Pierwotnie miał to być Maraton Zumby, ale ostatecznie charakter imprezy nieco zmodyfikowano. Grupowe tańce poprowadziły trzy instruktorki: Sylwia Szumilas, Patrycja Lutek i Monika Cerkowniak. Mały Szymon boryka się z rzadką chorobą genetyczną Dystrofią Mięśniową Duchenne’a. To prowadzi do całkowitego zaniku mięśni. Istnieje podejrzenie jeszcze drugiej rzadkiej choroby genetycznej. Chłopiec musi być objęty stałą rehabilitacja ruchowa, wspierana praca innych specjalistów m.in. logopeda, terapeuta SI, osteopata. – Poza tańcami mamy też pyszne ciasta, vouchery, bilety na mecz – mówiła Joanna Kosińska-Balcerek, jedna z organizatorek, a na co dzień terapeutka integracji sensorycznej w Przedszkolu Integracyjnym nr 10 w Lubinie – Wsparły nas dziś Mistrzynie Polski, zawodniczki KGHM MKS Zagłębie Lubin Monika Maliczkiewicz i Joanna Drabik. Pani Monika przekazała swój złoty medal na licytację. Dochód pomoże Szymonowi – dodawała Joanna Kosińska-Balcerek.

Trwa liczenie pieniędzy, które udało się zgromadzić z wpisowego i licytacji.

Podczas tej edycji mistrzostw organizatorzy zdecydowali, że będą nagradzać drużyny osobno w poszczególnych zawodach. Oficjalne wyniki wszystkich konkurencji zostaną podane do 19 września.

– Odporni na stres, zdeterminowani i zmotywowani jak nikt inny. Ryzykują własne życie, by pomagać innym. Niejednokrotnie udowadniali, że zawsze można na nich liczyć. Tacy są ratownicy z KGHM. Z USA wracają z brązem. Wielkie gratulacje – powiedział Marcin Chludziński, prezes zarządu KGHM Polska Miedź S.A.

Podczas konkurencji z pierwszej pomocy drużyna KGHM musiała wykazać się zarówno wiedzą teoretyczną jak i praktyczną. Ratownicy musieli udzielić pomocy ofiarom wypadku zbiorowego na terenie fabryki. Ponieważ w wypadku brały udział 4 osoby w pierwszej kolejności musieli wykonać segregację poszkodowanych. W jej wyniku okazało się, że pomocy potrzebują 3 osoby – jedna z wieloma urazami, jedna wymagająca resuscytacji krążeniowo oddechowej i jedna z lekkimi obrażeniami. Podczas treningów w Polsce nasi ratownicy wielokrotnie ćwiczyli podobne scenariusze z trzema poszkodowanymi. Ich doświadczenie oraz wielotygodniowe treningi pod okiem doświadczonego trenera przyniosły oczekiwany rezultat.

Ratownicy z Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego w Sobinie reprezentowali KGHM na międzynarodowych zawodach po raz dwunasty. Dwa razy zdobyli mistrzostwo, regularnie zajmują miejsca w czołówce. W tym roku byli jedyną drużyną z Polski. W sumie wystartowało 22 drużyn z całego świata.

Pierwsze zawody odbyły się w 1999 roku, w których również po raz pierwszy brała udział drużyna KGHM. Międzynarodowe Zawody Zastępów Ratowniczych organizowane są co dwa lata. Ze względu na pandemię koronawirusa w 2020 roku zawody odwołano i przeniesiono na rok 2022.

Międzynarodowe zawody to doskonała okazja dla ratowników do podnoszenia kwalifikacji, jak i do wymiany wiedzy technicznej i organizacyjnej. Uczestnicy wydarzenia mają też okazję poznać struktury służb ratownictwa górniczego innych krajów, w tym zasady działania oraz ich wyposażenie ratownicze.

Kolejny raz grupa krwiodawców odbierze krzyże Zasługi za to, że dzieli się sobą z tymi, którzy potrzebują krwi. Wyróżniono dziewięciu krwiodawców z HDLK Serce Górnika przy ZG Lubin. To Grzegorz Bury, Grzegorz Dym, Tomasz Gągorowski, Janusz Janik, Robert Krutysz, Robert Sołoguba, Mariusz Tyrpak, Zdzisław Zbylski i Krzysztof Majstrowicz.

– Przyznany Krzyż Zasługi jest dla mnie wielkim wyróżnieniem. Jest docenieniem całej mojej działalności i zaangażowania. Traktuję to tylko, albo aż, jednak jako „dodatek” do poczucia satysfakcji, niesienia pomocy potrzebującym. Oddaję krew, kiedy tylko mogę. Mam wsparcie w tym zakresie u swojego bezpośredniego przełożonego. Warto również dodać, że członkostwo w klubie HDK PCK „Serce Górnika” nie ogranicza się czy też skupia się jedynie na donacji krwi. To również zaangażowanie w akcje charytatywne, wolontariat KGHM itp. Wszędzie tam, gdzie potrzebna jest pomoc, tam na pewno będę obecny – mówi Krzysztof Majstrowicz.

fot. archiwum

Znak Polski Walczącej to wyraz nadziei na odzyskanie niepodległości Polski okupowanej przez nazistowskie Niemcy. Otaczanie Znaku Polski Walczącej czcią i szacunkiem jest obowiązkiem każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej. Sięgając po metale produkowane przez KGHM – miedź oraz najwyższej jakości srebro, przygotowano pamiątkowe zestawy w limitowanym nakładzie 200 sztuk. Zestaw o symbolicznym numerze 44, nawiązującym do daty Powstania, przekazano do Muzeum Powstania Warszawskiego, instytucji, która przywróciła pamięć i otworzyła przestrzeń dialogu o bolesnej historii.

Dodatkowo, 1 sierpnia na terenie wszystkich oddziałów Spółki, flagi zostaną opuszczone do połowy masztów, a o godz. 17.00 Jednostka Ratownictwa Górniczo-Hutniczego w Lubinie, Głogowie, Legnicy i Sobinie uruchomi alarmowe sygnały dźwiękowe i świetlne w wozach ratowniczych.

– O godzinie 17:00 przerywamy codzienne zajęcia i przystajemy na chwilę by w milczeniu i zadumie uczcić pamięć Powstańców. Uczestnicy tamtych wydarzeń – bohaterowie Warszawy, kobiety i mężczyźni, harcerze, młodzież i dzieci, dali nam lekcję niezwykłej odwagi i ofiary dla kraju- wartości, które współdzielimy i którymi kierujemy się w naszym życiu i pracy – powiedział Prezes Zarządu KGHM, Marcin Chludziński.

KGHM, lider polskiej gospodarki prowadzi swoją działalność w poszanowaniu tradycji i historii, odwołując się do doświadczeń przeszłych pokoleń. Rozumiejąc swoje znaczenie w przestrzeni publicznej, Spółka czuje odpowiedzialność również za wspieranie polskiego dorobku i dziedzictwa narodowego. Wsparcie dziedzictwa narodowego Polska Miedź prowadzi także poprzez działania Fundacji KGHM, której jest fundatorem.

inf. KGHM

Lekarz to zawód, który powinien być wykonywany z powołania. Wszystko wskazuje na to, że Jacek Galas, koordynator oddziału okulistyki szpitala MCZ w Lubinie tak właśnie pełni swoją misję wobec pacjentów. Emeryci i renciści z Zakładu Emerytalno – Rentowego skupiającego w swoich szeregach byłych policjantów z wiekiem coraz częściej korzystają z pomocy doktora Galasa i jego personelu. – Korzystamy ze służby zdrowia coraz częściej. Wiek nas do tego zmusza. Dlatego utrzymujemy częsty i ścisły kontakt z doktorem Galasem i jego personelem. Wiek nas dosięga, a co za tym idzie coraz częstsze problemy ze wzrokiem. Widzimy więc, jak cały personel nas przyjmuje, jak dba o nas i dlatego postanowiliśmy wystąpić o medal dla ordynatora Jacka Galasa, którego to jest zasługa – mówił Ryszard Krycki, prezes ZWZER okręg Lubin. 

Doktor Jacek Galas wypełnia swój zawód od 27 lat i jak mówi to jego pierwszy medal, który mocno go zaskoczył. – Poproszono mnie o spotkanie dziś. Prezes był bardzo tajemniczy i nie miałem pojęcia co się będzie działo. Tym bardziej jestem zaskoczony. To pierwsze odznaczenie w mojej pracy zawodowej. Bardzo mi miło, że mogę pomagać choć szkoda, że nie mamy większych limitów. Staramy się, jak możemy. Teraz jest większa nadzieja dla pacjentów, bo kontrakt z NFZ jest zwiększony prawie dwukrotnie. Dzięki temu możemy operować dwa razy więcej, zwłaszcza na zaćmę. Patrzymy w przyszłość optymistycznie. jesteśmy w sieci szpitali na II poziomie referencyjnym, a w związku z tym horyzonty naszego przyszłego działania nabierają kształtów i chyba będzie coraz lepiej – mówił wzruszony Jacek Galas koordynator oddziału okulistycznego MCZ w Lubinie. Doktor Galas pytany o tajemnicę zawodu dobrego lekarza mówił krótko – tak traktować pacjenta, jak byśmy chcieli, by traktowano naszych bliskich. – Kiedy jestem zmęczony,  a to się zdarza, bo pacjentów przybywa, a lekarzy niestety nie, i kiedy nie chce nam się czasami tłumaczyć, nie chce się podchodzić do wszystkiego z empatią,  wtedy przypominam sobie tę formułę, którą sobie na początku mojej pracy wymyśliłem „a gdyby tak postąpił lekarz z twoją mamą, to jakbyś się czuł ?” i natychmiast wraca chęć do pracy i mija wypalenie. To dobra rada dla moich młodych kolegów, którą staram się im przekazywać – mówi doktor Galas. 

Doktorowi gratulujemy i życzymy, by nadal wypełniał swoją lekarską misję w taki sam sposób, czyli z myślą o pacjencie. 

Pierwszym sportem jakim się zajął była siatkówka. Później 22-letni Michał Wojtkiewicz zawodnik trenował sztuki walki w formule K-1, ale w pięściarstwie odnalazł swoje miejsce.

– Boks wiele zmienił w moim życiu. Dał mi wielką szansę. Wierzę, że może mi nawet pomóc powalczyć o stypendium na studiach. Wiążę z tym sportem poważne plany – podkreśla Michał.

Akademicka rywalizacja odbyła się w Katowicach. Jacek Rup z Częstochowy był rywalem Michała w półfinale. Rywalizacja była bardzo wyrównana, ale ostatecznie lubinianin musiał uznać wyższość przeciwnika i przegrał 3:0.

Młody adept boksu jest wytrwały i przede wszystkim bardzo odpowiedzialny. – Michał jest zdyscyplinowany i wie co chce w życiu osiągnąć. Potrafi słuchać i uczy się na błędach – przyznaje Dawid Oborski, jeden z trenerów zawodnika „Boks” Lubin.

Michał zdaje sobie sprawę, że to dopiero początek jego pięściarskiej przygody i jeszcze wiele czeka go nauki. Tej jednak się nie obawia i jest głodny wiedzy, a także treningów.

– Ciężka praca. Nie ma czasu na imprezowanie, bo człowiek chce spisać się jak najlepiej. Zajęcia w Stowarzyszeniu Boks Lubin wspaniale zmieniają moje życie. Zależy mi na tym sporcie. Dwa lata temu nie przebiegłbym kilometra. W końcu wziąłem się za siebie i teraz po ciężkim treningu, jestem gotów zrobić kolejny. To bardzo mnie buduje – mówi pięściarz trenujący na co dzień w Zespole Szkół nr 2.

inf/fot. boks.lubin.pl