Sobotnia konwencja programowa Lewicy, która odbyła się w Warszawie to wydarzenie historyczne – mówią politycy Lewicy.

– Pierwszy raz trzy partie lewicowe z różnym dorobkiem i historią , czyli SLD, Wiosna i Lewica Razem wspólnie wystawią listę do wyborów. Po kadencji przerwy Lewica wróci do polskiego parlamentu. Jesteśmy jedynym krajem w Europie, gdzie lewicy nie ma, a widać, że bardzo brakuje jej w Sejmie, jako głosu, który będzie reprezentował pracowników, mniejszości, upominał się o prawa tych, którzy są słabsi i poszkodowani – mówi Kaja Filaczyńska z Razem, która osobiście brała udział w konwencji. – Nie mamy marketingowego chwytu „pięciu”, „sześciu” postulatów . Na konwencji przedstawiliśmy bardziej kompleksową wizję Polski, jaką chcę mieć, a tego nie da się ująć w pięciu postulatach, czy na plakacie. Uważamy, że wiele obszarów jest pominiętych. Z kwestii, które dla mnie osobiście są najważniejsze i cieszę się, ze znalazły się w programie, to odważne postulaty dotyczące usług publicznych, w szczególnie ochrony zdrowia. To powód dla którego ja zaangażowałam się politycznie. Wzrost nakładów na ochronę zdrowia niezwłocznie do 6,8% PKB, a docelowo do ponad 7% . To wskaźnik, który jest zalecany przez WHO jako taki minimum cywilizacyjne, by publiczny system ochrony zdrowia mógł działać – wyjaśnia Kaja Filaczyńska.

Politycy Lewicy postawią też m.in. na leki nie droższe niż 5 zł, zagadnienia z zakresu kryzysu klimatycznego, poprawy warunków pracy i wzrostu płac. Okazja, by poznać bliżej postulaty Lewicy nadarzy się 29 sierpnia w Legnicy ( godz. 12.00 Fontanna Neptuna) i Jeleniej Górze ( godz. 10.00 Plac Ratuszowy) podczas konferencji.

fot. Bartek Kuzia

– Minęło 17 dni strajku lekarzy rezydentów. Protestu, który odbił się szerokim echem w całym kraju. Młodzi lekarze postawili rządowi twarde warunki. Postulują m. in. o zwiększenie nakładów na służbę zdrowia do 6,8% PKB, ale są gotowi obniżyć swoje żądanie do 6% PKB. Likwidację kolejek, rozwiązania problemu braku personelu medycznego, likwidację biurokracji w ochronie zdrowia, poprawę warunków pracy i płacy w ochronie zdrowia. Jak mówią, protest głodowy jest spowodowany brakiem reakcji rządzących na wcześniejsze, łagodniejsze formy wywierania wpływu na rząd oraz zignorowanie obywatelskiego projektu Ustawy w sprawie warunków zatrudnienia w ochronie zdrowia, który poparło prawie 240 tyś. podpisów. Dlaczego właśnie 6,8% PKB na ochronę zdrowia jest podstawowym postulatem protestujących? Jest to minimum zalecane przez Światową Organizację Zdrowia. Obecnie Polska wydaje na zdrowie ok. 4,7%PKB co stawia nasz kraj na szarym końcu Europy. Mniej od nas na służbę zdrowia wydają tylko takie kraje jak Cypr, Łotwa, Rumunia, Estonia. Jeżeli radykalnie nie zwiększymy wydatków na ten sektor, to przy starzejącym się społeczeństwie patologia opieki zdrowotnej będzie tylko narastała. Kolejny ważny postulat to wzrost wynagrodzeń. Obecnie przeciętny rezydent zarabia nieco ponad 2 tys. zł. Aby związać koniec z końcem, pracują często po 300 – 400 godzin miesięcznie. Ich postulat, zwiększenia wynagrodzeń do 1,05 średniej krajowej nie jest w dzisiejszych czasach żądaniem wygórowanym, szczególnie gdy za granicą są w stanie zarobić kilkukrotnie więcej. Dalsze ignorowanie tego postulatu, skończy się emigracją zarobkową. Rząd zdecydowanie oświadcza, że nie ma obecnie pieniędzy na spełnienie postulatów protestujących lekarzy. Czy aby na pewno? Jeżeli przyjrzeć się ostatnim wydatkom i tym zaplanowanym na przyszły rok, to można doszukać się pieniędzy, które poprawiłyby stan naszej służby zdrowia. Rządzący bez problemów znaleźli pieniądze na podwyżki o 1000 zł dla pracowników IPN (średnia pensja to ok. 6000zł), argumentując to pracą w ciągłym stresie. MON chwali się, że zabezpieczył w przyszłym budżecie pieniądze na program „Strzelnica w każdym powiecie”, jest to wydatek rzędu 2,6 mld. Kolejnym wydatkiem MON, który w obecnej chwili wydaje się zbędny, to Wojska Obrony Terytorialnej. Niedzielni żołnierze Antoniego Macierewicza, których bojowa wartość jest bardzo dyskusyjna, a w/g ekspertów ich potencjalne starcie z regularnymi żołnierzami wroga zakończyłoby się stratami po stronie WOT rzędu 90-95% Nie można również zapomnieć, że w budżecie znalazły się środki na programy związane z geotermią o. Rydzyka. Te wydatki są dla naszych rządzących priorytetowe. Młodych lekarzy próbuje się za to zdyskredytować i ośmieszyć w publicznych mediach. Pani premier unika spotkań z nimi, a Prezydent poproszony o udział w mediacjach milczy. Pomimo to wydaje się, że z rezydenci nie poddadzą się tak łatwo. Są młodzi, zdesperowani i mają ogromne poparcie zarówno innych zawodów medycznych, jak również obywateli. Do głodujących w Warszawie dołączyli ostatnio lekarze w Szczecinie. Nastroje są bojowe i minister zdrowia i Pani premier muszą zdawać sobie sprawę, że protest może rozlać się na cały kraj. Uważam, że my również powinniśmy być solidarni z młodymi lekarzami. Walczą oni bowiem o poprawę opieki zdrowotnej właśnie dla nas – kończy Damian cacek z partii Razem.

Kilka dni temu Marszałek Sejmu przyjął zawiadomienie o utworzeniu komitetu „Ratujmy Kobiety 2017”. Od tego dnia komitet ma trzy miesiące na zbiórkę 100 tys. podpisów pod projektem ustawy ”O prawach kobiet i świadomym rodzicielstwie”.

Projekt ten zakłada m.in. normalizację prawa aborcyjnego, ale nie tylko. – Reguluje on również sprawy związane z prawem do informacji, edukacji, poradnictwa i środków umożliwiających podejmowanie decyzji w zakresie świadomego rodzicielstwa, mając na uwadze prawa reprodukcyjne i seksualne rozumiane jako prawa człowieka. Główne założenia projektu to możliwość przerywania ciąży do 12 tygodnia, zaś w przypadku, gdy płód jest ciężko uszkodzony ten okres wynosiłby 24 tygodnie. Natomiast, gdy ciąża jest wynikiem czynu zabronionego, zabieg można by wykonać do 18 tygodnia. Ustawa zakłada również wprowadzenie edukacji seksualnej dostosowanej do wieku uczniów. Kolejna zmiana proponowana przez projekt dotyczy antykoncepcji. Dostęp do niej byłby refundowany, powszechny i nie wymagający recepty- tłumaczy Damian Cacek z partii Razem z Lubina.
– Poważne zmiany dotyczyłyby tzw. klauzuli sumienia. Lista lekarzy ginekologów powołujących się na klauzule sumienia byłaby publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej. To już drugi projekt przygotowany przez komitet „Ratujmy Kobiety”. Poprzedni został odrzucony we wrześniu zeszłego roku. Ta normalizacja prawa jest niezbędna, ponieważ obowiązująca od 1993 roku ustawa, nazywana przez niektórych kompromisem, wymaga gruntownej zmiany. Jest ona jedną z najbardziej restrykcyjnych w Europie. Ponadto przyczyniła się do rozwoju podziemia aborcyjnego. Komitet jest inicjatywą obywatelską, wspieraną przez organizacje kobiece i partie polityczne m.in. przez Razem. W związku z tym nasz okręg postanowił włączyć się do zbiórki podpisów pod projektem ustawy. Rozpoczynamy w najbliższą sobotę w Lubinie. Będzie można nas spotkać w okolicach giełdy. Kolejne zbiórki będziemy organizowali w innych miastach naszego regionu. O wszystkich będziemy informowali na naszym profilu facebookowym Razem Legnica. Wszelkie informacje można również uzyskać na stronie internetowej komitetu Ratujmy Kobiety- dodaje Damian Cacek. 

Temat nie schodzi z ust większości dorosłych Polaków. – Przyjęcie ustawy w takiej formie doprowadzi również do zakazu zabiegów IN VITRO pod groźbą kary, znaczne ograniczenie badań prenatalnych ze względu na ryzyko kary za uszkodzenie płodu. Doprowadzenie do sytuacji, w której lekarze będą obawiali się podjąć leczenia ciężarnej pacjentki ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu lub ryzyko wywołania poronienia. Wg pomysłodawców doprowadzenie do śmierci dziecka poczętego, zagrożone byłoby karą od 3 miesięcy do 5 lat. W przypadku matek sąd mógłby zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. W porównaniu do obecnie obowiązującej ustawy,jest to niezwykle radykalna zmiana. Stawiałaby Polskę obok zaledwie kilku krajów na świecie, gdzie funkcjonują tak surowe przepisy aborcyjne. – podkreśla Damian Cacek z Partii Razem.- Należy przypomnieć, że w chwili obecnej aborcja dopuszczalna jest w trzech przypadkach: gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia zdrowia kobiety, gdy jest wynikiem przestępstwa , czyli gwałtu czy kazirodztwa, oraz gdy badania wykażą ciężkie i nieodwracalne uszkodzenie płodu.
Ustawę, która obowiązuje od 1993 zwykło się nazywać kompromisem aborcyjnym. Funkcjonuje ona z różnym skutkiem. Jak każdy kompromis, nie satysfakcjonuje żadnej ze stron konfliktu. Środowiska prawicowe, kościelne i powiązane z organizacjami Pro Life chciałyby całkowitego zakazu aborcji i penalizowania wszelkich odstąpień od tego zakazu. Natomiast organizacje kobiece, feministyczne oraz partia Razem stoją na stanowisku, że decyzje o prawach dotyczących zdrowia i życia kobiet powinny pozostać w gestii samych zainteresowanych. Są ich konstytucyjnym prawem do samostanowienia. Żeby zobrazować co niesie ze sobą zaostrzenie ustawy aborcyjnej, można sprowadzić zapisy prawne do kilku konkretnych sytuacji. Po zaostrzeniu prawa aborcyjnego zgwałcone kobiety będą zmuszone do donoszenia ciąży i porodu. Nie będzie wyjątku nawet, gdy ofiarami gwałtów będą nieletnie dziewczynki. Kobiety, u których rozwija się płód z poważnymi wadami, nie dającymi szans na wyleczenie, który umrze tuż po urodzeniu, będą zmuszone do urodzenia takiego dziecka. Kobieta taka przez cały okres ciąży będzie miała świadomość, że jest tylko inkubatorem. Według komisji praw człowieka ONZ, takie traktowanie kobiet, jest torturowaniem ich. Bez prawa do przerwania ciąży pozostaną również kobiety, u których ciąża zagraża ich życiu. Niemożliwe będzie podjęcie np. leczenie raka. Te i inne przykłady pokazują, że próby majstrowania przy ustawie aborcyjnej nie są dobrym pomysłem. Cały problem zostanie eksportowany do Niemiec i Słowacji, gdzie aborcja jest legalna. To będzie opcja dla zamożniejszej części społeczeństwa. Reszta skazana będzie na zabiegi wykonywane przez wątpliwej jakości specjalistów, w warunkach urągających ludzkiej godności. Nie bez powodu symbolem tych kobiet stał się wieszak. To nim zdesperowane i mniej zamożne kobiety dokonywały przerywania ciąży. Ten problem nie zniknie tylko dlatego, że wprowadzi się kary dla kobiet i lekarzy. Jedynym sposobem do zmniejszenia ilości zabiegów przerywania ciąży, jest zmniejszenie liczby niechcianych ciąż. Aby to osiągnąć, należy wprowadzić powszechny dostęp do środków antykoncepcyjnych, zarówno awaryjnych, jak i hormonalnych oraz edukację seksualną – podsumowuje Cacek.

Rzecznik prezydenta, Jacek Mamiński odpowiedział na petycję razem krótko: – Po co komplikować wszystko i udawać, że to się inaczej nazywa. Obywatel czy grupa obywateli mają prawo wnosić uwagi i propozycje do budżety. Mieszkańcy z tego korzystają. Jest to więc budżet obywatelski stworzony z myślą o mieszkańcach. Grupa mieszkańców może stworzyć projekt, przedłożyć radnym, a oni poddadzą go głosowaniu. Mieszkańcy mogą to też zgłosić do prezydenta, a wówczas będzie to inicjatywa uchwałodawcza prezydenta – mówił Mamiński.

Odpowiedzi na piśmie Razem doczekało się np. od gminy Radwanice. Tam propozycja wprowadzenia Obywatelskich Inicjatyw Uchwałodawczych do statusu została poddana opinii komisji stałych gminy. Politycy czekają na kolejną odpowiedź.

Stanowisko to mocno zaskoczyło lokalnych polityków z Razem.  – Z pewnym zaskoczeniem przeczytałem stanowisko przedstawione przez Rzecznika Prezydenta, pana Mamińskiego, dotyczące petycji w sprawie wprowadzenia obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej (OIU). Nie chciałbym posądzać Pana Rzecznika o złą wolę, ale przedstawione przez niego argumenty są błędne, a petycja napisana była w sposób jasny i zrozumiały. Zacznijmy jednak od tego, czym jest OIU. Jest to nic innego, jak usankcjonowane prawnie proponowanie rozwiązań dotyczących prawa miejscowego przez obywateli. Propozycje mieszkańców mogą dotyczyć wieloletnich inwestycji lub rzeczy bardziej szczegółowych, np. opłat za parkowanie, honorowego obywatelstwa, nazw ulic lub parków. Inicjatywa obywatelska jest świadectwem szacunku władz lokalnych dla mieszkańców. Jest dowodem na to, że samorządowcy nie tylko liczą się z potrzebami mieszkańców, ale i doceniają ich kompetencje. Wprowadzenie OIU nie tylko pozwala uniknąć zamieszania w stanowieniu prawa lokalnego, ale wręcz ułatwia pracę zarówno prezydentowi miasta, burmistrzowi lub wójtowi, jak również samym radnym. Dostają oni od mieszkańców gotowe lub prawie gotowe projekty uchwał. Realizacja obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej służy aktywizacji mieszkańców i kształtowaniu się społeczeństwa obywatelskiego. Mieszkańcy nie są zdani na łaskę i niełaskę radnych i władz miasta. Podstawy prawne regulujące wprowadzenie OIU zostały przedstawione w petycji do Prezydenta Miasta, w której zwracamy się z prośbą o przygotowanie i przedstawienie Radzie Miasta uchwały zmieniającej statut Gminy Miejskiej Lubin przez dodanie zapisów umożliwiających wnoszenie obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych. W chwili obecnej możliwość zgłaszania uchwał przysługuje: Przewodniczącemu Rady, Prezydentowi, Komisjom, Radnym w liczbie co najmniej pięciu. Odnosząc się do słów Pana Rzecznika, chciałbym poinformować, że petycja nie dotyczyła kwestii budżetu obywatelskiego, tylko samej inicjatywy uchwałodawczej. To są dwie zupełnie odrębne sprawy i Pan Rzecznik powinien o tym wiedzieć. Oczekujemy oficjalnej odpowiedzi na wniesioną petycję w ustawowym terminie 30 dni – mówi Damian Cacek z zarządu okręgu legnickiego partii Razem.

– „Razem” zdążyła jako jedna z pierwszych zebrać wymaganą ilość podpisów, by zarejestrować listy wyborcze w 22 okręgach. Oznacza to, że możemy wystartować w wyborach parlamentarnych. Znalazłem się na trzeciej pozycji listy w naszym okręgu legnicko -jeleniogórskim. Przede mną jest Szymon Surmacz – specjalista polityki społecznej i Agnieszka Marcinkowska. „Razem” startuje bez znanych twarzy i politycznych celebrytów – na naszych listach są przedstawiciele ruchów miejskich, związków zawodowych, nauczycieli, pielęgniarek, spółdzielców, naukowców, ale przede wszystkim zwykłych ludzi. Wśród naszych pomysłów jest 35godzinny tydzień pracy, walka z umowami śmieciowymi, ograniczenie wynagrodzenia poselskiego do trzykrotności płacy minimalnej, stawka podatkowa 75% dla zarabiających powyżej 500 tyś. zł. Wierzymy w sukces w jesiennych wyborach, ponieważ jak mówią – inna polityka jest możliwa – mówi z przejęciem Damian Cacek. To pierwsza przygoda lubinianina z polityką. Jak podkreśla kandydat, powstanie nowego ruchu politycznego zbiegło się z jego dużą niechęcią do obecnie panujących polityków.