KGHM Polska Miedź jest jednym z największych w Polsce odbiorców energii elektrycznej. Każdego roku zużywa jej ponad 2,5 TWh, ustępując pod tym względem jedynie Polskim Kolejom Państwowym.

Przyszłość i rozwój energetyki to ważne priorytety w polityce krajowej. Zainicjowana dzisiaj współpraca pomiędzy PGE i KGHM przyczynia się dalszego rozwoju sektora OZE w Polsce. Te działania niezwykle cieszą, gdyż pokazują, że zaangażowanie i prace prowadzone w resorcie energii mające na celu stworzenie przyjaznych warunków prawnych do tworzenia źródeł odnawialnych, spotykają się z pozytywnym odbiorem. Mam nadzieję, że przedstawiony przez rząd program „Mój prąd” będzie silnym impulsem rozwoju energetyki rozproszonej i przyczyni się w sposób znaczący do spełnienia zobowiązań w zakresie rozwoju odnawialnych źródeł energii – mówi Krzysztof Tchórzewski, Minister Energii.

Wydarzenie jest kolejnym krokiem w kierunku realizacji przez Polskę celów związanych ze wzrostem udziału odnawialnych źródeł energii w końcowym zużyciu energii oraz wzrostem udziału odnawialnych źródeł energii w końcowym zużyciu energii, a także rozwojem gospodarki niskoemisyjnej, gdzie fotowoltaika pełni jedną z naczelnych ról. Podejmowana współpraca to zatem realizacja koncepcji i wizji obu koncernów, która wpisuje się także w strategię energetyczną państwa – mówi Krzysztof Kubów, Wiceminister Energii.

Projekty fotowoltaiczne mają być realizowane przez PGE i KGHM w formule joint venture obejmującej etapy przygotowania, budowy i eksploatacji instalacji PV.

– Jednym z naszych celów strategicznych jest zapewnienie już w 2030 roku aż 50 proc energii elektrycznej ze źródeł własnych, w tym oczywiście OZE. Współpraca, którą planujemy z PGE pozwoli nam zrealizować jedno z najbardziej ambitnych zadań, jakie w ciągu nadchodzącej dekady staną przed KGHM Polska Miedź. Dołączając do światowych liderów w dziedzinie korzystania z OZE zapewnimy efektywną kosztowo i przyjazną środowisku energię elektryczną napędzającą nasz biznes – mówi Marcin Chludziński, prezes zarządu KGHM.

Ostateczny kształt współpracy pomiędzy PGE i KGHM Polska Miedź zostanie wypracowany w ciągu najbliższych miesięcy. Zespół projektowy dokona przeglądu gruntów i wytypuje najlepsze spośród nich pod inwestycje.

– Jesteśmy świadkami bardzo ważnego wydarzenia na polskim rynku odnawialnych źródeł energii. Dzięki współpracy lidera sektora energetycznego w Polsce oraz potentata na rynku miedzi, jest szansa na powstanie kolejnych elektrowni fotowoltaicznych w ramach naszego szeroko zakrojonego programu PV. Nadrzędnym celem strategicznym tego programu jest zapewnienie Grupie PGE pozycji lidera rozwoju elektrowni fotowoltaicznych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem projektów dużej skali. Elektrownie PV będą powstawały na gruntach w całym kraju, zarówno tych należących do Grupy, jak i partnerów zewnętrznych, z którymi sukcesywnie nawiązujemy współpracę – mówi Henryk Baranowski, prezes zarządu PGE Polska Grupa Energetyczna.

Przedsięwzięcie realizowane z KGHM wpisuje się w Program PV Grupy PGE, którego celem jest osiągnięcie do 2030 r. ok. 2,5 GW mocy z energii słonecznej. Wpisuje się także w przygotowany przez Ministerstwo Energii projekt „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.”, który zakłada, że do 2030 r. moc instalacji PV w naszym kraju ma wynieść 10,2 GW, a w 2040 r. – 20,2 GW. Grupa Kapitałowa PGE, będąca największym w Polsce przedsiębiorstwem energetycznym, chce być liderem w realizowaniu tych planów.

Należąca do Grupy Kapitałowej PGE spółka PGE Energia Odnawialna, odpowiedzialna za realizację Programu PV w ramach całej Grupy, jest obecnie największym producentem zielonej energii Polsce. Posiada 14 farm wiatrowych, 29 elektrowni wodnych, 4 elektrownie szczytowo-pompowe oraz jedną farmę fotowoltaiczną na Górze Żar. Łączna moc zainstalowana wszystkich obiektów wynosi 2188,9 MW.

KGHM konsekwentnie urzeczywistnia strategię rozwoju spółki na lata 2019-2023. Zakłada ona realizację projektów mających na celu zaspokojenie 50 procent zapotrzebowania KGHM Polska Miedź na energię elektryczną ze źródeł własnych i odnawialnych źródeł energii do końca 2030 roku.

inf. KGHM 

Informację opublikował „Puls Biznesu”. Wynika z niej, że PGE nie ujął w swoich planach inwestycji w zaplecze surowcowe do 2020 r. złoża węgla brunatnego „Legnica”. Również Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, która planuje budowę odcinka drogi ekspresowej S3 Legnica – Lubawka na tym terenie, przekreśliła możliwość wydobycia węgla brunatnego ze złoża Legnica. Drogowcy z GDDKiA biorąc pod uwagę brak decyzji o eksploatacji złóż w tym miejscu nie wnioskują o zmianę lokalizacji planowanej drogi ekspresowej S3 i przebudowywanej DK 94, pod którym znajduje się złoże węgla brunatnego. Oznaczałoby to jak się wydaje ostateczną rezygnację z planów eksploatacji tego złoża i budowy elektrowni w jego sąsiedztwie.

Do tej pory w przypadku złoża „Legnica” resort infrastruktury i GDDKiA uwzględniały konieczność zmiany planowanej lokalizacji trasy S3.

„Analizując rozmieszczenie węgla brunatnego stwierdzono kolizję złoża „Legnica” z planowaną drogą ekspresową S3 Legnica – Lubawka oraz z przebudowywaną drogą krajową nr 94 Legnica – Prochowice. Stwierdzono, że uniknięcie kolizji nie jest możliwe, gdyż spowodowałoby konieczność znacznego odsunięcia drogi ekspresowej od Lubina i Legnicy ważnych ośrodków miejskich i przemysłowych, które generują znaczny ruch na tej trasie. (…) Biorąc pod uwagę fakt, że decyzja o eksploatacji złóż nie zapadła, a sama eksploatacja powodowałaby szereg bardzo istotnych problemów środowiskowych (…) nie wnioskowano o zmianę lokalizacji planowanej drogi ekspresowej S3 i przebudowywanej DK 94” napisano w cytowanej przez „Puls Biznesu” środowiskowej prognozie planu drogowego.”

O komentarz poprosiliśmy Irenę, Rogowską Przewodnicząca Ogólnopolskiej Koalicji „Rozwój TAK – Odkrywki NIE”, byłą wójt gminy Lubin, inicjatorkę wraz z gminami: Kunice, Miłkowice, Ruja, Ścinawa i Prochowice, prawomocnego referendum z 2009 r., przeciwko planom budowy kopalni węgla brunatnego metodą odkrywkową.

– Na pewno obecna decyzja PGE nie jest powodem do smutku! – wręcz przeciwnie. Wraz z tysiącami mieszkańców regionu legnickiego odczuwam olbrzymią satysfakcję, że nasze wieloletnie wysiłki, protesty, pisma, apele, demonstracje przyczyniły się do odsunięcia zagrożenia budową odkrywki. Zagrożenia, które w co nie wszyscy wierzyli, było jednak realne – cieszę się również, dlatego że społeczny protest, obywatelska energia, werdykt wyborców w referendum, przyczynił się do zmiany planów inwestycyjnych państwowego giganta. Przestrzegam jednak przed nadmiernym optymizmem – zmiana planów może być przejściowa, pamiętajmy zbliżają się wybory… decyzja jest tylko stanowiskiem PGE i GDDKiA, a nie decyzją rządu! Pozostaje też ciągle nierozstrzygnięta kwestia tzw. ochrony złoża – wykaz złóż strategicznych nie jeszcze ogłoszony. Pani premier zapowiada na wrzesień br. prezentację tzw. „białej księgi” dotyczącej ochrony złóż kopalin energetycznych i nieenergetycznych w Polsce. Ma ona zabezpieczać strategiczne z punktu widzenia państwa złoża przed ich „zablokowaniem”, np. przez prowadzone inwestycje czyli zabudowę powierzchni nad złożem uniemożliwiającą jego późniejszą eksploatację. Oby nie było tu przykrych niespodzianek.

Lobby energetyczne, także pod społecznym naciskiem dało nam, mieszkańcom zagrożonych gmin (na razie) spokój do 2020 r. Nie do przecenienia było tu wsparcie Społecznego Komitetu „STOP Odkrywce”, instytucji Unii Europejskiej czy raport misji śledczej Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego z 2013 r.

Jako przewodnicząca Ogólnopolskiej Koalicji, a od niedawna także Fundacji „Rozwój Tak – Odkrywki Nie” muszę jednak pamiętać, że problem eksploatacji nowych złóż, budowy kopalń i elektrowni opalanych węglem brunatnym , a co za tym idzie dewastacji środowiska, masowych wysiedleń, zagrożeń dla zdrowia ludzi i zwierząt, związanych choćby z drastycznym jak np. w Krakowie czy Wrocławiu przekroczeniem norm zanieczyszczeń powietrza – dotyczy nie tyko złoża „Legnica”. Lubuskie, Wielkopolska, woj. kujawsko-pomorskie, woj. łódzkie wszędzie tam trwają protesty antyodkrywkowe – mieszkańcy idąc za naszym przykładem organizują udane referenda. Niestety, tam potencjalni węglowi inwestorzy nie odpuszczają – zagrożenie trwa, mieszkańcy są poszkodowani przez istniejące odkrywki, przegrywają z potężnymi korporacjami. Czeka nas, zatem jeszcze wiele pracy, aby sukcesy okazały się trwałe, by radykalnie zmieniła się polityka energetyczna naszego kraju. Życie bez kopalni odkrywkowych, pośród nieskażonej przyrody jest możliwe, wierzyłam w to od początku naszej batalii z lobby węglowym.