Administracja którą kieruje starosta Adam Myrda słono – nas podatników i zarazem mieszkańców powiatu – kosztuje. Prezydencka ekipa spod szyldu Lubin 2006 chwali się, że kiedy objęła władzę ograniczyła koszty zarządzania powiatem, bo tylko starosta pobiera wynagrodzenie, a jego zastępca i członek zarządu działają społecznie w ramach powierzonego mandatu, bo zmniejszono liczbę urzędników itd. Tymczasem okazuje się, że w porównaniu do innych powiatów w kraju administracja starosty Adama Myrdy pod względem kosztów utrzymania urzędników i starostwa zajmuje niechlubne trzecie miejsce w kraju. Nazywając sprawę po imieniu, mamy jedno z najdroższych starostw w Polsce! Droższe są tylko dwa starostwa z województwa mazowieckiego – Legionowa i Warszawy Zachodniej. Mało tego w pierwszej dwudziestce najdroższych starostw nie ma żadnego innego z Dolnego Śląska! Taniej jest we Wrocławiu, Głogowie, Bolesławcu, czy Świdnicy. Taniej, choć w zestawieniu mniejszych powiatów, jest nawet w sąsiednich Polkowicach, które uchodzą, za krainę finansowej sielanki, a powiat wybudował sobie nowy budynek Starostwa. Tymczasem w Lubinie wciąż słyszymy, ze powiatu nie stać na to, na tamto. Że starosta jak żebrak przyjeżdża na sesję rady gminy Lubin prosząc o pieniądze ratowanie szpitala i dając do zrozumienia, że Starostwo pieniędzy na remontu dróg nie ma. Ciągle i nie tylko w prezydenckich mediach słyszymy i czytamy powtarzane jak mantrę słowa, że powiat jest biedny, że nie ma na remonty dróg, że nie ma na szpital itd… Tymczasem okazuje się, że jest jednak jeden dział powiatu rządzonego przez prezydenckie Lubin 2006, w którym jest całkiem nieźle – administracja starosty Myrdy.
W rankingu powiatów o liczbie mieszkańców przekraczających 75 tys. lubińskie starostwo i jego urzędnicy każdego mieszkańca powiatu lubińskiego kosztują rocznie – 120 zł!!!
Dane dotyczą ubiegłego roku, a dodajmy, że średnia takich kosztów na jednego mieszkańca wśród 149 powiatów zamieszkałych przez więcej niż 75 tys. osób wynosi – …86 zł. Można stwierdzić, że to bardzo duża różnica bo średnia jest niemal o 1/3 niższa w porównaniu do kosztów starostwa w Lubinie.
Przyglądając się budżetowi powiatu wcale nie widać, aby w biednym – lubińskim – powiecie miało dojść do ograniczenia wydatków na starostwo i jego urzędników. W ubiegłym roku na wynagrodzenia urzędników wydano prawie 9 mln zł, podczas gdy w 2011 było to niecałych 7 mln zł. Mało tego z tegorocznego planu finansowego zapisanego w budżecie powiatu na administrację widać, że znowu będzie drożej. W tym roku starosta Adam Myrda na swoją administrację zaplanował 9,7 mln zł, a radni sumę przegłosowali.

W najbliższej okolicy, najtańszym powiatem z liczbą ludności przekraczającą 75 tys. osób jest powiat dzierżoniowski (koszt administracji – 63 zł na mieszkańca). Może zatem warto wybrać się do Dzierżoniowa i zapytać tamtejszego starosty jak oni to robią, że administrację mają o połowę tańszą niż w Lubinie.
Z prostego rachunku wynika, że je jest o co powalczyć, bo powiat mógłby zaoszczędzić w budżecie nawet kilka milionów złotych.

Przytoczone koszty funkcjonowania w przeliczeniu na mieszkańca zostały przytoczone z miesięcznika Wspólnota

http://www.wspolnota.org.pl/index.php?id=588

Do konkursu stanęło pięć osób. Dwie odpadły z powodów formalnych. Do finału zakwalifikowano pozostałych. Byli to Dariusz Milka, a także Aneta Niewiaromska i Adam Stocki.

Z prostej analizy wynikało, że największe szanse na wygraną miał Adam Stocki, bowiem w wyborach samorządowych w 2010 roku startował z listy wyborczej KWW Rafała Dutkiewicza. Ubiegał się o mandat radnego sejmiku województwa dolnośląskiego, ale nie został wybrany. Przypomnijmy, że obecny starosta Adam Myrda, również ma coś wspólnego z komitetem Dutkiewicza, w ubiegłym roku pod takim szyldem ubiegał się o mandat senatora.

W dniu publikacji materiału o powiązaniach kandydata na sekretarza i starosty z komitetem wrocławskiego prezydenta nasza redakcja otrzymała informację ze Starostwa Powiatowego, że komisja rekrutacyjna po ocenie spełnienia poziomu wymagań (…) i rozmowach kwalifikacyjnych zdecydowała o nierozstrzygnięciu naboru.

Awans przypieczętowany? Panuje coraz większe zamieszanie wokół Domu Dziecka w Ścinawie. Sprawą zajmują się sądy, czy zajmie się też prokuratura?

O Domu Dziecka w Ścinawie głośno zaczęto mówić, kiedy w kwietniu 2011 roku z funkcji dyrektorki zwolniono Joannę Bałasz. Jej obowiązki przejęła zastępczyni, Joanna Klaczko. Przez dwa miesiące wykonywania obow iązków, posługiwała się pieczątką „P.O. Dyrektor”.

Przypadek pani Cieślowskiej
Szybko przeprowadzono konkurs na stanowisko dyrektora. Wygrała go Ewa Cieślowska, żona radnego z ugrupowania Lubin 2006. Formacja ta ma pełnię władzy w Lubinie i powiecie. Cieślowską zatrudniono 12 maja ubiegłego roku. Miała jednak pecha. Okazało się jednak, że nadzór wojewody uznał, iż nie ma uprawnień do zajmowania tego stanowiska.

– 19 lipca rozstrzygnięto sprawę powołania Ewy Cieślowskiej na stanowisko dyrektorki w Powiatowym Centrum Opieki, Wychowania i Adopcji w Ścinawie – wyjaśniał rzecznik wojewody dolnośląskiego Jarosław Perduta. – Dyrektorka bezprawnie pełni tę funkcję. Nadzór uznał uchwałę zarządu za nieważną i niezgodną z prawem. Pani Cieślowska nie spełnia warunków rozporządzenia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Między innymi nie ma wymaganego trzyletniego stażu pracy w placówce adopcyjnej i wychowawczej.

Zarząd powiatu nie miał wyjścia – odwołał Ewę Cieślowską i przesunął ja na stanowisko kierowniczki działu administracji.

Jak bumerang
Na początku sierpnia ub.r. funkcję dyrektora p.o. powierzono Rafałowi Kucharskiemu, pracownikowi tejże placówki. Objął on ja do czasu zatrudnienia osoby wyłonionej w konkursie.
Dwa tygodnie później zarząd powiatu skierował do Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie wojewody. Sąd do dzisiaj skargi nie rozstrzygnął. 7 listopada nadzór wojewody zdecydował, że i Rafał Kucharski dyrek torem być nie może. Wobec tego i jego odwołano.
Władze starostwa 16 listopada, „z uwagi na potrzeby jednostki” ponownie powierzyły Ewie Cieślowskiej pełnienie funkcji dyrektorki. Jednak tym razem zabezpieczono się przed unieważnieniem tej nominacji przez służby wojewody. W powołaniu ponownie zawarto zastrzeżenie, że nominacja jest ważna na czas nie dłuższy niż trzy miesiące, do czasu zatrudnienia na stanowisko dyrektora osoby wyłonionej w konkursie. Ostateczną datą był wiec 15 lutego br.

Bezprawnie i co z tego
W tym czasie toczył się proces, który była dyrektorka, Joanna Bałasz, wytoczyła swojemu pracodawcy. Na początku lutego zapadł wyrok. Sąd stwierdził, że zwolnienie było bezprawne i polecił przywrócić zwolnioną na poprzednio zajmowane stanowisko. Wydawać by się mogło, że takie rozwiązanie może być korzystne dla wszystkich str on: starostwo nie będzie musiało organizować konkursu i wykona wyrok sądu. Tak się jednak nie stało.
Starostwo odwołało się od wyroku Sądu Rejonowego. Konkursu, mimo upływu terminu nie ogłoszono, a Ewa Cieślowska nadal pełniła swoją funkcję. Mało tego, zaczęła się posługiwać, przy podpisywaniu dokumentów pieczęcią „Dyrektor PCWiA”, bez skrótu p.o.
Dyrektorka, zapyta na przez dziennikarzy, nie chciała lub nie potrafiła odpowiedzieć, na jakim stanowisku jest zatrudniona. Odsyłała zadających pytających do starostwa.

Tylko oddelegowana
Starosta lubiński Tadeusz Kielan mętnie wyjaśniał sprawę.
– Pani Cieślowska wprawdzie jest p.o., ale nie jest stricte powołana do pełnienia tych obowiązków, tylko oddelegowana do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (ciągle trwa spór o legalność powołania na to stanowisko). Jednocześnie nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego pani Cieślowska posługuje się pieczątką bez skrótów p.o.
– Sprawdzę to – obiecywał.

Kilka pytań
Sprawdzał dość długo, bo aż do 29 marca br. Tegoż dnia, podczas sesji rady powiatu, radny Tadeusz Maćkała złożył interpelację dotyczącą zatrudnienia Ewy Cieślowskiej.
Pytał, kto i na jakiej pod stawie po 15 lutego, a więc od ponad 6 tygodni, jest dyrektorem PCWiA w Ścinawie. Dociekał także, na jakiej podstawie Ewa Cieślowska posługuje się na oficjalnych pismach tytułem dyrektora. Dopytywał, czy to nie spowoduje tego, że wszelkie decyzje podjęte przez Ewę Cieślowską będą z mocy prawa nieważne. Starosta zobowiązał się do udzielenia odpowiedzi na piśmie. Ma na to dwa tygodnie.
Tego samego dnia (1 kwietnia) zebrał się zarząd powiatu. Na jego posiedzeniu podjęto uchwałę. Oto jej treść.
„Z dniem 1 kwietnia 2012 roku powierza się Pani Ewie Cieślowskiej zatrudnionej obecnie na stanowisku kierownika działu Adm inistracji i Obsługi PCWiA w Ścinawie wykonywanie obowiązków dyrektora PCWiA na czas określony, tj. do czasu powołania dyrektora PCWiA w Ścinawie”.
Kto więc do tej pory pełnił tę funkcję? Czy podpisy pod dokumentami są ważne? Zwłaszcza te złożone między 16 lutego a 31 marca? Czy pracownik zatrudniony przez nieuprawnioną do tego osobę jest pracownikiem czy nie? Czy doszło do fałsz erstwa dokumentów? Czy zawarto jakieś zobowiązania mające wpływ na finanse placówki? Ile takich dokumentów powstało? Czy popełniono przestępstwo? A jeśli tak, to kto je popełnił?
Na te pytania może odpowiedzieć tylko prokuratura.
Z arząd powiatu lubińskiego 1 kwietnia 2012 r. powierzył Ewie Cieślowskiej zatrudnionej obecnie na stanowisku kierownika Działu Administracji i Obsługi PCWiA w Ścinawie wykonywanie obowiązków dyrektora PCWiA na czas określony, tj. do czasu powołania dyrektora PCWiA w Ścinawie. Otwarte pozostaje pytanie: k k to do tej pory pełnił tę funkcję?

Przedruk z Tygodnika Konkrety
autor: Dariusz Szymacha
Autor: Dariusz Szymacha, Tygodnik Konkrety

Sądowe wyroki były bezwzględne. O pierwszym werdykcie pisaliśmy w artykule „Żenada panie starosto”. – Tak naprawdę nie wykazano żadnych nieprawidłowości w dokumentacji prowadzonej przez powódkę (Joanna Bałasz – red), a wręcz przeciwnie. Kontrole zewnętrzne niezależne od powiatu wskazywały, że powódka była bardzo dobrym pracownikiem, dbała o dzieci, a także prawidłowość dokumentacji – to tylko jeden z fragmentów uzasadnienia przytoczonego przez Sąd Pracy w Lubinie. Kolejny bez skrupułów wskazuje jakie mogło być podłoże zwolnienia Joanny Bałasz. – Wypowiedzenie umowy przez starostę naruszało przepisy prawa i było nieuzasadnione . Sędzia w omówieniu wyroku powiedziała również Należy przyznać, że przesłuchiwany w charakterze świadka starosta (Tadeusz Kielan – red) jako organ podejmuje decyzję o wypowiedzeniu umowy dyrektorowi jednostki, a na temat przyczyn nie potrafi się wypowiedzieć – to jest żenujące. To w ocenie sądu świadczy samo o sobie…

Dyrektorkę wyrokiem sądu pierwszej instancji przywrócono do pracy. Powiat odwołał się, ale w apelacji poległ, bo argumentów, które miały przekonać sąd ponownie nie było. Dzisiaj można śmiało powiedzieć, że zwolnienie dyrektorki i bzdurne zarzuty, które wyciągnięto pod jej adresem miały pozwolić na zatrudnienie „swojego dyrektora” – żony radnego miejskiego z Lubin 2006. Dodajmy, że status prawny obecnego stanowiska dyrektora domu dziecka w Ścinawie jest bardziej niejasny niż można sobie to wyobrazić i co istotne nie wynika to z wyroku przywracającego do pracy poprzednią dyrektorkę.

Wczoraj Zarząd Powiatu miał zdecydować co zrobić z Joanną Bałasz. Co zdecydowano? Nadal nie wiadomo. Na pewno władze powiatu mają problem, bo powrót Bałasz do pracy oznacza koniec rządów Ewy Cieślowskiej, kierowniczki administracyjnej, dyrektorki, czy pełniącej obowiązki dyrektora, czy osoby oddelegowanej (skąd?) do domu dziecka. Jakie zajmuje stanowisko trudno się dowiedzieć. Kobieta kierująca placówka na pewno jest żoną radnego z Lubin 2006, które rządzi i w powiecie i Lubinie.

Szerzej o zawirowaniach z dyrektorskim stołkiem w Powiatowym Centrum Wychowania i Adopcji (dom dziecka w Ścinawie) w Tygodniku Konkrety.

Starosta nie wypowiada się w sprawie przywrócenia do pracy Joanny Bałasz. Głosu udzielił tylko sekretarz powiatu Tymoteusz Myrda. Joannie Bałasz przekazano dokumenty i skierowanie na badania lekarskie. Czy wróci do domu dziecka? Bardzo bym chciała wrócić do pracy. Taka była moja intencja i decyzja sądu – powiedziała LubinExtrra! Dodajmy, że dzieciaki też bardzo chciałyby powrotu byłej dyrektorki – już w czasie wizyty po wyroku w placówce dały jej to odczuć. Miały do niej duży szacunek i zaufanie. Czekają… – Na pewno wyobrażam sobie możliwość współpracy ze starostą. Mam wrażenie, że w mojej sprawie starosta został wprowadzony w błąd przez swoich współpracowników, którzy dokonali błędnej oceny mojej pracy.