Izolacja, brak dotychczasowych rozrywek w postaci nieograniczonego uprawiania sportu, spotkań z przyjaciółmi, uczestnictwa w kulturalno – rozrywkowych wydarzeniach, niepewność związana z zatrudnieniem, nauczanie zdalne i wiele innych zmian, jakie wprowadzono w związku z pandemią koronawirusa sprawia, że wiele osób zaczyna zachowywać się inaczej niż dotąd. Jak mówi Natalia Kasprowicz, psycholog przychodni Miedziowego Centrum Zdrowia w Legnicy, coraz częściej zdarza się, że pacjenci zgłaszający się na terapię obserwują u siebie lub bliski przejawy złości, depresji, smutku lub frustracji. Psycholog wyjaśnia, ze w tak niecodziennej sytuacji trwającej już wiele miesięcy to objawy naturalne. Ludziom coraz ciężej panować nad emocjami. Wielu z nich sięga po alkohol i inne używki, co nie jest dobrym rozwiązaniem.

– Pamiętajmy o tym, żeby nie nadużywać substancji psychoaktywnych typu alkohol, papierosy czy inne używki, a wręcz przeciwnie, ograniczajmy je. Jest pewna grupa osób, która napięcie emocjonalne rozładowuje poprzez tego typu substancje. Alkohol i jego ”sukcesywnym popijaniem” sprzyja zachowaniom impulsywnym, które mogą być odbierane przez naszych bliskich jako krzywdzące. Nalegam żeby pamiętać o zdrowym trybie życia w połączeniu z nieużywaniem alkoholu. Nie zapominajmy, że inne używki też nie pomagają. To bardzo mylne myślenie, że substancje typu papierosy czy alkohol pomagają na rozładować stres. Alkohol plus problem równa się podwójny problem – podkreśla Natalia Kasprowicz, psycholog przychodni MCZ w Legnicy.

Całe rodziny teraz nierzadko muszą przebywać w jednym domu przez wiele godzin i godzić wszystkie obowiązki począwszy od nauki zdalnej dla dzieci, poprzez pracę dorosłych, aż po czas na odpoczynek, relaks. Wszystko w jednym miejscu dla wszystkich członków rodziny co po wielu miesiącach faktycznie może doprowadzić do poważnych zmian w psychice wszystkich, niezależnie od wieku. Dlatego psycholodzy radzą, by próbować różnych sposób, które złagodzą trudne sytuacje.

– Pamiętajmy również o tym, żeby wprowadzić jakiś harmonogram działań wspólnych w domu. Jeżeli jesteśmy zmuszeni do łączenia pracy i szkoły, wyznaczajmy sobie możliwe godziny, gdy poświęcamy się lekturze, sprzątaniu etc. Niech to będzie taki po prostu harmonogram działań, ponieważ musimy pogodzić różne płaszczyzny i różne okoliczności oraz które wspólne działania – mówi Natalia Kasprowicz.

Sytuację pogarsza fakt, że nie wiemy, kiedy skończą się odmienne warunki, w jakich przyszło nam żyć stąd konieczność szukania rozwiązań w najprostszych pomysłach.

fot. archiwum

Boże Narodzenie to szczególny czas, a spędzenie tego okresu w szpitalu zamiast przy wigilijnym stole jest bardzo przykre i niełatwe.

– Pacjentom przewlekle chorym, którzy w czasie świąt muszą zostać w szpitalu jest wyjątkowo trudno. Trzeba szczególnie o nich pamiętać i postarać się, by nie zostali sami. Nie chodzi tu o jakieś wyjątkowe działania do podjęcia, ale po prostu o pamięć i obecność. Trzeba chorych odwiedzić, by nie czuli się opuszczeni i samotni. Co istotne również, jeśli mamy pomysł na to, żeby urozmaicić menu naszym bliskich podczas świąt w szpitalu, to warto skontaktować się z ich lekarzem i upewnić co do diety, jaka obowiązuje pacjenta. Ważna jest rozwaga, bo bywa, że niektóre pokarmy nie mogą być przyjmowane przez chorych ze względu na schorzenia, które im towarzyszą. Najważniejsze jest jednak, by o nich pamiętać i ich nie opuszczać – mówi Natalia Kasprowicz, psycholog Miedziowego Centrum Zdrowia – Nie chodzi o litość, ale o zwykłą życzliwość. Zadajmy sobie pytanie, jak my chcielibyśmy być traktowani w takiej sytuacji i postąpmy podobnie. Codzienność szpitalna dla chorego dzięki naszej obecności może być urozmaicona – podkreśla Natalia Kasprowicz.

Wszystkim naszym czytelnikom życzymy wesołych świąt i możliwości ich spędzenia w domu, przy wigilijnym stole. Jeśli jednak ich bliscy muszą w tym czasie być w szpitalu, to idąc za słowami psycholog z MCZ, zachęcamy do poświęcenia czasu i uwagi chorym.

Uczniowie klas 8 szkół podstawowych i ostatnich klas gimnazjalnych od 13 maja dokonują wyboru szkoły średniej, w której będą kontynuowali edukację. Te dość ważne decyzje muszą podejmować tuż po tym, gdy przeszli przez strajk nauczycieli i egzaminy, które najpierw stały pod znakiem zapytania, potem odbyły się w towarzystwie komisji i nauczycieli, których nie znali.

Sporo zmian, niecodziennych sytuacji i chwila, gdy trzeba zdecydować o wyborze nowej szkoły sprawiają, że wielu młodych ludzi przeżywa trudne momenty. Psycholodzy radzą, by obserwować młodzież, słuchać i wspierać.

– Sytuacja społeczna, która jest teraz obecna w przestrzeni edukacyjnej na pewno bardzo wpływa na dzieci. Wsparcie jest bezwzględnie potrzebne. Jako rodzic, opiekun warto zwrócić uwagę na to, by dać dziecku możliwość wyrażenia tego, co się z nim dzieje. Czy to będzie złość, czy to będzie smutek, czy żal, czy też rozgoryczenie rolą osób dorosłych jest przyjąć to, co się dzieje z dzieckiem i pozwolić mu to w pełni wyrazić. Nie powinno się ucinać tych rozmów, nie przerywać w połowie, nie komentować, że „za moich czasów było gorzej, nie przesadzaj, bo nie masz tak źle”. Jeżeli dziecko tego potrzebuje, powinno się pozwolić też na upust emocji, jak płacz, dąsy. Druga sprawa, to w późniejszym etapie pokazać dziecku, że nie tylko ono jest w takiej sytuacji. Jest klasa i szkoła, która przez to przechodzi . Rodzice mogą też poszukać wsparcia podpytując innych opiekunów czy nauczycieli. Warto spytać jak inni radzą sobie w sytuacji rekrutacji, jakie mają sposoby. Może coś podpowiedzą, polecą. Trzeba pokazać dziecku, że nawet jeśli nie wiemy, to zapytamy, dowiemy się i razem podejmiemy tę decyzję. Dzieci mogą reagować różnie. Nie tylko złością, rozgoryczeniem, gniewem, ale też smutkiem, wycofaniem, uciekaniem w zachowania zajmujące czas np. gry, muzyka, portale. W ten sposób odkładają trudne decyzje. Dorośli robią podobnie. To zachowania unikowe. Warto więc obserwować jak długo dziecku zajmuje podjęcie decyzji. Można powiedzieć, że rozumiemy, iż to trudne dokonać wyboru szkoły, ale nie można odkładać tego w nieskończoność. W pewnym momencie my, jako dorośli zapraszamy dziecko do tego, by się tym zająć i oferujemy swoją pomoc na tyle, na ile ono będzie potrzebowało, ale absolutnie nie wyręczamy – mówi Natalia Kasprowicz psycholog MCZ S.A.