– Zgodnie z zapowiedziami, konsekwentnie dążyliśmy do realnego i odczuwalnego obniżenia cen ciepła dla naszych odbiorców. Decyzja Urzędu Regulacji Energetyki potwierdza, że przyjęty przez nas kierunek działań jest właściwy. Dzięki inwestycjom w modernizację infrastruktury oraz poprawę efektywności energetycznej możemy dziś zaoferować mieszkańcom niższe ceny ciepła, przy zachowaniu stabilnych i bezpiecznych dostaw – komentuje Piotr Urbaniak, prezes Zarządu Energetyka sp. z o.o.

Obniżka cen jest efektem długofalowej strategii spółki, realizowanej we współpracy z KGHM, obejmującej zarówno modernizację źródeł ciepła, unowocześnianie sieci ciepłowniczej oraz racjonalizację kosztów wytwarzania i dystrybucji energii. Działania te pozwoliły na optymalizację procesów technologicznych, poprawę sprawności urządzeń oraz ograniczenie kosztów produkcji ciepła.

Nowe, niższe taryfy będą obowiązywać odbiorców Energetyki: mieszkańców Lubina, Polkowic i Głogowa, realnie odciążając budżety domowe, w tym także rodzin pracowników KGHM.

Należąca do Grupy Kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A. spółka Energetyka jest jednym z największych dostawców energii i usług infrastrukturalnych na Dolnym Śląsku. Przedsiębiorstwo zajmuje się produkcją i dystrybucją energii elektrycznej oraz ciepła dla tysięcy odbiorców.

– Dążymy do realnego, odczuwalnego dla mieszkańców, obniżenia cen ciepła. To efekt konsekwentnej polityki efektywności energetycznej prowadzonej wspólnie przez Energetykę i KGHM. Naszym priorytetem jest zapewnienie stabilnych dostaw energii przy jednoczesnym zmniejszaniu kosztów jej wytwarzania. Zdajemy sobie sprawę, że koszty energii i ogrzewania to znaczące wydatki w budżetach domowych i chcemy w ten sposób wspomóc naszych odbiorców – powiedział Piotr Urbaniak, Prezes Zarządu Energetyka sp. z o.o.

Obniżka cen ciepła to rezultat długofalowej strategii, obejmującej modernizację infrastruktury, wdrażanie inicjatyw efektywnościowych oraz racjonalizację kosztów energetycznych. Jak podkreślają władze Energetyki, spółka od lat prowadzi inwestycje poprawiające efektywność funkcjonowania należących do niej źródeł energii oraz inwestuje w modernizację infrastruktury ciepłowniczej. Wynikiem tego jest optymalizacja procesów oraz poprawa sprawności i potencjału urządzeń, co pozytywnie wpływa na koszt wytwarzania energii. Dzięki tym działaniom możliwe jest trwałe ograniczenie kosztów produkcji i dostarczania ciepła, co bezpośrednio przełoży się na niższe rachunki dla odbiorców.

Energetyka znajduje się na końcowym etapie uzgodnień z Urzędem Regulacji Energetyki, co stanowi ostatni krok przed wejściem w życie nowych, korzystniejszych taryf.

– Nasz wniosek taryfowy jest na końcowym etapie zatwierdzenia przez Urząd Regulacji Energetyki. Liczymy, że procedury zakończą się na tyle szybko, aby obniżenie cen dla naszych odbiorców, którymi są mieszkańcy Lubina, Polkowic i Głogowa, odbyło się jeszcze przed sezonem zimowym i nadejściem mrozów. Będą to odczuwalne obniżki cen, odciążające budżety domowe naszych odbiorców, którymi są m.in. pracownicy KGHM i ich rodziny – powiedział Piotr Urbaniak, Prezes Zarządu Energetyka sp. z o.o. dodał, że o terminie wprowadzenia nowych taryf oraz dokładnym poziomie obniżek Spółka poinformuje w najbliższym czasie.

Należąca do Grupy Kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A. spółka Energetyka jest jednym z największych dostawców energii i usług infrastrukturalnych na Dolnym Śląsku.

Przedsiębiorstwo zajmuje się produkcją i dystrybucją energii elektrycznej oraz ciepła dla tysięcy odbiorców. Firma jest m.in. operatorem, należących do KGHM, bloków gazowo-parowych: w Polkowicach i Głogowie.

Rada Nadzorcza Spółdzielni Mieszkaniowej Przylesie w Lubinie 28 lipca podjęła decyzję, że czas na podwyżki. Ceny za ogrzewanie i podgrzewaną wodę u dostawców wzrosły już sześciokrotnie. Dotąd lokatorzy nie mieli nowych opłat. Czas na ich podniesienie. Mieszkańcy Przylesia zatem już chyba ostatni raz będą się teraz cieszyć ze zwrotów, które udało się wygospodarować za ubiegły sezon. Spółdzielnia stosowne informacje wyśle do lokatorów jeszcze w sierpniu. Takich prezentów już raczej nie będzie. Za sezon 2021/22 wszyscy lokatorzy otrzymają zwroty. W całej spółdzielni to kwota ok. 600 tys. złotych. Lokatorzy swoje nadpłaty mogli to pozostawić na kolejne opłaty lub żądać od spółdzielni zwrotów na konto. Pytanie tylko – czy to ma sens? Już od 1 września zaliczki za ogrzewanie wzrosną o 30%, a za podgrzewaną wodę aż 50%. Wyliczenia mieszkańcy dostaną już w sierpniu.

Im więcej wody zużyjemy, tym więcej zapłacimy za odpady. Bez konsultacji społecznych pomysł prezydenta Lubina przegłosowali wspierający go radni z Lubin 2006. Nie jest wykluczone, że poseł na Sejm RP, Piotr Borys zaskarży nowe ustalenia do regionalnej Izby Obrachunkowej. Wszystko zależy od tego, co na jego poselskie zapytania odpowie mu prezydent Raczyński. 

Koszty za odbiór odpadów jakie poniosą mieszkańcy wzrosną o 40%. Tak przypuszcza Piotr Borys, Poseł na Sejm RP, który zgodnie z pełnioną funkcją chce w imieniu lubinian dowiedzieć się skąd u prezydenta Roberta Raczyńskiego taki pomysł. Bo to, że podwyżki za wywóz są nieuniknione to wiadomo. Wzrost kosztów powodują wymogi unijne, które Polska musi spełnić, jak też podwyżka opłaty marszałkowskiej. W Lubinie problemem jest jednak wysokość nowych stawek, którą trudno racjonalnie wytłumaczyć, bo im więcej wody zużyjemy tym więcej zapłacimy za śmieci.

– Ostatnia sesja rady miejskiej i brak transparentności spowodowały, że będę w tej sprawie nterweniował. Wątpliwości dotyczą skali i wysokości podwyżki. Radni w czasie sesji nie byli w stanie podać informacji skąd bierze się podwyżka 8,50 zł za wywóz śmieci liczona od każdego zużytego metra sześciennego wody. Ta podwyżka powinna być racjonalna i powinna wynikać  z kosztów. To na rodzinę 4-osobową o 40%  więcej niż dotąd – ostrożnie szacuje Borys. Taka rodzina będzie musiała zapłacić  średnio nawet około 140 złotych miesięcznie. Nie ma odpowiedzi na jakiej podstawie ta podwyżka jest tak wysoka. Mieszkańcy Legnicy po podwyżce zapłacą około 21 zł za osobę w gospodarstwie domowym. W Lubinie ok. 35 zł na osobę.  Chcę sprawdzić czy  to ma swoje źródło w kosztach. Ta podwyżka jest wzięta z sufitu i obciąży każdą rodzinę.  Szef rady Miejskiej, szef spółki komunalnej i prezydent Lubina muszą udzielić informacji. To obowiązek ustawowy –  mówi poseł Piotr Borys. 

Odpowiedzi muszą być udzielone w ciągu 14 dni. – Zadam bardzo precyzyjne pytanie o podstawę podwyżki. W moim odczuciu jest za duża. Koszty zarządzania odpadami w 2018 to ok. 18 mln. zł. z czego 15 mln to koszty składowania. Dzieląc przez 69 tys. lubinian, to średnia opłata na osobę wynosi 21 zł na osobę – dodaje Borys. 

Na ostatniej sesji sprawę próbowali wyjaśnić radni PiS. Niestety dyrektor Marta Jeger – dyrektor ds. zarządzania systemem gospodarki odpadami w MPWiK w Lubinie wyjaśniająca kwestie zmian sposobu naliczania opłat za śmieci, w uchwale mówiła, że podwyżka – wynika z kalkulacji związanej z wydatkami na system gospodarki odpadami. – Będzie więcej odpadów segregowanych, zwiększyliśmy częstotliwość odbioru, opata marszałkowska spowoduje wzrost kosztów zagospodarowania. A odbieramy odpadów więcej. Zakładamy jeszcze 10 proc zrost odpadów ogólnych.

Odpowiedziami autorów podwyżki padającymi na sesji Rady Miejskiej nie był usatysfakcjonowany radny Krzysztof Lis (PiS). Wskazywał, że uchwały w sprawie zmian nie były konsultowane z mieszkańcami, że największy kłopot będzie w spółdzielniach na poszczególnych budynkach, bo segregować mają wszyscy, a jeżeli jedna osoba wyłamie się to karę finansową poniesie np. cała wspólnota mieszkaniowa.

Dlaczego opłat za śmieci ma wynikać z ilości zużytej wody? – Jest to sposób na uszczelnienie systemu. Z wypowiedzi dyrektorki wynikało, że kiedy naliczano stawkę od osoby, opłatami nie można było objąć wszystkich mieszkańców.

Mieszkańcy już dzisiaj zastanawiają się dlaczago mają płacić za wirtualne zużycie śmieci. Jedna z naszych czytelniczek zadała proste pytanie. Czy nie może być normalnie? Z miasta odbiera się rocznie określoną ilość odpadów, czy nie można tej ilości najzwyczajniej w świecie podzielić przez liczbę mieszkańców i rozliczyć nas jak należy, a nie kombinować jak ukryć koszty firm które odbierają i zagospodarowują odpady? Przecież wszystkie odbierane z miasta śmieci muszą być ważone, kiedy wjeżdżają na wysypisko.

Lubin i 12 innych gmin postawiło na swoim. Po kilkunastu miesiącach rozmów z firmą Tauron udało się podpisać porozumienie. – Temat dotyczący obsługi lamp ulicznych pojawił się ponad rok temu, podczas spotkania z przedstawcielami gmin, które  z nami kupowały energię elektryczną od Tauronu. W romzowach między samorządowcami okazało się, że stawki sa bardzo różne. Zaczęliśmy się wtedy zastanawiać  z czego wynikają tak duże różnice. Nasi inżynierowie z Urzędu Miejskiego zaczęli to liczyć. Okazało się, że nie było żadnych podstaw do danych kwot. Poszczególne gminy są zbyt małe, by iść na tak zwaną wojnę z Tauronem – wyjaśnia historię problemu Jacek Mamiński, rzecznik prezydenta Lubina. 

Włodarz miasta wystąpił zatem w imieniu 20 gmin i prowadził negocjacje z firmą Tauron. Kilka samorządów po drodze zgodziło się na warunki proponowane przez dostawce energii. Do końca oprócz Lubina dotrwało 12 gmin. – W różnych gminach stawki za jeden punkt świetlny wahały się od kilkunastu do 20 złotych za miesiąc. Takich punktów w zależności od gminy jest od kilkuset do kilku tysięcy. W naszym przypadku takie kwoty są więc niebagatelne – uściśla Mamiński. 

W Lubinie jest około 3000 lamp ulicznych, które obsługuje Tauron. Wcześniej miasto płaciło ponad 18 złotych za jeden taki punkt. Po renegocjacjach stawka wynosi około 16 złotych, co daje około 6 tys. zł miesięcznie oszczędności w budżecie miejskim. Pieniądze na pewno przydadzą się na inne wydatki. Jak podkreśla rzecznik prezydenta Lubina, najważniejsze jest jednak to, że Tauron zaczął Gminę Lubin traktować jako partnera. 

Obok Lubina na liście gmin, którym udało się obniżyć stawki za obsługę lamp ulicznych są: Chocianów, Chojnów, Gaworzyce, Jerzmanowa, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice, Pielgrzymka, Radwanice, Udanin i Żukowice. 

Część gmin, które łączą siły ma umowy z Tauronem, część wciąż czeka. Nie wykluczone, że podpisane już zobowiązania mogą zostać wypowiedziane. Wszystko rozbija się o pieniądze i jak się okazuje wcale nie małe.

Jesienią ubiegłego roku przedstawiciele pobliskich samorządów doszli do wniosku, że stawki jakie płacą za utrzymanie oświetlenia ulicznego i placów są nie dość, że za wysokie to bardzo zróżnicowane dla wielu leżących po sąsiedzku gmin. Lubin miał stać się zapalnikiem w batalii, która własnie rozkręca się na całego.

15 gmin postanowiło zracjonalizować koszty ponoszone na rzecz spółki Tauron. Dobrym przykładem może być Gmina Ścinawa, która od stycznia 2016 przestała płacić miesięczne zobowiązanie na rzecz Tauronu. Jak nam wiadomo w lutym gmina otrzymała wezwanie do zapłaty na 14 tys. złotych. Takie koszty wyliczył Tauron samorządowi za utrzymanie oświetlenia ulicznego bez awarii. Jak dotąd Ścinawa płaciła 45 tys. złotych, czyli trzykrotnie więcej niż koszt, jakim ją teraz obciążono. Można by rzec, że dotychczas płacono trzykrotnie więcej a opór Gminy  Ścinawa zdaje się być zasadny.

Inną ciekawostką jest stawka, jaką Tauron wyliczył jednej z gmin za dojazd swojego pojazdu na miejsce awarii. W dokumentach spółka ustaliła stawkę 50 złotych za 1 km dojazdu. Cena faktycznie może zaskoczyć.

W przypadku własnie takich opłat gminy chcą, by Tauron dokładnie wyjaśnił na jakiej podstawie wyznacza podobne ceny oraz skąd biorą się różnice w opłatach za jeden punkt oświetleniowy. Dla przykładu podajmy – gmina Kunice płaci 11 złotych netto, Kotla 28 zł netto, a Lubin 24 złote netto. Każda z gmin biorących udział w rozmowach dokonała swoich własnych wyliczeń. Ustalono, że realny koszt utrzymania jednego punktu świetlnego jest zupełnie inny, niż wycenia to Tauron. Większość gmin jest gotowa płacić średnio około 9,50 zł netto za punkt.

Gmina Miejska Lubin ma reprezentować wszystkie gminy, które udzieliły jej pełnomocnictwa w rozmowach z Tauronem. Spotkanie ma mieć miejsce w  najbliższą środę w Legnicy.

Nie wykluczone jest, że Gmina Miejska Lubin zdecyduje się na spotkanie z Tauronem w sądzie, jeśli nie dojdzie do racjonalnego porozumienia.

Przetarg był jasny i czytelny. Prezydent z urzędnikami wykoncypowali, że warto w pięknie wyremontowanym Parku Wrocławskim postawić extra bajer – ptaszarnię, którą szumnie nazwano Centrum Edukacji Przyrodniczej – w skrócie CEP. Pomysł ciekawy i podoba się wielu mieszkańcom, ale okazuje się, że będzie miasto – czyli lubinian – słono kosztował.
CEP jeszcze nie powstał, a już wzbudził szereg wątpliwości i kontrowersji. Pierwsza to kolejność podejmowania decyzji. Najpierw prezydent mówi, że zrobi, potem dopiero pyta radnych o zgodę, czy zrobić może, a zanim zapytał o zgodę, okazuje się, że o ptasim pomyśle od dawna rozmawiał z wrocławskim ZOO – wynika z doniesień Gazety Wrocławskiej. Kolejność nie taka jak trzeba, ale w Lubinie nic już nikogo nie zdziwi, jeżeli przyjmiemy, że radni Lubin 2006 tańczą tak, jak prezydent im zagra, zapominając, że mają go kontrolować, a nie pozwalać na wszystko.
Dzisiaj okazuje się, że wrocławskie ZOO będzie miało swój „zamiejscowy oddział”, który nie tylko nie będzie nadwyrężał budżetu ZOO, ale jeszcze da „Wrocławiowi” zastrzyk gotówki, bo za wszystko zabulą mieszkańcy Lubina.
Ze Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia wynika kilka zastanawiających faktów i bardzo dziwnych zapisów co do obowiązków ogrodu zoologicznego. W zasadzie można powiedzieć, że obowiązkiem ogrodu jest dostarczenie okazów i zarządzanie on-line, bez konieczności codziennej pielęgnacji ptaków w Lubinie. I tak: ekspert ds. hodowlanych ma być dostępny przez cały tydzień pod …telefonem i mejlem, a raz w miesiącu ma odwiedzić CEP w Lubinie. Kolejny specjalista od zarządzania, tym razem w kwestii finansowo-zaopatrzeniowych ma być dostępny pięć dni w tygodniu pod …telefonem i mejlem oraz raz w miesiącu w CEP-ie. To nie koniec wirtualnych osób, które będą odpowiadały za zarządzanie. Nawet weterynarza na miejscu nie będzie! Ma być dostępny pod …telefonem i mejlem i raz w miesiącu pojawić się w ptaszarni. Jedyny specjalista, który musi być w Lubinie raz w tygodniu przez osiem godzin, to ekspert administrator ds. zarządzania obiektem lub jego pełnomocnik, ale aby się nie przepracował nie musi być pod telefonem i mejlem. Uczciwie trzeba też przyznać, że umowa przewiduje możliwość wezwania w każdej chwili każdego z „wirtualnych” speców do Lubina.
ZOO zgodnie z wykazem ma dostarczyć do Lubina kilkadziesiąt gatunków ptaków oraz kilka kóz i świń, owiec i kuca szetlandzkiego. Ma również przeprowadzić zajęcia edukacyjne dla 12 tys. lubińskich dzieci ze szkół i przedszkoli i pilnować, aby ptaszarnię zaprojektowano zgodnie ze standardami. Reszta obowiązków sprowadza się do wskazywanego już wyżej „zarządzania operacyjnego”, które ZOO zrobi on-line za pomocą mejli i telefonów, bo niemal we wszystkich obowiązkach pielęgnacyjnych ogród zoologiczny zostanie wyręczony przez Lubin i miejskich pracowników. W tym miejscu okazuje się, że utrzymanie ptaszarni nie będzie kosztowało wątpliwych już 2,2 mln zł, a o okrągły milion złotych rocznie więcej. Przez trzy lata zbiorą się dodatkowo okrągłe 3 mln zł. Zatem łączne koszty ptaszarni nie będa w trakcie umowy z ZOO mniejsze niż 5-6 mln zł. Dodajmy, że nie znamy jeszcze ostatecznych kosztów budowy oazy dla ptaszków. Urzędnicy optymistycznie szacują, że 6 mln zł. A co jeżeli na budowę trzeba będzie wydać więcej?
Pojawia się pytanie, dlaczego przy takim wynagrodzeniu dla ZOO, w jego obowiązkach nie znalazły się roboty faktycznie generujące koszty takie jak – sprzątanie, karmienie, zakup karmy i pielęgnacja zieleni.
Na dzisiaj nie wiadomo nawet, czy w tym milionie są również inne – nie wynikające z umowy – koszty. Ktoś przecież będzie musiał w nocy ptaszarni pilnować. Nawet jeżeli będzie to jeden, albo dwóch strażników miejskich, to też będą to dodatkowe koszty dla budżetu Lubina. W parku ma być monitoring. Nie jest wykluczone, że do jego obsługi potrzebna będzie kolejna osoba i też będą to koszty dla budżetu miasta, które zapłacą podatnicy z Lubina. Niestety nie wiadomo, czy na tym nie koniec dodatkowych ukrytych w budżecie miasta wydatków na ptaszarnię.
Wątpliwości co do umowy, którą prezydent Robert Raczyński ma zawrzeć z ZOO we Wrocławiu nie rozwiewa inny, można powiedzieć przedziwny, zapis. Wynika z niego, że gdyby prezydent rozmyślił się i zerwał umowę z ZOO, to musi ogrodowi zapłacić karę w wysokości …50% umownego wynagrodzenia. Wierzyć się nie chce, że zamawiający sam na siebie kręci taki bat, gdyby miało dojść do przedwczesnego zakończenia niezwykle kosztownej współpracy.
Wątpliwości jest wiele, pogłębiają je jeszcze polityczne związki prezydenta Lubina z prezydentem Wrocławia, który reprezentując Wrocław jest właścicielem ZOO.

Dziś w stolicy mieszkańcy z czterech województw zagrożonych budową odkrywek zaprotestują przeciwko tym planom. Protestujący domagają się wprowadzenia zmian w „Polityce energetycznej Polski do 2030 roku”.

– Aż 30 tysięcy ludzi mogłoby zostać wywłaszczonych, jeśli te plany zostaną zrealizowane – takie mogą być konsekwencje otwarcia kopalni węgla brunatnego na złożach Gubin i Legnica według Iwo Łosia, koordynatora kampanii Greenpeace Klimat i Energia. – Rocznie, zgodnie z ekspertyzą prof. Mariusza Kudełki z Akademii Górniczo–Hutniczej, całe społeczeństwo ponosiłoby koszty aż 10 mld złotych rocznie. To jedna trzecia budżetu NFZ. Ponosimy je wszyscy, natomiast korzyść jest jedynie po stronie koncernów energetycznych.

Dlatego Greenpeace wraz z mieszkańcami zagrożonych terenów apeluje, by Ministerstwo Gospodarki wzięło pod uwagę te koszty zewnętrzne. Domagają się od szefa resortu Waldemara Pawlaka aktualizacji „Polityki energetycznej Polski do 2030 roku” i odstąpienia od planów budowy kopalni odkrywkowych. W zamian za wykreślenie odkrywek z dokumentu chcą, by znalazło się w nim więcej rozwiązań opartych na wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii i podnoszeniu efektywności energetycznej.

Dziś dokument zakłada, że w roku 2030 zapotrzebowanie na energię elektryczną wytworzoną z węgla brunatnego wynosić będzie 42,3 TWh, co oznacza, że wielkość wydobycia będzie musiała wzrosnąć.

W sumie cztery województwa są zagrożone takimi planami: dolnośląskie, wielkopolskie, lubuskie i kujawsko-pomorskie. – Kilkanaście gmin albo w całości, albo w części zostanie zmiecionych z powierzchni ziemi. I tereny zamieszkałe, i równocześnie przyrodnicze, takie jak lasy czy pola i łąki, zostaną zamienione w krajobraz księżycowy po to, żeby wydobywać tam metodą odkrywkową węgiel brunatny – tłumaczy w rozmowie z Agencją Informacyjną Newseria Iwo Łoś.

Informuje, że mieszkańcy już od kilku lat, gdy tylko dowiedzieli się o tych planach, protestują przeciwko otwieraniu nowych kopalni odkrywkowych węgla brunatnego. – W aż 8 gminach odbyły się prawnie ważne referenda, w których większość mieszkańców wypowiedziała się przeciwko tym planowanym odkrywkom, przy dużej frekwencji – wyjaśnia przedstawiciel ekologicznej organizacji.

Dzisiejszą demonstrację organizuje Ogólnopolska Koalicja „Rozwój tak – odkrywki nie”, w której skład wchodzą mieszkańcy i samorządowcy gmin zagrożonych takimi kopalniami. O godz. 11.00 w ramach protestu przemaszerują spod Sejmu na Plac Trzech Krzyży, pod Ministerstwo Gospodarki.

Elektrownie na węgiel brunatny produkują obecnie około 40 proc. najtańszej energii elektrycznej w Polsce. Większość obecnie eksploatowanych złóż będzie się wyczerpywać po 2020 roku.

Autor: newseria