Pogotowie Ratunkowe w  Legnicy podzielone jest na rejony: Lubin, Legnica, Polkowice, Złotoryja, Głogów, Chojnów. Na każdy z rejonów przydzielone są zespoły ratownictwa. 

Pacjenci  nie tylko z  Lubina, ale też wszystkich miejscowości z zakresu legnickiego Pogotowia Ratunkowego uskarżają się na bardzo długie okresy oczekiwania na karetkę, a potem czekania w karetce pod szpitalem lub oddziałem SOR.

–  Pogotowie ratunkowe nie ma wpływu na kolejki pod SOR-ami. Szpitale pracują na pełnych obrotach i nie zawsze są w stanie przyjąć pacjentów, których przywozimy. Dlatego często karetki stoją i oczekują na przekazanie pacjenta. Epidemia dotyka również ratowników. Na szczęście sporadycznie zdarza się to w pracy, bo są zabezpieczeni. Najczęściej COVID-a przynosi się z domu, z urlopu, dzieci przynoszą ze szkoły czy przedszkola. My też chorujemy, ale w takich sytuacjach inni ratownicy i lekarze pracują na pełnych obrotach, by zapewnić opiekę medyczną – mówi Andrzej Niemiec, rzecznik prasowy Pogotowia Ratunkowego w Legnicy.

Pracownicy pogotowia proszą o zrozumienie, że dysponują ograniczonymi zasobami. Na Lubin obecnie przydzielonych jest 4 zespołów i jedna karetka międzyszpitalna. 

W sumie Legnickie Pogotowie Ratunkowe ma do dyspozycji 20 Zespołów Ratownictwa Medycznego, czyli tzw. dobokaretek 

Po publikacji informacji prasowej otrzymanej od lubińskiej policji na temat pobicia ratownika medycznego, zgłosiła się do naszej redakcji kobieta, którą oskarżono o ten czyn. Do zdarzenia doszło w nocy z 11/12 stycznia.

– Mój szwagier rozciął sobie rękę. Stawiłam się z nim i z kolegą na oddział SOR, by szukać pomocy. Pani w rejestracji skierowała nas do ratownika, by spytać czy szwagier zostanie przyjęty bez kolejki. Mój kolega poszedł i kłótnia zaczęła się od początku, bo ratownik stwierdził, że nie jest od udzielania pomocy. Jest tylko kierowcą karetki. Zaczęły się faktycznie wulgarne słowa, ale sytuację prowokował i pogarszał ten ratownik. Kazał nam się zamknąć, stwierdził, że nic tu nie zdziałamy, bo to on jest mocniejszą stroną. Mimiką twarzy i gestami wyraźnie prowokował. Padały słowa typu „jesteś cwaniak? To chodź. Ja tu mogę więcej”. W trakcie tej wymiany zdań mój szwagier zemdlał. Ten ratownik kazał nam przyprowadzić wózek, bo uznał, że on nie jest od tego. Sama cuciłam mojego szwagra. Sami go podnieśliśmy na ten wózek i doprowadziliśmy do drzwi SOR-u. Potem zabrano go, ale drzwi były uchylone, a tam na krześle siedział ten ratownik – kierowca. Patrzył na nas ironicznie i nadal prowokował. Trząsł nogą, podrzucał klucze. Znowu doszło do wymiany zdań i stwierdzeń typu „jak jesteś cwany, to chodź”. W końcu wstał i zachęcił mojego kolegę, by wszedł. Nerwy puściły. Te szklane drzwi się zamknęły, ale wyraźnie widziałam, kto pierwszy się rzucił i jestem pewna, że monitoring to pokaże. Od strony rejestracji było ciemno, a SOR był oświetlony więc było dokładnie widać, kto zaczął. Nie wiem czy ten człowiek miał świadomość, że jest tam kamera. Wbiegłam tam, bo nikt inny nie reagował,  stanęłam między nimi i chciałam ich rozdzielić. Ten ratownik mnie odpychał. To prawda, że byliśmy pod wpływem alkoholu. Chcemy, by nas teraz nie oskarżano. Niech nas oceniają po sprawie, gdy wszystkie dowody zostaną przedstawione. Jestem przekonana, że monitoring pokaże, kto to wszystko zaczął. To prawda, że w pewnym momencie, gdy odepchnął mnie tak mocno, że wpadłam na ścianę, złapałam go za genitalia. On był trzy razy większy ode mnie. To nieprawda, że ja go pobiłam. To był „kawał chłopa”. Nie wypieram się, ale chcę sprawiedliwości, chcę by było jasne, kto to wszystko sprowokował – mówi młoda kobieta.

Jak przekonuje lubinianka, stwierdzenie, że ratownik został pobity jest mocno przesadzone. To była szarpanina. Kobieta nie wie, kto zadzwonił po policję, ale funkcjonariusze pojawili się szybko. Oskarżonych nie pytano w ogóle o zdanie ani opis sytuacji, jak zapewnia kobieta, policjanci podeszli do ratownika, coś szeptali z nim na ucho, a potem od razu wyjęto kajdanki i stwierdzono „zamykamy na 48”. 

Podczas całego zajścia, poszkodowany z raną ręki, który oczekiwał na pomoc nie został przez nikogo opatrzony, zapewnia kobieta. Prowizoryczny opatrunek, który zrobiono mu w domu, przesiąknął krwią do tego stopnia, że zalewała ona już podłogę. 

Oskarżeni korzystają z pomocy adwokata, który nie miał nic przeciwko, by swoim stanowiskiem w tej sprawie podzielili się z mediami i lubinianami. 

Do sprawy powrócimy.

fot. archiwum

Sprawcy pobicia ratownika medycznego zostali zatrzymani przez patrol prewencji i trafili do policyjnej celi. W trakcie interwencji kobieta i jeden z mężczyzn byli nietrzeźwi. W prokuraturze usłyszeli już zarzuty.

Do zdarzenia doszło 12 stycznia  po godzinie 01.00 w nocy na terenie Lubina. Do jednego ze szpitali na terenie miasta weszło dwóch mężczyzn i kobieta, którzy zachowywali się na bardzo wulgarnie. Żądali natychmiastowej pomocy dla ich 41-letniego kolegi, który skaleczył się w rękę.

– Jeden z ratowników zwrócił im uwagę, aby zachowywali się spokojnie z uwagi na miejsce, w którym się znajdują i innych pacjentów czekających na pomoc medyczną. Wówczas mężczyzna i kobieta stali się jeszcze bardziej agresywni i wulgarni. Mimo wielu upomnień nie opuścili szpitala. W pewnym momencie napastnicy zaatakowali pokrzywdzonego, bijąc go po całym ciele. Na miejsce zostali wezwani lubińscy policjanci, którzy zatrzymali w tej sprawie 25-letnią mieszkankę Lubina i jej dwóch kolegów w wieku 36 i 41 lat. Kobieta i jeden z mężczyzn w trakcie interwencji byli nietrzeźwi. Badanie alkoholu w ich organizmie wykazało u każdego z nich ponad promil. Prokurator po przesłuchaniu zastosował wobec zatrzymanych środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji połączonego z zakazem zbliżania do pokrzywdzonego. Losem całej trójki zajmie się teraz sąd – informuje Sylwia Serafin, oficer prasowy KPP w Lubinie 

 Za napaść na funkcjonariusza publicznego, jakim jest ratownik medyczny, grozi kara pozbawienia wolności do 10 lat.

Szereg atrakcji miało miejsce w lubińskiej galerii Cuprum Arena podczas akcji Bezpieczny Motocyklista. Głównym inicjatorem działań była KPP Lubin.

–  Przygotowaliśmy mini miasteczko ruchu drogowego dla dzieci. Uczą się podstaw. Jest pierwsza pomoc. Ratownicy pokazują na fantomach jak udzielać pierwszej pomocy. Z MOPS przyszły panie, które mają alko i narkogogle. Dzięki temu pokazują jak zachowuje się ludzki organizm pod wpływem alkoholu i narkotyków. Jest też z nami sekcja motocyklistów Iskra z Rudnej. Towarzyszy nam też krwiodawstwo. Można oddać krew, która w czasie wakacyjnym jest bardzo potrzebna   – mówił asp. Sylwia Serafin z Zespołu Profilaktyki Społecznej KPP Lubin.

– Pokazujemy dzieciom jak udzielać pierwszej pomocy w przypadku nagłego zatrzymania krążenia. Dzieciom idzie bardzo dobrze. Wygląda tak jakby już wcześniej się tego uczyły – mówił Marcin Plaszczyk, Ratownik Medyczny, który dojeżdża na miejsce zdarzeń motocyklem.

– Ta pierwsza pomoc jest bardzo ważna, gdy na przykład najedziemy na miejsce zdarzenia to jesteśmy pierwsi, którzy możemy pomóc. Koniec przeświadczenia, żeby nic nie robić.  Trzeba podejść i uciskać klatkę piersiową ewentualnie wdechy. Jeśli jest to wypadek samochodowy to nie można szarpać poszkodowanym, ale jeśli jest możliwość a osoba jest nieprzytomna, nie oddycha to próbujmy robić cokolwiek. osobiście jeżdżę w miarę powoli, ale gdy jadę na zdarzenie muszę się spieszyć. Niestety w Polsce kierowcy aut wciąż nie zauważają motocyklistów – dodawał Marcin Plaszczyk. – Próbowałem jak udzielić pomocy.  ratownicy tłumaczą i ucza. Można też nauczyć się sporo o znakach drogowych. Najfajniejsze są tu jednak motory. Motocyklista rozważny musi jeździć powoli i uważać na innych – mówił Igor z zespołu szkół sportowych w Lubinie z klasy IV a.

W ramach akcji rozważny Motocyklista można było też honorowo oddać krew. Na placu przy fontannie czekał krwiobus, a w nim służby medyczne z Regionalnego Punktu Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa z Lubina. Tam również zaprowadzono dzieci, by mogły popatrzyć jakim sprzętem posługują się pielęgniarki przy krwiodawcach i jak wygląda taki proces. Jak podkreślają służby medyczne, ważne jest, by dzieci już od małego rosły w przekonaniu, że oddawanie krwi jest dobre i potrzebne. – Raczej bym się nie bała oddać krwi. To przyda się ludziom. Teraz mam 11 lat, ale gdy będę już mogła, to chyba będę oddawać krew. U mnie w rodzinie nikt tego nie robi. Będę dawała dobry przykład  – mówiła Martyna Hojda z Lubina. inf/fot. pit [See image gallery at lubinextra.pl]