Na ośrodek całodobowej opieki dla osób niepełnosprawnych, chorych i w podeszłym wieku zarówno leżących, jak i tych, którzy przy pomocy innych poruszają się, czekano długo.

Stowarzyszenie Przyjaciół i Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Równe szanse” z Lubina zabiegało o placówkę wiele lat. Jesienią 2015 roku miało miejsce symboliczne wbicie łopaty na terenie, gdzie dziś stoi już ośrodek, czyli nieopodal WTZ Promyk i Słoneczko przy ulicy Kukuczki w Lubinie. Otwarcie placówki i przyjęcie pierwszych podopiecznych powinno mieć miejsce już wkrótce.

– Było dużo rozmów i działań pięć lat temu. Teraz jesteśmy już na końcowym etapie. To ostatnie szlify. To wszystko będzie jeszcze uzupełniane długo. Wszystko zależy od tego, jakie osoby będą tu zamieszkiwały, jeśli mowa o niepełnosprawności. Budynek jest dostosowany. Jest winda, nie ma progów więc nie ma znaczenia czy to będzie chodzik, wózek czy kule. Nie ma barier. Nie chcemy rozróżniać czy to osoba niepełnosprawna, starsza, obłożnie chora – ważny jest człowiek, a ten dom ma być taki, by ci ludzie czuli się, jak u siebie i by mieli wciąż poczucie wartości. Przypuszczam, że możemy ruszyć na przełomie lutego i marca. Wszystko zależy od pozwoleń od Urzędu Wojewódzkiego. Wtedy zaczniemy typowy nabór i umieszczanie chętnych, z którymi nie będziemy na pewno mieli problemów. Kłopot może pojawić się czy dla wszystkich wystarczy miejsc – mówi Dariusz Jankowski, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół i Rodzin Osób Niepełnosprawnych „Równe szanse” w Lubinie.

Pobyt w ośrodku będzie odpłatny. Wszystkie środki, jakie wpłyną do placówki, przeznaczone będą na cele statutowe Stowarzyszenia, w tym na wynagrodzenia dla personelu, który będzie świadczył opiekę. Jak mówi Dariusz Jankowski, nie ma znaczenia czy za pobyt podopiecznego ktoś będzie płacił sam, czy opłaty wniesie jakaś instytucja, jak np. MOPS. Pieniądze przeznaczane będą tylko i wyłącznie na utrzymanie placówki. Stowarzyszenie jest formacją non profit i nie jest nastawione na zyski. 

Na terenie ośrodka prowadzone są obecnie ostatnie prace wykończeniowe, lokowane jest umeblowanie. Ośrodek jest przystosowany do pobytu 50 osób z różnym stopniem niepełnosprawności. Do dyspozycji jest 25 pokojów w tym 1- osobowe i 2 osobowe z telewizorami. W placówce przygotowano pomieszczenia socjalne dla personelu. Jest też doskonale wyposażona kuchnia i stołówka oraz pralnia. 

Stowarzyszenie ma już projekt budowlany i zgodę na budowę. Projekt jak dotąd nie był jeszcze opłacony. Dotacja od fundacji dofinansuje ten koszt, który w całości wynosi około 100 tys. złotych. Plany wbicia symbolicznej pierwszej łopaty dotyczą przełomu maja i czerwca. – Nasz projektant robi piękny gest dla osób poszkodowanych przez los, bo wykonał projekt i czeka na wynagrodzenie. Teraz mamy już potrzebne pieniądze. Ośrodek będzie mieścił się na działce stowarzyszenia, którą kiedyś aktem notarialnym przekazał nam urząd miejski w Lubinie. Budynek będzie piętrowy i ma mieścić 50 łóżek w głównie dwuosobowych pokojach. Planujemy dwie sale rehabilitacyjne. Podopieczni będą podzieleni na trzy strefy – jedna, w której niepełnosprawni będą przebywali  non stop, druga od poniedziałku do piątku, a trzecia część tzw. interwencyjna na zasadach doraźnych w razie potrzeby opiekunów. Do takiego ośrodka w Polsce trzeba czekać między 4 a 5 lat. Osoby niepełnosprawne nie mogą przebywać w zwykłych ośrodkach opieki. Jest tak ze względu na ich zupełnie inne dysfunkcje i choroby. Stąd potrzeba powstania takiego ośrodka w Lubinie, którego w regionie w ogóle nie mamy. Placówka ma być przeznaczona głównie dla osób z naszego terenu. Całodobowa opieka wiąże się oczywiście  z kosztami utrzymania dla rodzin, które oddadzą pacjenta. Planujemy tu stworzyć Zakład Aktywacji Zawodowej, który by obsługiwał część tego ośrodka. Wciąż gromadzimy pieniądze na budowę ośrodka, który ma w całości kosztować około 3,5 do 4 mln bez wyposażenia. W ramach zbiórki pieniędzy na budowę już 10 kwietnia w CK Muza odbędzie się bal charytatywny. Ma mieć tam miejsce szereg licytacji. Przedmiotów mamy wiele m.in. od prezydenta Komorowskiego, ministrów, biskupa i prace wykonane przez podopiecznych ośrodka terapii zajęciowej. Podarunki osobiste do licytacji dali też Robert Raczyński, Adam Myrda i Herbert Wirth. Wszyscy jesteśmy mocno zaskoczeni, że taki duży mamy oddźwięk w kwestii balu. 112 osób potwierdziło swoją obecność.  – informuje Dariusz Jankowski, prezes Stowarzyszenia Równe Szanse, które realizuje budowę ośrodka całodobowej opieki dla osób niepełnosprawnych umysłowo i ruchowo oraz z innymi dysfunkcjami. – Prowadzimy rozmowy z fundacją KGHM  i innymi jednostkami oraz samorządami, które już deklarują dalsze wsparcie w budowie. Na rozpoczęcie budowy mamy środki zebrane na koncie stowarzyszenia. Wystarczy na ogrodzenie, wykopy i fundamenty. Może spłynie trochę pieniędzy  z 1% od podatników. Budowa powinna się zakończyć w dobrym systemie 2 – 3 lat. Przy gorszym wsparciu maksymalnie 6 lat. Jeśli pokażemy ludziom, że coś możemy stworzyć i że pieniądze od darczyńców idą na ważny cel, to liczymy na sporą pomoc – mówił Jankowski podczas konferencji prasowej. Ośrodek będzie znajdował się przy ulicy Kukuczki w Lubinie w okolicy obecnych warsztatów terapii zajęciowej stowarzyszenia Równe Szanse.

W grupie tej niepełnosprawni artyści razem z dziećmi ze ścinawskiej popdstawówki po raz kolejny mieli okazję zaprezentować aktorskie umiejętności. Po żywiołowej, tryskającej humorem i radością prezentacji można było podziękować reżyserowi przedstawienia Teresie Kogut, wspaniałym aktorom oraz osobom i wolontariuszom aktywnie wspierającym inicjatywę.
Drugą cześć wieczoru, przygotowana przez Stowarzyszenie Równe Szanse w Ścinawie, rozpoczęła piosenka Stanisława Soyki pt. „Tolerancja”, wykonana przez „Kabaret Na Jednej Nodze”. Utwór wprowadził uczestników spotkania w klimat zabawy integrującej grupy społeczne, działające na terenie Miasta i Gminy Ścinawa. Każda grupa czy stowarzyszenie, które przybyło na imprezę, miało okazję przedstawić własną historię oraz działania, które podejmuje. Po prezentacjach, wszyscy obecni na sali, wzięli udział w zabawie integracyjnej. Na zakończenie uczestnicy spotkania, ze wzruszeniem ponownie odśpiewali piosenkę „Tolerancja”. Ten wspólny śpiew zjednoczył nas: „życie nie tylko po to jest by brać, życie nie po to bezczynnie trwać i aby żyć, siebie samego trzeba dać”. Piękne i skłaniające do refleksji słowa podsumowały, przedświąteczny wieczór.
Dodajmy, że grupa teatralna rozpoczęła już przygotowania do wystawienia kolejnej inscenizacji – jasełek.