Ograniczone dochody, mniej godzin pracy lub całkowita jej utrata, zamknięte szkoły, do niedawna obiekty sportowe czy parki. I choć obostrzenia powoli są łagodzone, to stan psychiczny wielu z nas wciąż jest poważnie zagrożony. Jak mówią psycholodzy, to zupełnie naturalne zachowania i odczucia. W świetle wielotygodniowej kwarantanny, zmiany realiów podczas zakupów, pracy, kształcenia, braku możliwości udziału w dotychczasowych rozrywkach ludzie łatwiej popadają w problemy psychiczne. Wielu odczuwa lęk, wpada w panikę, czuje ciągły smutek i brak nadziei na poprawę sytuacji.

Kilkoma drobnymi sposobami można jednak poprawić sobie nastrój. – Leki i smutki zamieńmy na empatię. Pomyślmy, co dobrego możemy zrobić dla bliskich nam osób, z którymi podczas kwarantanny spędzamy na pewno więcej czasu niż wcześniej. Dzięki temu możemy poczuć, że radzimy sobie w trudnych chwilach i dzięki nam radzą sobie też nasi bliscy. Współpracujmy i dbajmy o siebie nawzajem – mówi Natalia Kasprowicz, psycholog z przychodni Miedziowego Centrum Zdrowia w Legnicy.

Warto z ostrożności i rozwagi ograniczyć przyswajanie informacji na temat koronawirusa i sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy. Wśród ogromu wiadomości dostępnych we wszystkich mediach powinno się wybrać te najbardziej wiarygodne, które nie zasieją w nas paniki. Co istotne, psycholodzy podpowiadają, by takie informacje przyswajać raz dziennie, chcąc być na bieżąco, ale nie dać się wprowadzić w stan paniki. Dobrze jest, przyswajać wiedzę na temat obecnej sytuacji na początku dnia, by móc ją przemyśleć i podzielić się z innymi. To pozwoli spojrzeć na wszystko wieczorem trzeźwiejszym okiem, by móc w miarę możliwości spokojniej zasnąć.

Ciekawe jest, że specjaliści od ludzkiej psychiki zalecają próbę utrzymania w naszym życiu czynności sprzed pandemii. Po co? – Jeżeli kiedyś mieliśmy jakieś schematy w domowym otoczeniu, róbmy to. Trzymajmy się tego. To jest pewne przywrócenie do tamtej codzienności, mimo że rzeczywistość się zmieniła. Warto pamiętać o tym, co było kiedyś. Starajmy się dzień przeżyć w miarę możliwości podobnie, jak było. Podejmujemy działania. Róbmy listy działań i plany tego, co mamy dziś zrobić. Nie trzymajmy się myśli, że wszystko runęło i nic nie da się zrobić. Jeśli kiedyś wstawaliśmy o określonych porach, róbmy to dalej. Jeśli kiedyś robiliśmy jakieś czynności w domu, róbmy je nadal, ale utrzymujmy te zalecenia, które nas teraz obowiązują – dodaje psycholog Natalia Kasprowicz.
Dużo więc zależy od własnego podejścia, mobilizacji wewnętrznej i siły, by się nie poddawać.