To już siedmioletnia tradycja, że we wrześniu w Koźlicach jest sportowo i charytatywnie. W tym roku Bieg na Grzybową Górę na dystansie 5 km zainteresował 150 osób. Poza nim odbył się też ultramaraton, który wystartował o 6.00. Najszybszy biegacz odległość 62 km pokonał w czasie 6 godzin i 6 minut. Najmłodsi na swoich dziecięcych dystansach wykazali się równie sporą frekwencją, bo pokonali trasy siłą 70 osób. Jednym słowem sukces sportowy, ale nie tylko. Biegom towarzyszył szereg innych działań. Sprzedaż ciast, posiłków przygotowanych przez panie z Koła Gospodyń Wiejskich, masaże, malowanie buziek i mnóstwo innych ciekawych usług w połączeniu z loterią fantową i licytacjami dały ponad 25 tys. zł, które zbierano na pomoc dla Agnieszki Brody, chorującej na stwardnienie rozsiane, niedawno owdowiałej mamy dwójki małych dzieci.

Ze Świnoujścia w rowerowym maratonie wystartowało ponad 360 osób. Do pokonani mieli ponad 1000 km od Bałtyku po Bieszczady. Wśród nich zleźli się pracownicy KGHM Polska Miedź. Byli to Janusz Nasiadka ZG Lubin, dyspozytor transportu dołowego, Dariusz Świerszcz oddział S-10, górnik strzałowy w ZG Lubin, Bartosz Ostapowicz, Polkowice Główne C-30, górnik operator smg i Marcin Klocek Polkowice Zachodnie C-30B, górnik operator smg.
By ukończyć maraton, musieli zmieścić się w limicie jakim było 70 godzin na całą trasę. Dziś dzielą się wrażeniami z ogromnie trudnego maratonu. – To jest jeden z dziesięciu maratonów najbardziej punktowanych na świecie istotnych do Pucharu świata. Jest tam do przejechania 1008 km. Zajęło nam to 60 godzin. Jesteśmy ekipą z Lubina, która kocha rowery . Za każdym razem stawiamy sobie jakieś wyzwania. Kiedyś przejechaliśmy maraton 300 km, później 500, a wiadomo że apetyt rośnie w miarę jedzenia. Ten maraton jest o tyle wyjątkowy, że po każdym jego ukończeniu dostajemy strój, którego nie można kupić. To taka pamiątka i nagroda za wysiłek – mówili w podróży powrotnej siedząc w pociągu Bnartosz Ostapowicz i Marcin Klocek.
Maraton dla organizmu jest ogromnym wyzwaniem. Ciało rowerzysty po pokonaniu ponad 1000 km potrzebuje na pewno kilku dni regeneracji, zanim znowu wsiądzie na rower. – Chodzimy jak stare dziadki, ale tak chodzą wszyscy bo wiedzieliśmy w Ustrzykach Górnych kuleją i odczuwają ból. To niesamowity wyczyn. Ale przyświeca nam myśl by to zrobić. Każdy dojeżdżając na metę mówi, że to ostatni raz, ale i tak się spotykamy znowu na trasie – dodawali górnicy – rowerzyści.

Na co dzień cała czwórka należy do Lubińskiej Grupy Rowerowej WATAHA. 

Ultramaraton z udziałem MTS. Od trzech lat Zielona Góra powiększyła znacząco swoje granice przyłączając okoliczne tereny. Teraz trasa wokół Zielonej Góry wynosi ponad 103 km. – Była to okazja, by w naszym mieście zorganizować Ultramaraton na dystansie 100 km+, biegnący właśnie nowymi granicami miasta. Naszym celem było stworzenie cyklicznej imprezy sportowej na dystansie ultra sławiącej Zieloną Górę i województwo lubuskie oraz promocję zdrowego i aktywnego
stylu życia, i cel ten udało nam się z sukcesem zrealizować – mówią organizatorzy wydarzenia, Stowarzyszenie Nowe Granice.  W IV Ultramaratnie Zielonogórskim wziął udział członek Miedziowego Towarzystwa Sportowego Grzegorz Magiera.

Ultramaraton „Nowe Granice” nie jest skierowany tylko do biegaczy ultra. W biegu, poza tymi, którzy biegną indywidualnie, mogą wystartować też sztafety 2 lub 4 osobowe oraz duatloniści solo lub w sztafecie 2 osobowej. – To był mój najcięższy ultramaraton. Dystans to 103.5 km był jeszcze  do zniesienia, ale pogoda już nie.  Wiał silny wiatr, a temperatura to około – 5 stopni, co sprawiało, że postój na punktach trwał bardzo krótko. Momentalnie bowiem organizm się wygaszał. Wywrotka nad rozlewiskiem na 26 km sprawiła, że do końca biegałem z naciągniętą pachwiną, ale najważniejsze jest ukończenie biegu w czasie 13.13.24 . To czas lepszy o  1 godzinę od poprzedniego roku. Teraz regeneracja i przygotowania do sztafety górskiej na dystansie 70 km – relacjonuje Grzegorz Magiera.

inf.fot. MTS