– Bardzo dziękuję za sprawny przebieg negocjacji w tych trudnych makroekonomicznie czasach. Obie strony porozumienia działały przede wszystkim w interesie pracowników KGHM. Wspólnie ustaliliśmy rekordową podwyżkę – 13,2 % wzrostu stawek płac zasadniczych – powiedział Tomasz Zdzikot, prezes zarządu KGHM Polska Miedź S.A.

Wzrost stawek płac zasadniczych wzrośnie od stycznia o 13,2 proc. Strony zgodziły się również na wypłatę jednorazowej nagrody finansowej w wys. 2 tys. zł na pracownika po rozliczeniu wyników za I półrocze, pod warunkiem zrealizowania zaplanowanej na I półrocze wielkości produkcji oraz utrzymania się średniej ceny miedzi na poziomie nie niższym, niż założonym w budżecie.

Biorąc pod uwagę złożoną sytuację makroekonomiczną, po ogłoszeniu wyników KGHM za I półrocze, i decyzji o wypłacie jednorazowej nagrody finansowej, strony dokonają analizy kształtowania się płac w Spółce, a w szczególności ich relacji w stosunku do inflacji.

Zarząd KGHM dziękuje stronie związkowej za konstruktywną dyskusję i profesjonalne podejście do rozmów o warunkach płacowych załogi miedziowej spółki.

– Załoga KGHM jest godziwie wynagradzana za rzetelną pracę. Negocjacje płacowe potwierdzają podejście zarządu KGHM – od kilku lat podwyżki są znaczące, a wypracowanym zyskiem dzielimy się z pracownikami. Stale prowadzony dialog i rzetelne podejście do postulatów strony społecznej zaowocowały szybkim porozumieniem. Wiadomość dla pracowników jest świetna: wynagrodzenia wzrosną o 10 proc., już od wypłaty za styczeń – powiedział Marcin Chludziński, prezes zarządu KGHM.

KGHM Polska Miedź SA zatrudnia ponad 18,5 tysiąca pracowników. Średnie wynagrodzenie za zeszły rok to ponad 13 500 zł. W 2021roku pracownicy KGHM otrzymali rekordowej wysokości zaliczki na dodatkową nagrodę z zysku.

Zarząd KGHM dziękuje stronie związkowej za konstruktywną dyskusję i profesjonalne podejście do rozmów o warunkach wynagrodzenia. Miedziowa spółka, pomimo pandemii, nie zwalnia tempa inwestycji i mocno angażuje się w tematy związane z transformacją energetyczną. KGHM przyjął w ostatnim czasie zaktualizowaną Strategię oraz Politykę Klimatyczną, która zakłada m.in. redukcję emisji gazów cieplarnianych i osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku.

Porozumienie zakłada podwyższenie stawek płac zasadniczych od 1 stycznia br. Ponadto, co ważne dla pracowników produkcyjnych, podstawa wymiaru dodatków zmianowych zwiększy się z kategorii VIII na X.

– Negocjacje poszły nadzwyczaj sprawnie, a porozumienie jest satysfakcjonujące, bo na co dzień prowadzimy dialog i wspólnie pracujemy. Strona społeczna ma wszystkie potrzebne informacje i partnerów w nas. Wiemy, że jesteśmy wspólnie odpowiedzialni za jak najlepsze funkcjonowanie KGHM i jego zrównoważony rozwój – komentuje Prezes Marcin Chludziński.

Dodatkowo w porozumieniu strony ustaliły, że w momencie zmian w obowiązujących przepisach dotyczących podatku od wydobycia niektórych kopalin podejmą rozmowy w sprawie wypłaty dodatkowej nagrody rocznej za wypracowanie zysku.

inf. KGHM 

Pierwsze spotkanie stron ZUZP dla pracowników KGHM Polska Miedź miało miejsce w styczniu. zapoznano się wówczas z danymi o zatrudnieniu w KGHM w ubiegłym roku oraz z informacjami o wynagrodzeniach. Wtedy też Urząd Statystyczny podał informacje o wzroście wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale 2017 bez nagród zysku. Zgodnie z nowymi zasadami negocjacji płacowych jeśli nie dojdzie do porozumienia załoga ma zagwarantowany wzrost stawek płac zasadniczych o co najmniej 6,1%.

Związki Zawodowe ustaliły wtedy wspólne stanowisko do kolejnych negocjacji,które miały miejsce dziś, tj. 5 lutego 2018.Z poniższych punktów, które przypominamy doszło do porozumienia w kwestii wzrostu stawek płac zasadniczych oraz ujednolicenie zaszeregowania pracowników ze względu na zmianę przepisów wraz z ustanowieniem kategorii osobistego zaszeregowania od 12 do 16 dla górnika operatora samojezdnych maszyn górniczych. Pozostałe punkty będą negocjowane w przyszłości.

1. Wzrost stawek stawek płac zasadniczych co najmniej o 6,1%,

2. włączenie wpływu podatku od miedzi i srebra na nagrodę z zysku, tak by nagroda osiągnęła 24%( obecnie jest 17%)

3. Włączenie premii C1 do płacy zasadniczej

4. wyliczenie stawki godzinowej z 9 zamiast z 8 kategorii zaszeregowania za pracę w warunkach szkodliwych, uciążliwych i niebezpiecznych

5. ujednolicenie zaszeregowania pracowników ze względu na zmianę przepisów wraz z ustanowieniem kategorii osobistego zaszeregowania od 12 do 16 dla górnika operatora samojezdnych maszyn górniczych.

źródło: KZZPD 

Lubin i 12 innych gmin postawiło na swoim. Po kilkunastu miesiącach rozmów z firmą Tauron udało się podpisać porozumienie. – Temat dotyczący obsługi lamp ulicznych pojawił się ponad rok temu, podczas spotkania z przedstawcielami gmin, które  z nami kupowały energię elektryczną od Tauronu. W romzowach między samorządowcami okazało się, że stawki sa bardzo różne. Zaczęliśmy się wtedy zastanawiać  z czego wynikają tak duże różnice. Nasi inżynierowie z Urzędu Miejskiego zaczęli to liczyć. Okazało się, że nie było żadnych podstaw do danych kwot. Poszczególne gminy są zbyt małe, by iść na tak zwaną wojnę z Tauronem – wyjaśnia historię problemu Jacek Mamiński, rzecznik prezydenta Lubina. 

Włodarz miasta wystąpił zatem w imieniu 20 gmin i prowadził negocjacje z firmą Tauron. Kilka samorządów po drodze zgodziło się na warunki proponowane przez dostawce energii. Do końca oprócz Lubina dotrwało 12 gmin. – W różnych gminach stawki za jeden punkt świetlny wahały się od kilkunastu do 20 złotych za miesiąc. Takich punktów w zależności od gminy jest od kilkuset do kilku tysięcy. W naszym przypadku takie kwoty są więc niebagatelne – uściśla Mamiński. 

W Lubinie jest około 3000 lamp ulicznych, które obsługuje Tauron. Wcześniej miasto płaciło ponad 18 złotych za jeden taki punkt. Po renegocjacjach stawka wynosi około 16 złotych, co daje około 6 tys. zł miesięcznie oszczędności w budżecie miejskim. Pieniądze na pewno przydadzą się na inne wydatki. Jak podkreśla rzecznik prezydenta Lubina, najważniejsze jest jednak to, że Tauron zaczął Gminę Lubin traktować jako partnera. 

Obok Lubina na liście gmin, którym udało się obniżyć stawki za obsługę lamp ulicznych są: Chocianów, Chojnów, Gaworzyce, Jerzmanowa, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Pielgrzymka, Radwanice, Udanin i Żukowice. 

Część gmin, które łączą siły ma umowy z Tauronem, część wciąż czeka. Nie wykluczone, że podpisane już zobowiązania mogą zostać wypowiedziane. Wszystko rozbija się o pieniądze i jak się okazuje wcale nie małe.

Jesienią ubiegłego roku przedstawiciele pobliskich samorządów doszli do wniosku, że stawki jakie płacą za utrzymanie oświetlenia ulicznego i placów są nie dość, że za wysokie to bardzo zróżnicowane dla wielu leżących po sąsiedzku gmin. Lubin miał stać się zapalnikiem w batalii, która własnie rozkręca się na całego.

15 gmin postanowiło zracjonalizować koszty ponoszone na rzecz spółki Tauron. Dobrym przykładem może być Gmina Ścinawa, która od stycznia 2016 przestała płacić miesięczne zobowiązanie na rzecz Tauronu. Jak nam wiadomo w lutym gmina otrzymała wezwanie do zapłaty na 14 tys. złotych. Takie koszty wyliczył Tauron samorządowi za utrzymanie oświetlenia ulicznego bez awarii. Jak dotąd Ścinawa płaciła 45 tys. złotych, czyli trzykrotnie więcej niż koszt, jakim ją teraz obciążono. Można by rzec, że dotychczas płacono trzykrotnie więcej a opór Gminy  Ścinawa zdaje się być zasadny.

Inną ciekawostką jest stawka, jaką Tauron wyliczył jednej z gmin za dojazd swojego pojazdu na miejsce awarii. W dokumentach spółka ustaliła stawkę 50 złotych za 1 km dojazdu. Cena faktycznie może zaskoczyć.

W przypadku własnie takich opłat gminy chcą, by Tauron dokładnie wyjaśnił na jakiej podstawie wyznacza podobne ceny oraz skąd biorą się różnice w opłatach za jeden punkt oświetleniowy. Dla przykładu podajmy – gmina Kunice płaci 11 złotych netto, Kotla 28 zł netto, a Lubin 24 złote netto. Każda z gmin biorących udział w rozmowach dokonała swoich własnych wyliczeń. Ustalono, że realny koszt utrzymania jednego punktu świetlnego jest zupełnie inny, niż wycenia to Tauron. Większość gmin jest gotowa płacić średnio około 9,50 zł netto za punkt.

Gmina Miejska Lubin ma reprezentować wszystkie gminy, które udzieliły jej pełnomocnictwa w rozmowach z Tauronem. Spotkanie ma mieć miejsce w  najbliższą środę w Legnicy.

Nie wykluczone jest, że Gmina Miejska Lubin zdecyduje się na spotkanie z Tauronem w sądzie, jeśli nie dojdzie do racjonalnego porozumienia.

Prywatyzacyjny pęd władz powiatu lubińskiego do przekształcenia szpitala w spółkę i dalej jej sprzedaży spalił na panewce. Miedziowe Centrum Zdrowia chciało kupić powiatową lecznicę i od wielu miesięcy prowadziło negocjacje w tej sprawie. Z dostępnych informacji wynika, że MCZ chciał kupić szpital przy ul. Bema i zainwestować wiele milionów złotych, a tym samym stworzyć bardzo silny regionalny ośrodek medyczny. Niestety jak mówi Edward Schmidt, prezes MCZ w trakcie negocjacji zaszło kilka zmian ekonomiczno-prawnych. – Okazało się, że w sierpniu likwidowany ZOZ przekazał, powstałej na jego bazie spółki, majątek Oddziału Intensywnej Opieki Medycznej. W konsekwencji, w przypadku sprzedaży szpitala my musielibyśmy oddać ponad 3 mln zł unijnej dotacji na remont tego oddziału.

Powiat wrócił do punktu wyjścia. Starosta Adam Myrda z Lubin 2006 dziwi się, że MCZ wycofał się z kupna szpitala. Twierdzi, że nie zna powodów zrezygnowania z dalszych negocjacji i spekuluje o przyczynach tej decyzji. – Trudno zrozumieć drugą stronę wszystko wskazywało, że są zainteresowani kupnem. Nie ukrywajmy, wróble ćwierkają na wszystkich dachach był audyt w spółkach KGHM w tym w MCZ audytorzy zalecają ministerstwu skarbu, aby audytowane spółki zbyć m.in. jest tam MCZ. Podejrzewam, że to może leżeć u podstaw wycofania się z negocjacji.

Schmidt zaprzecza również jakoby MCZ nie miał pieniędzy na kupno. Przypomnijmy, że pojawiły się takie doniesienia w prezydenckich mediach. – Kwestia wyceny szpitala przy ul. Bema i zmiany, które nastąpiły w trakcie negocjacji spowodowały, że oferta się zdezaktualizowała. Gdybyśmy teraz stali się właścicielem Regionalnego Centrum Zdrowia to MCZ musiałby oddać pieniądze z uzyskanej dotacji na remont i wyposażenie OIOM.

Związki zawodowe działające w szpitalu przy ul. Bema nie ukrywają, że źle się stało, że nie dojdzie do sprzedaży. Nie jest wykluczone, że szpital w którym pracują traci bezpowrotnie szansę na normalne funkcjonowanie. – Gdybyśmy zostali kupieni przez Miedziowe Centrum Zdrowia należące do KGHM na pewno zyskaliby pacjenci – mówi Małgorzata Siwoń ze związku pielęgniarek i położnych. – Byłyby pieniądze na remonty i sprzęt. My zgadzaliśmy się z propozycją tej transakcji i nadal jesteśmy jej zwolennikami. Nie zgodzimy się na pewno, aby kupiła nas np. grupa Nowe Szpitale.

Dodajmy, że poza pacjentami skorzystałaby również załoga. W MCZ-ecie panuje społeczny spokój. W szpitalu na ul. Bema od kiedy dwa lata temu władzę w powiecie przejęło stowarzyszenie Lubin 2006 ciągle wrze. Załoga już dwukrotnie poczuła się oszukana. Pierwszy raz kiedy złamano zapewnienia o tym, że nie będzie prywatyzacji, a drugi raz kiedy po prywatyzacji w zgodzie z prawem załogę z ul. Bema wystrychnięto na dudka dając im niekorzystne warunki płacy i pracy. Dopiero protest ze strajkiem ostrzegawczym wpłynął na władze powiatu i szpitala do zmiany stanowiska.

Miedziowe Centrum Zdrowia nie przesądza, że szpitala na Bema nie kupi. Prezes Schmidt przekonuje, jak pojawi się propozycja kupna na pewno zostanie przygotowana nowa oferta.

Po nieudanej sprzedaży związkowcy sugerują władzom powiatu aby zakasały rękawy i zaczęły szukać pieniędzy. – Trzeba zacząć rozmawiać z gminami Rudna, Lubin, Ścinawa i powiatem polkowickim, których mieszkańcy korzystają z naszych usług – mówi Siwoń.