przynosi realne korzyści biznesowe i technologiczne – powiedział Mateusz Madejski, Członek Zarządu ENGIE Zielona Energia Sp. z o.o.

Znaczenie umowy wykracza poza samą transakcję. Jest benchmarkiem dla polskiego rynku energii odnawialnej. Rośnie liczba przedsiębiorstw, które decydują się na PPA jako narzędzie integracji OZE z działalnością operacyjną, a kontrakt KGHM – ENGIE pokazuje, jak takie partnerstwa mogą podnosić efektywność energetyczną i wspierać innowacje w sektorze przemysłowym.

Podpisanie PPA wpisuje się w szeroką strategię transformacji energetycznej w Polsce. Integracja energii odnawialnej w procesach przemysłowych KGHM przyczynia się do modernizacji infrastruktury, zwiększenia elastyczności systemu energetycznego i wzmocnienia bezpieczeństwa energetycznego kraju. Umowa demonstruje, że strategiczne partnerstwa mogą wspierać rozwój zrównoważonego przemysłu, promować innowacje technologiczne i jednocześnie realizować europejskie i globalne cele klimatyczne. Umowa PPA pomiędzy KGHM Polska Miedź S.A. i ENGIE Zielona Energia stanowi kolejny krok w kierunku budowy zrównoważonego rynku energii w Polsce, w którym przedsiębiorstwa aktywnie uczestniczą w transformacji energetycznej i redukcji emisji CO₂, spełniając równocześnie oczekiwania swoich klientów i akcjonariuszy.

KGHM Polska Miedź S.A. jest zintegrowanym producentem miedzi posiadającym własne surowce mineralne, kopalnie, huty i zakłady produkcji walcówki miedzianej. Spółka jest największym producentem miedzi w Europie i należy do elitarnego grona 10 największych producentów miedzi na świecie. Według rankingu World Silver Survey 2025 spółka zajmuje 2. miejsce w globalnym rankingu największych producentów srebra. Należące do KGHM huty posiadają prestiżowe wyróżnienie Copper Mark, będące potwierdzeniem efektywnej i zgodnej z najwyższymi standardami produkcji hutniczej miedzi.

ENGIE Polska należy do międzynarodowego koncernu energetycznego ENGIE, który specjalizuje się w niskoemisyjnych produktach i usługach, wspierając transformację energetyczną w Europie i na świecie. W Polsce grupa składa się z sześciu wyspecjalizowanych spółek, które dostarczają innowacyjne rozwiązania energetyczne dla miast, samorządów, przemysłu i sektora nieruchomości. ENGIE Polska koncentruje się na modernizacji systemów ciepłowniczych, rozwoju odnawialnych źródeł energii oraz wdrażaniu inteligentnych technologii zarządzania energią, przyczyniając się do poprawy efektywności energetycznej i redukcji emisji CO₂.

KGHM Polska Miedź S.A. zawarła nową umowę z Tele-Fonika Kable S.A. na dostawę walcówki miedzianej w latach 2026-2030. To kontynuacja wieloletniej współpracy krajowych spółek wspierającej łańcuch dostaw produktów niezbędnych dla transformacji energetycznej polskiej i europejskiej gospodarki. Szacowana wartość sprzedaży w oparciu o prognozowane ceny miedzi i kursy walut, w trakcie trwania umowy, wyniesie od 6,9 mld zł do maksymalnie 9,7 mld zł.

– Współpraca KGHM i Tele-Foniki Kable jest strategicznym partnerstwem na rzecz transformacji energetycznej polskiej i europejskiej gospodarki. Dzięki wykorzystaniu krajowych zasobów, kompetencji oraz technologii, polski przemysł jest w stanie aktywnie konkurować na europejskim oraz globalnym rynku, oferując nowoczesne i sprawdzone rozwiązania technologiczne – powiedział Andrzej Szydło, Prezes KGHM Polska Miedź S.A. – Tele-Fonika Kable jest jednym z kluczowych odbiorców walcówki miedzianej produkowanej przez KGHM. Jestem przekonany, że współpraca z polskimi partnerami to nie tylko szansa na dalszy rozwój Miedziowej Spółki, lecz także odpowiedź na oczekiwania naszych Interesariuszy – dodał.

– Kontynuacja współpracy z KGHM Polska Miedź to dla Tele-Foniki Kable potwierdzenie wzajemnego zaufania oraz wspólnego podejścia do budowy odpowiedzialnego i trwałego łańcucha dostaw. Stabilne dostawy surowca najwyższej jakości mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia ciągłości produkcji kabli wykorzystywanych w transformacji energetycznej – zarówno w projektach realizowanych w Polsce, jak i na rynkach międzynarodowych, na których działa również nasza brytyjska spółka JDR – podkreślił Piotr Mirek, Członek Zarządu Tele-Fonika Kable i Dyrektor Wykonawczy ds. Łańcucha Dostaw i Inwestycji w JDR Cable Systems. – Takie partnerstwo wpisuje się w naszą strategię wzmacniania krajowego potencjału przemysłowego poprzez rozwój local content, a jednocześnie stanowi ważny element globalnego zabezpieczenia dostaw, zwiększając niezależność operacyjną i wspierając rozwój kompetencji technologicznych w Polsce – dodał.

Zawarta umowa to nie tylko znaczące porozumienie handlowe – to również wyraźny sygnał, że polski przemysł opiera się na partnerstwach budowanych na lokalnych kompetencjach, doświadczeniu oraz zaufaniu. Dzięki zaangażowaniu dwóch rodzimych firm, projekt wpisuje się w krajowy łańcuch dostaw oraz strategię promowania tzw. local content, kluczowego dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego.

Huty miedzi KGHM produkują metale w sposób odpowiedzialny i zgodny z najwyższymi standardami. Należące do KGHM Huty Miedzi Głogów, Legnica oraz Cedynia posiadają certyfikaty Copper Mark, które są świadectwem odpowiedzialnego działania w odniesieniu do środowiska, pracowników, społeczności lokalnych i ładu korporacyjnego. Spółka zapewnia bezpieczeństwo dostaw metali niezbędnych dla globalnej transformacji energetycznej, poprzez dostęp do pierwotnych złóż miedzi.

W 2024 roku Huta Miedzi Cedynia była w całości zasilana energią elektryczną wytworzoną w odnawialnych źródłach energii (OZE) należących do Miedziowej Spółki. Ślad węglowy walcówki Cu produkowanej przez KGHM jest istotnie niższy od średniej globalnych wskaźników i wynosi 2,3 t CO2 eq./t Cu.

Walcówka miedziana o średnicy 8 mm jest jednym z głównych produktów KGHM. Powstaje w procesie ciągłego topienia, odlewania i walcowania Contirod® głównie z wykorzystaniem katod własnych, wytwarzanych w oddziałach KGHM Polska Miedź S.A. Huta Miedzi Cedynia produkuje walcówkę w pięciu klasach jakościowych, dopasowanych do różnych potrzeb klientów. Produkt znajduje zastosowanie głównie w przemyśle kablowym, elektromaszynowym oraz elektrotechnicznym. W 2024  produkcja walcówki i drutu przez KGHM Polska Miedź S.A. osiągnęła 287,2 tys. ton, co plasuje Spółkę w czołówce europejskich producentów tych półproduktów z miedzi.

KGHM Polska Miedź S.A. jest zintegrowanym producentem miedzi posiadającym własne surowce mineralne, kopalnie, huty i zakłady produkcji walcówki miedzianej. Spółka jest największym producentem miedzi w Europie i należy do elitarnego grona 10 największych producentów miedzi na świecie. Według rankingu World Silver Survey 2025 spółka zajmuje 2. miejsce w globalnym rankingu największych producentów srebra. Należące do KGHM huty posiadają prestiżowe wyróżnienie Copper Mark, będące potwierdzeniem efektywnej i zgodnej z najwyższymi standardami produkcji hutniczej miedzi.

Więcej informacji: http://www.kghm.com

Tele-Fonika Kable S.A. to jeden z globalnych liderów w produkcji kabli wysokiego i ekstra- wysokiego napięcia (HV i EHV) dla sektora energii odnawialnej, ze szczególnym uwzględnieniem energetyki wiatrowej. Spółka oferuje również kable średnich i niskich napięć, w tym bezhalogenowe, ognioodporne, telekomunikacyjne i światłowodowe. Nowoczesne centra badawczo-rozwojowe umożliwiają prowadzenie pełnych testów kwalifikacyjnych i technologicznych.

Od 2017 roku częścią Grupy TFKable jest JDR Cable Systems Ltd., specjalizująca się w produkcji kabli podmorskich dla sektora energetyki odnawialnej. Połączenie kompetencji TFKable i JDR wzmocniło zdolności produkcyjne Grupy, umożliwiając realizację dostaw do wszystkich projektów morskich farm wiatrowych w Polsce oraz licznych inwestycji na rynkach międzynarodowych. Współpraca obu firm sięga 2008 roku i obejmuje m.in. dostawy kabli 33 kV i 66 kV, rozwój technologii kabli 132 kV i podmorskich eksportowych kabli wysokiego napięcia prądu przemiennego (HV AC) i kabli prądu stałego (HV DC).

Więcej informacji: http://www.tele-fonika.com / www.jdrcables.com

Umowa otwiera również drzwi do pozyskiwania zewnętrznego finansowania na innowacyjne inicjatywy badawcze.

KGHM i Politechnika Wrocławska współpracują od wielu lat. Przykłady projektów realizowanych w ramach tej współpracy obejmują m.in. optymalizację procesów technologicznych, regenerację elementów maszyn w trudnych warunkach pracy oraz modelowanie pracy pieców hutniczych. W 2021 roku rozpoczęły się prace nad optymalizacją kruszarek młotkowych, a w kolejnych latach rozszerzono zakres badań o monitorowanie parametrów pracy urządzeń energetycznych oraz modelowanie systemów hutniczych.

– Podpisana umowa formalizuje nasze działania i pozwala na jeszcze ściślejszą współpracę, która będzie korzystna zarówno dla przemysłu, jak i nauki. Razem z uczelnią możemy osiągnąć więcej, szczególnie w obszarze innowacji technologicznych, które mają kluczowe znaczenie dla przyszłości naszego górnictwa i hutnictwa – powiedział Zbigniew Bryja, wiceprezes zarządu KGHM do spraw rozwoju

Kluczowym elementem współpracy między KGHM a Politechniką Wrocławską jest wykorzystanie zaawansowanej infrastruktury badawczej. GEO-3EM, jedno z najnowocześniejszych centrów badawczych w Europie, oferuje unikalne możliwości badań w zakresie zrównoważonego wykorzystania surowców i energii. Kompleks ten, otwarty w 2019 roku, posiada 12 laboratoriów badawczych, w tym laboratoria specjalizujące się w technikach modelowania, bezpieczeństwie pracy oraz systemach maszynowych w górnictwie.

Dzięki połączeniu badań naukowych z praktyczną wiedzą wykorzystywaną w oddziałach KGHM miedziowa spółka i uczelnia mogą skutecznie stawić czoła wyzwaniom przyszłości, takim jak cyfryzacja procesów przemysłowych, poprawa bezpieczeństwa pracy czy redukcja śladu węglowego.

Umowa między KGHM a Politechniką Wrocławską to także krok w kierunku rozwoju innowacyjnych technologii związanych z przemysłem 4.0 oraz analityką danych. Prowadzone w 2024 roku projekty koncentrują się na poprawie bezpieczeństwa pracy, efektywności energetycznej, ochronie środowiska oraz rozwijaniu zasad gospodarki o obiegu zamkniętym.

W najbliższym czasie KGHM i Politechnika Wrocławska planują realizację nowych projektów, w tym opracowanie zintegrowanego systemu monitorowania i diagnostyki pracy maszyn oraz rozbudowę systemu monitoringu sejsmicznego. Partnerzy zapowiadają również współpracę w zakresie rozwijania technologii górniczych, metalurgicznych i przeróbczych.

KGHM jest również patronem dwóch kierunków studiów na Politechnice Wrocławskiej – geoinformatyki oraz geodezji i kartografii. Współpraca zakłada m.in. organizację praktyk studenckich i wspólne opracowywanie programów nauczania.

Radni Miejscy wyłączyli nieruchomości niezamieszkałe z  miejskiego systemu odbioru odpadów. Co za tym idzie zmieniły się opłaty, jakie firmy i przedsiębiorstwa muszą od 1 kwietnia regulować z tego tytułu. I tak, ze stawek 36 zł za miesiąc przedsiębiorca nierzadko dostał propozycję między 400 a 500 zł miesięcznie. Bywają punkty w mieście, których rachunki podobno mają sięgać ok. 1000 zł. 

Początkowo przedsiębiorcy byli przekonani, że nie ma możliwości dostosowania umów z odbiorcami odpadów tak, by zamówić np. tylko niektóre frakcje. Myślano, że mają obowiązek posiadania wszystkich rodzajów pojemników, mimo, że  z nich nie korzystają.  Warto podkreślić, że wiele firm z racji charakteru swoich usług i produkcji nie generuje niektórych śmieci w ogóle. Jak mówili właściciele lubińskich przedsiębiorstw, wiele razy służby przyjeżdżające po odbiór odpadów nie miały co zabrać, bo niektóre kubły były po prostu puste. 

Dziś radni przekonują, że przedsiębiorcy faktycznie nie muszą posiadać i opłacać wszystkich frakcji. Wszystko zależy od warunków umów, jakie podpiszą z daną firmą odbierająca odpady.

– Nasza uchwała nie obliguje, ale wskazuje, że należy dokonać wszelkich starań w segregowaniu odpadów. Na pewno nie zmusza do posiadania wszystkich frakcji. To jest kwestia negocjacji, jakie przedsiębiorca prowadzi  z odbiorcą odpadów. Na lubińskim rynku jest ich kilku – zapewnia Tomasz Górzyński, wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Lubinie.

Nowe stawki wejdą w życie od 1 kwietnia. Ich wysokość zależy od potrzeb danego przedsiębiorstwa i jego charakteru oraz tego, jakie warunki wynegocjują , podpisując umowę z odbiorcą.

Jest ogromne ryzyko, że nieuczciwi przedsiębiorcy, chcący zaoszczędzić na rachunkach związanych z odbiorem odpadów, mogą  różnymi sposobami pozbywać się śmieci. Czas zweryfikuje, jak nowe zasady sprawdzą się w Lubinie. Na pewno podzielimy się wrażeniami z naszymi czytelnikami i chętnie opublikujemy ich zdanie. 

Umowy zawarte od 1 stycznia 2021 r. trzeba wykazać w specjalnym formularzu RUD, który jest zgłoszeniem umowy o dzieło.

– Rejestracja umów o dzieło pozwoli nam przede wszystkim dokładniej ocenić ile takich jest zawieranych – mówi Iwona Kowalska-Matis regionalny rzecznik rasowy ZUS na Dolnym Śląsku. – Dane z naszego rejestru będą wykorzystywane do celów statystyczno-analitycznych a także ułatwią weryfikację istnienia obowiązku ubezpieczeń społecznych – wyjaśnia.

Rzeczniczka dodaje, że osoby, które wykonują pracę na podstawie umowy o dzieło, od której nie są odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne są często pozbawione nie tylko prawa do bezpłatnych świadczeń medycznych np. w razie wypadku przy pracy, ale także nie gromadzą kapitału na przyszłą emeryturę.

– Zgłoszenie umowy o dzieło jest bardzo proste, robi się to przez Internet logując się do konta na PUE ZUS. Na stronie ZUS jest dostępna instrukcja, która pokazuje krok po kroku jak to zrobić – zapewnia Kowalska-Matis.

W zgłoszeniu są przekazywane wyłącznie ogólne informacje dotyczące: zamawiającego i wykonawcy, daty zawarcia, rozpoczęcia i zakończenia umowy, jak też o jej przedmiocie.

Kto musi a kto nie zarejestrować umowę?

Musza to robić wszyscy płatnicy składek oraz osoby fizyczne, bez względu na to, czy są zarejestrowane w ZUS, jako płatnik składek czy też nie.

Obowiązek zgłaszania nie dotyczy umów o dzieło: zawartych z własnym pracownikiem, wykonywanych na rzecz własnego pracodawcy, ale zawartych z innym podmiotem, zawartych z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą na wykonanie przez nie usług, które wchodzą w zakres prowadzonej działalności. Obowiązek zgłaszania umów o dzieło do ZUS nie obejmuje tych podmiotów, czy jednostek organizacyjnych (np. stowarzyszeń, fundacji, spółek prawa handlowego, itp.), które nie są płatnikami składek (tj. nie mają obowiązku rejestrować się w ZUS, jako płatnicy składek, bo nie zgłaszają nikogo (w tym siebie) do ubezpieczeń społecznych.

Więcej:https://www.zus.pl/baza-wiedzy/katalog-uslug/karty-uslug-inne

Bashkirov trafił do Lubina 26 lutego tego roku. Ze względu na pandemię koronawirusa zdołał wystąpić tylko w trzech spotkaniach PKO Ekstraklasy, ale wszystkie rozegrał w pełnym wymiarze czasowym. Ponadto zaliczył jedną asystę przy trafieniu Sasy Balicia w spotkaniu przeciwko Lechii Gdańsk.

– Bardzo się cieszę, że zostałem w Zagłębiu na kolejne lata. W tym krótkim czasie przekonałem się, że jest do dobry klub dla mojego rozwoju, z ciekawym potencjałem i rozbudowaną infrastrukturą. Myślę, że to był logiczny ruch z mojej strony. Klub bardzo szybko wyszedł z inicjatywą przedłużenia umowy, za co jestem wdzięczny prezesowi, ale i wszystkim ludziom związanym z Zagłębiem Lubin. To był dla mnie jasny sygnał, że tutaj mnie potrzebują i wiążą ze mną przyszłość – dodał tuż po parafowaniu umowy pomocnik „Miedziowych”.

Były reprezentant Rosji do lat 19 podpisał z KGHM Zagłębiem Lubin kontrakt, który będzie obowiązywał do końca sezonu 2021/2022.

materiały prasowe zaglebie.com

W październiku było już wiadomo kto dokończy brakujący fragment drogi ekspresowej S3 pomiędzy Lubinem a Kaźmierzowem. Po wypowiedzeniu umowy poprzedniemu wykonawcy, czyli firmie Salini Polska wybór padł na konsorcjum firm składających się z Mota-Engil Central Europe , Masfalt oraz Drogomex. Przypomnijmy, że Mota Engil wykonywała już fragment drogi S3 na wysokości Lubina i zmieściła się z pracami w terminie.

– Dziś podpisaliśmy umowę na zakończenie robót na odcinku drogi ekspresowej S3 od węzła Kaźmierzów do węzła Lubin Północ. To ostatni brakujący odcinek S3 pomiędzy Bolkowem w województwie dolnośląskim a Szczecinem w województwie zachodniopomorskim. Wykonawca ma 12 miesięcy na dokończenie robót i uzyskanie pozwolenia na użytkowanie z wyłączeniem okresów zimowych trwających od 23 grudnia do 15 marca. Zakończenie robót przewidziane jest w II kwartale 2021 – informuje Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu.

Wartość umowy to ok. 228,4 mln zł.

– Do wykonania pozostało ok. 25% prac przewidzianych w pierwotnym kontrakcie. Nowy wykonawca będzie musiał m.in. dokończyć budowę drogi ekspresowej na odcinku Kaźmierzów – Polkowice 2 jezdnie po 2 pasy ruchu i pasy awaryjne, na odcinku Polkowice – Lubin Północ 2 jezdnie po 3 pasy ruchu i pasy awaryjne oraz węzły Kaźmierzów, Polkowice i Lubin Północ. Ponadto do zadań wykonawcy będzie należało dokończenie budowy 25 obiektów inżynierskich, wykonanie systemów odwodnienia i urządzeń ochrony środowiska. Wykonawca będzie musiał uzyskać również decyzję o pozwoleniu na użytkowanie i oddać trasę do ruchu – informuje GDDKiA.

Sprawa z firmą Salini nie jest zamknięta, bowiem GDDKiA rości sobie od nieuczciwej firmy pieniądze.

– Naliczyliśmy dotychczasowemu wykonawcy kary umowne w wysokości blisko 84,5 mln zł za przekroczenie czasu na zakończenie robót z jego winy. Dodatkowo jesteśmy uprawnieni do obciążenia wykonawcy dalszymi karami umownymi, w tym w szczególności karą za odstąpienie od części robót – 15% wartości niezakończonych robót. Na dzień złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy wartość przedmiotowej kary została oszacowana na kwotę ponad 20,5 mln zł. Dokładna kwota będzie znana po zakończeniu procedury rozliczenia robót. Od gwaranta otrzymaliśmy wypłatę z gwarancji należytego wykonania umowy w kwocie ponad 56 mln zł – dodaje GDDKiA .

To koniec firmy Salini na odcinku S3 od Lubina do Polkowic. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad rozwiązała umowę. GDDKiA naliczyła firmie Salini kary umowne w wysokości blisko 84,5 mln zł. za przekroczenie terminu. Kolejne 20,6 mln zł GDDKiA naliczyła za wycofanie się z terenu budowy oraz kolejne miliony złotych kar umownych za niedotrzymanie zobowiązań wobec podwykonawców, dostawców i usługodawców, którym Salini jest dłużny ponad 41 mln zł.

Po wielokrotnych wezwaniach firmy Salini Polska do powrotu na budowę i prowadzenia robót zgodnie z kontraktem GDDKiA podjęła decyzję o odstąpieniu od umów z konsorcjum na budowę ekspresową S3 od węzła Kaźmierzów do węzła Lubin Północ.

Konsorcjum firm, z Salini Polska w roli lidera, mimo wielokrotnych wezwań, w trybie kontraktowym nie realizowało prac objętych kontraktem. Wykonawca prowadził kontrakty niezgodnie z zawartymi umowami, nie wypełniał zapisów dotyczących realizacji kontraktu w tym realizacji postępu robót zgodnego z harmonogramem oraz nie regulował płatności dla podwykonawców, usługodawców i dostawców materiałów.

Umowa na budowę odcinka S3 od węzła Kaźmierzów do węzła Lubin Północ została zawarta 22.12.2014. Kontrakt opiewał na ponad 456 mln zł netto ( ponad 561 mln zł brutto)

GDDKiA naliczyła Wykonawcy kary umowne w wysokości 84 492 307, 74 zł za przekroczenie czasu na zakończenie robót z winy wykonawcy. Zamawiający jest uprawniony do obciążenia Wykonawcy dalszymi karami umownymi w przypadku odstąpienia od części Robót – w wysokości 15% wartości nie zakończonych Robót. Na dzień złożenia oświadczenia o odstąpieniu wartość przedmiotowej kary została oszacowana na kwotę 20.620.074,30 zł. Dokładna kwota będzie znana po zakończeniu inwentaryzacji.

Dodatkowo GDDKiA wystąpiła do gwaranta o zabezpieczenie kwoty należytego wykonania umowy w kwocie 56 103 790,20 zł

Ponadto, na skutek zaniechania realizacji przez wykonawcę obowiązków wynikających z klauzuli dotyczącej podwykonawców, dostawców i usługodawców, w tym w szczególności obowiązku regulowania wymagalnych wierzytelności, doszło do powstania zaległości wobec 71 podmiotów w łącznej wysokości 41 288 496,83 zł.

GDDKIA na dzień 29.04.2019 , po rozpatrzeniu 15 wniosków zapłacił za firmę Salini bezpośrednio kwotę 9 798 764,40 zł.

Dodatkowo Zamawiający naliczył kary za niezgłoszonych podwykonawców, usługodawców i Dostawców w wysokości 4 920 000,00 zł

Przetarg był jasny i czytelny. Prezydent z urzędnikami wykoncypowali, że warto w pięknie wyremontowanym Parku Wrocławskim postawić extra bajer – ptaszarnię, którą szumnie nazwano Centrum Edukacji Przyrodniczej – w skrócie CEP. Pomysł ciekawy i podoba się wielu mieszkańcom, ale okazuje się, że będzie miasto – czyli lubinian – słono kosztował.
CEP jeszcze nie powstał, a już wzbudził szereg wątpliwości i kontrowersji. Pierwsza to kolejność podejmowania decyzji. Najpierw prezydent mówi, że zrobi, potem dopiero pyta radnych o zgodę, czy zrobić może, a zanim zapytał o zgodę, okazuje się, że o ptasim pomyśle od dawna rozmawiał z wrocławskim ZOO – wynika z doniesień Gazety Wrocławskiej. Kolejność nie taka jak trzeba, ale w Lubinie nic już nikogo nie zdziwi, jeżeli przyjmiemy, że radni Lubin 2006 tańczą tak, jak prezydent im zagra, zapominając, że mają go kontrolować, a nie pozwalać na wszystko.
Dzisiaj okazuje się, że wrocławskie ZOO będzie miało swój „zamiejscowy oddział”, który nie tylko nie będzie nadwyrężał budżetu ZOO, ale jeszcze da „Wrocławiowi” zastrzyk gotówki, bo za wszystko zabulą mieszkańcy Lubina.
Ze Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia wynika kilka zastanawiających faktów i bardzo dziwnych zapisów co do obowiązków ogrodu zoologicznego. W zasadzie można powiedzieć, że obowiązkiem ogrodu jest dostarczenie okazów i zarządzanie on-line, bez konieczności codziennej pielęgnacji ptaków w Lubinie. I tak: ekspert ds. hodowlanych ma być dostępny przez cały tydzień pod …telefonem i mejlem, a raz w miesiącu ma odwiedzić CEP w Lubinie. Kolejny specjalista od zarządzania, tym razem w kwestii finansowo-zaopatrzeniowych ma być dostępny pięć dni w tygodniu pod …telefonem i mejlem oraz raz w miesiącu w CEP-ie. To nie koniec wirtualnych osób, które będą odpowiadały za zarządzanie. Nawet weterynarza na miejscu nie będzie! Ma być dostępny pod …telefonem i mejlem i raz w miesiącu pojawić się w ptaszarni. Jedyny specjalista, który musi być w Lubinie raz w tygodniu przez osiem godzin, to ekspert administrator ds. zarządzania obiektem lub jego pełnomocnik, ale aby się nie przepracował nie musi być pod telefonem i mejlem. Uczciwie trzeba też przyznać, że umowa przewiduje możliwość wezwania w każdej chwili każdego z „wirtualnych” speców do Lubina.
ZOO zgodnie z wykazem ma dostarczyć do Lubina kilkadziesiąt gatunków ptaków oraz kilka kóz i świń, owiec i kuca szetlandzkiego. Ma również przeprowadzić zajęcia edukacyjne dla 12 tys. lubińskich dzieci ze szkół i przedszkoli i pilnować, aby ptaszarnię zaprojektowano zgodnie ze standardami. Reszta obowiązków sprowadza się do wskazywanego już wyżej „zarządzania operacyjnego”, które ZOO zrobi on-line za pomocą mejli i telefonów, bo niemal we wszystkich obowiązkach pielęgnacyjnych ogród zoologiczny zostanie wyręczony przez Lubin i miejskich pracowników. W tym miejscu okazuje się, że utrzymanie ptaszarni nie będzie kosztowało wątpliwych już 2,2 mln zł, a o okrągły milion złotych rocznie więcej. Przez trzy lata zbiorą się dodatkowo okrągłe 3 mln zł. Zatem łączne koszty ptaszarni nie będa w trakcie umowy z ZOO mniejsze niż 5-6 mln zł. Dodajmy, że nie znamy jeszcze ostatecznych kosztów budowy oazy dla ptaszków. Urzędnicy optymistycznie szacują, że 6 mln zł. A co jeżeli na budowę trzeba będzie wydać więcej?
Pojawia się pytanie, dlaczego przy takim wynagrodzeniu dla ZOO, w jego obowiązkach nie znalazły się roboty faktycznie generujące koszty takie jak – sprzątanie, karmienie, zakup karmy i pielęgnacja zieleni.
Na dzisiaj nie wiadomo nawet, czy w tym milionie są również inne – nie wynikające z umowy – koszty. Ktoś przecież będzie musiał w nocy ptaszarni pilnować. Nawet jeżeli będzie to jeden, albo dwóch strażników miejskich, to też będą to dodatkowe koszty dla budżetu Lubina. W parku ma być monitoring. Nie jest wykluczone, że do jego obsługi potrzebna będzie kolejna osoba i też będą to koszty dla budżetu miasta, które zapłacą podatnicy z Lubina. Niestety nie wiadomo, czy na tym nie koniec dodatkowych ukrytych w budżecie miasta wydatków na ptaszarnię.
Wątpliwości co do umowy, którą prezydent Robert Raczyński ma zawrzeć z ZOO we Wrocławiu nie rozwiewa inny, można powiedzieć przedziwny, zapis. Wynika z niego, że gdyby prezydent rozmyślił się i zerwał umowę z ZOO, to musi ogrodowi zapłacić karę w wysokości …50% umownego wynagrodzenia. Wierzyć się nie chce, że zamawiający sam na siebie kręci taki bat, gdyby miało dojść do przedwczesnego zakończenia niezwykle kosztownej współpracy.
Wątpliwości jest wiele, pogłębiają je jeszcze polityczne związki prezydenta Lubina z prezydentem Wrocławia, który reprezentując Wrocław jest właścicielem ZOO.

To tylko fragment wielkiej inwestycji drogowej, która ciągnie się od Lubawki do Świnoujścia. Jest to jednak fragment, który lubinian interesuje najbardziej. Mowa tu o odcinku od wysokości szybu ZG Lubin do Chróstnika. Dzisiaj GDDKiA podpisała umowę na budowę tego odcinka z wykonawcą, który wygrał przetarg.
W przyszłym miesiącu powinna zostać podpisana umowa na kolejny fragment S3 sięgający Legnicy i autostrady A4. – Odcinek od Nowej Soli do węzła w Legnicy to odcinek o wartości 2,7 mld złotych, który swoje umowy będzie miał już w komplecie w lutym. Drugi odcinek od Legnicy do Bolkowa powinien mieć podpisaną umowę do połowy tego roku. Takie informacje przekazano nam z GDDKiA. To zaś ma kosztować blisko 1,2 mld złotych. Oznacza to, że za kwotę blisko 4 mld złotych Polacy, a w szczególności Dolnoślązacy będą mogli podróżować europejską trasą E65. Lubin, który jest w centrum na trasie od Nowej Soli do Bolkowa stanie się jeszcze bardziej konkurencyjny. Wszystkie miasta wzdłuż których będzie przebiegała S3 będą miały nieprawdopodobną możliwość wpływania na zapraszanie nowych inwestorów – tłumaczył podczas konferencji prasowej Piotr Borys, reprezentujący nieobecnego Grzegorza Schetynę Ministra Spraw Zagranicznych. Schetyna będąc jeszcze wicepremierem czy marszałkiem mocno zajmował się planami budowy S3. Tak samo mocno na rzecz budowy trasy od lat jeszcze jako wicemarszałek, a potem jak europoseł lobbował Piotr Borys, który był inicjatorem wpisania S3 do specjalnego europejskiego programu (Łącząc Europę), który daje dodatkowe pieniądze na budowę tej trasy.
Fragment lubińskiej S3 ma mieć dwa pasy jazdy w każdym kierunku. Na całym odcinku mają powstać trzy wiadukty i trzy przejścia dla pieszych. Wykonawcą fragmentu S3 na wysokości Lubina będzie firma Mota Engil Central Europe.
Prace mają ruszyć jeszcze w tym roku. Przedstawiciele GDDKiA nie ukrywają, że pierwszych utrudnień w ruchu związanych z inwestycją kierowcy w rejonie Lubina mogą spodziewać się już jesienią tego roku. Cała trasa od Nowej Soli do Legnicy będzie miała około 80 km długości. GDDKiA podpisała już cztery umowy na wykonanie kolejnych odcinków między Nową Solą, a Lubinem. – Mamy 30 miesięcy na budowę w rejonie Lubina, proszę życzyć nam powodzenia – mówi Dawid Bajorek, z Mota Engil Central Europe. – Namawiamy jeszcze Czechów do przyspieszenia prac, aby skorzystali z tych pieniędzy i wybudowali S3 po swojej stronie – dodaje Borys. – S3 to wielka szansa dla Lubina, aby pozyskać nowych inwestorów. Tam gdzie są dobre szlaki komunikacyjne tam następuje rozwój.
Umowę na wykonanie lubińskiego odcinka podpisano w Urzędzie Miejskim w Lubinie. Niestety nikt z władz miasta nie pojawił się na tym bardzo ważnym dla regionu wydarzeniu.
Był za to Burmistrz Jawora Emilian Bera, który niecierpliwie czeka na rozpoczęcie budowy S3 między Legnicą, a Bolkowem i nie ukrywa, że budowa S3 jest dla Jawora jest jednym z głównych warunków do dalszego rozwoju miasta.
Budowa S3 między Nową Solą, a Legnicą, choć teraz wchodzi w decydującą fazę, trwa nieprzerwanie od siedmiu lat. Tyle czasu zajęło projektantom wytyczenie trasy, uzyskanie niezbędnych zgód, jak również polskiemu rządowi przygotowanie finansowania tej inwestycji. Sama procedura przetargowa wyboru wykonawców trwała od ubiegłego roku, była dwuetapowa.

Poniżej prezentujemy oświadczenie Ireny Rogowskiej, wójta gminy wiejskiej Lubin.

„ Sposób wzajemnych rozliczeń między gminami za uczniów uczęszczających do szkół normuje umowa z 1999 r.
Zgodnie z umową Gmina Lubin systematycznie w okresach kwartalnych dokonuje płatności za dzieci uczęszczające do szkół lubińskich, zgodnie z notami wystawianymi przez Miasto Lubin.I tak w roku 2009 przekazano na rzecz Miasta kwotę 2 483 006 zł, w roku 2010 kwotę 2,5 mln zł, a w roku 2011 kwotę 3 mln zł. Zatem Gmina partycypuje w pełni zarówno w wydatkach bieżących jak i inwestycyjnych ponoszonych przez Miasto w szkołach.

Na każdego ucznia w zależności od szkoły Gmina Lubin przekazuje średnio po 755 zł miesięcznie. Na każdego ucznia Miasto otrzymuje dodatkowo subwencję oświatową z budżetu państwa w wysokości 455,30 zł na ucznia miesięcznie. Zatem koszty uczęszczania uczniów z Gminy Lubin w pełni pokrywane są ze środków zewnętrznych, a nie przez Miasto Lubin.

Z terenu Gminy Lubin do szkól miejskich uczęszcza obecnie ok. 650 uczniów, w tym do Gimnazjum nr 1 – 360, stanowiąc ponad 60% ogółu uczniów, Gimnazjum nr 4 – 120, a ZSS- 160 uczniów.

Trzeba mieć świadomość, że fakt odstąpienia od nauczania uczniów Gminy Lubin pociągnie za sobą konieczność mocnej reorganizacji sieci szkół miejskich, z likwidacją niektórych i zwolnieniami pracowników. Podobnie dowozy uczniów z Gminy Lubin do szkół w mieście samodzielnie organizuje i finansuje Gmina Lubin wydatkując na ten cel rocznie ponad 420 tysięcy złotych.

Zgodnie z przepisami oświatowymi przynależność do właściwej szkoły obwodowej uzależniona jest od faktycznego miejsca zamieszkania, a nie miejsca zameldowania, zatem zawsze za dziecko zamieszkałe na terenie Gminy Lubin ponosi ona odpłatność i dla tych uczniów Wójt organizuje dowozy do szkół. Do nieodpłatnych dowozów uprawnieni są zgodnie z art. 17 ustawy o systemie oświaty uczniowie uczęszczający do szkół zgodnie z obwodem, natomiast pozostali uczniowie mogą korzystać z tych przewozów za odpłatnością. Zarówno Wójt Gminy jak i Prezydent zobowiązani są do działania zgodnie z prawem i w granicach prawa. Przeprowadzona ostatnio kontrola RIO potwierdziła konieczność szczegółowego, zgodnego z przepisami dokonywania wzajemnych rozliczeń między gminami.

Mając świadomość, że dotychczasowe rozwiązanie dotyczące organizacji obowiązku szkolnego, szczególnie na poziomie gimnazjalnym sprawdzało się, jesteśmy mocno zaskoczeni i zdziwieni takim trybem działania ze strony Miasta.

Zaskoczenie jest tym bardziej duże, że wypowiedzenie umowy nie zostało w żaden sposób zapowiedziane, a odstąpienie od wieloletniej nienagannej współpracy nastąpiło bez wskazania powodów dla takich działań. Należy podkreślić istotę problemu, który dotyczy ok. 650 uczniów uczęszczających do szkół w mieście Lubin, dla których winniśmy bez uprzedzenia zorganizować w bardzo krótkim czasie warunki do realizowania obowiązku szkolnego. Zarówno pod względem finansowym, jak i technicznym, czy organizacyjnym (brak obecnie stosownego lokalu na organizację gimnazjum) nie jesteśmy przygotowani na takie rozwiązania, gdyż nic nie zapowiadało takiej sytuacji. Zatem mając na uwadze dobro uczniów, zaapelowaliśmy do Prezydenta o ponowne przyjrzenie się problemowi i niepodejmowanie drastycznych rozwiązań bez wcześniejszych wzajemnych konsultacji, tym bardziej, że wypowiedzenie umowy nastąpiło z naruszeniem terminu. Mamy nadzieję, że dobro dzieci i ich rodziców zwycięży.”
Autor: MC