Co miasto zrobi, by pomóc mieszkańcom wdrożyć się w nowe przepisy w zakresie segregacji odpadów? O to m.in. pyta radny miejski Grzegorz Zieliński, w swojej interpelacji, którą 3 stycznia 2020 złożył w biurze magistratu. 

– Temat odpadów komunalnych w Lubinie był pod koniec 2019 dość burzliwy. Niektóre samorządy już wprowadziły selektywną zbiórkę i już możemy zaobserwować jakie są skutki. Widzimy walające się śmieci, przepełnione kosze a nawet nakładane kary. Również u nas panuje chaos informacyjny. Część spółdzielni już powysyłała nowe deklaracje, ostrzeżenia, obostrzenia. Ostatecznie zreflektowaliśmy się i proces wprowadzania nowych przepisów opóźniliśmy o pół roku. To jednak kroczy to nas i wypadałoby zacząć już działać. Składając interpelację motywuję gminę, by wzięła na siebie odpowiedzialność informacji centralnej, żeby każdy mieszkaniec otrzymał ustandaryzowaną informację, a nie tak, jak było końcem 2019. Sugeruję, by zrobiono to we współpracy ze spółdzielniami, a nie w konflikcie. Druga rzecz to konsultacje, które wypadałoby zrobić. Ponieważ jak się okazuje urzędnicy nie zawsze wiedzą wszystko. Warto porozmawiać z ludźmi, by dowiedzieć jakie są największe obawy, problemy, ale tez jakie mamy pomysły na to, by wspólnie przeprowadzić ten proces. Trzecia rzecz najważniejsza – by później uniknąć kar i nieprzyjemności, to szeroka kampania edukacyjna. Tym powinna zająć się gmina za pośrednictwem mediów, jakie ma i środków, jakie posiada – mówi Grzegorz Zieliński, radny miejski.

Radny pyta w swojej interpelacji, czy gmina w ogóle rozważą takie rozwiązania, a jeśli nie to dlaczego. Odpowiedź na zapytanie radnego powinna pojawić się do 14 dni. 

Poniżej zamieszczamy treść interpelacji. 

„Na podstawie § 12 ust. 1,3 i 4 Statutu Miasta Lubina składam INTERPELACJĘ/ZAPYTANIE skierowaną do:

PREZYDENTA MIASTA LUBINA/ PRZEWODNICZĄCEJ RADY MIEJSKIEJ

Przedstawienie stanu faktycznego: Interpelacja jest motywowana wynikiem rozmów z
mieszkańcami Lubina oraz emocjami, które towarzyszyły najgorętszemu tematowi ostatniego kwartału 2019 roku, czyli tematyką gospodarki odpadami. Prędkość oraz tryb wprowadzania uchwały zmieniającej sposób naliczania opłat, która ostatecznie została odrzucona, spowodowały pewien uciążliwy dla mieszkańców chaos informacyjny oraz dyskomfort ze względu na brak spójnej oraz czytelnej informacji. Całej atmosferze z pewnością nie pomógł brak konsultacji społecznych, jak również brak centralnej kampanii informacyjnej oraz kampanii edukacyjnej. Z kolei część Spółdzielni rozpoczęła dystrybucję nowych deklaracji oraz informacji o sposobie naliczania opłat, które to, jak wiemy, ostatecznie nie zostały zmienione.

Wynikające pytania:
1) Czy Gmina Miejska Lubin rozważa, a jeśli nie to dlaczego, przejęcie odpowiedzialności za poprowadzenie centralnej kampanii informacyjnej, która ustandaryzuje informację przekazywaną mieszkańcom oraz obejmie zasięgiem wszystkie adresy, w przypadku ewentualnych przyszłych zmian w sposobie gospodarowania odpadami oraz naliczania opłat z tego tytułu? Jeśli tak, to jakich środków wśród znanych nam informacji pocztowych użyje Gmina dla zapewnienia jak najszerszego zasięgu wśród odbiorców? Czy jest możliwym określenie jasnego harmonogramu, który zapewni dotarcie z informacją do mieszkańców odpowiednio szybko, zanim ewentualne przyszłe zmiany wejdą w życie?
2) Czy Gmina Miejska Lubin rozważa, a jeśli nie to dlaczego, przeprowadzenie konsultacji społecznych przed przyszłymi ewentualnymi zmianami w sposobie gospodarowania odpadami komunalnymi oraz sposobem naliczania opłat z tego tytułu?
3) Czy Gmina Miejska Lubin rozważa, a jeśli nie to dlaczego, przeprowadzenie kampanii edukacyjnej, która zmniejszy ryzyko nieprawidłowości w przestrzeganiu przyszłych zmian dotyczących zasad selektywnej zbiórki odpadów oraz uchroni mieszkańców od ewentualnych kar i innych nieprzyjemności, które obserwujemy w samorządach w całej Polsce, gdzie selektywne zbiórki odpadów już funkcjonują? Jeśli tak, to jakich środków użyje Gmina dla zapewnienia jak najszerszego zasięgu wśród odbiorców? Portale www, media społecznościowe, telewizję, informacje przesyłane pocztą tradycyjną, plakaty, współpraca ze Spółdzielniami? Czy jest możliwym określenie jasnego harmonogramu, który zapewni przeprowadzenie kampanii edukacyjnej odpowiednio szybko, zanim ewentualne przyszłe zmiany wejdą w życie?”.

inf. red.

Jak donoszą media podwykonawcy pracujący na budowanej drodze ekspresowej S3 od Lubina przez Polkowice do Kaźmierzowa zapowiedzieli blokadę drogi. W piątek 15 marca zapowiadają się trudności w ruchu drogowym a wszystko dlatego, że główny wykonawca nie rozlicza swoich zobowiązań z podwykonawcami. Pierwsze sprzeciwy mniejszych firm pojawiły się latem. Wówczas dostawcy materiałów zablokowali w czerwcu fabrykę masy bitumicznej obwiniając firmę Pribex, która byłą w konsorcjum z Salini i również nie regulowała swoich zobowiązań.

W sierpniu wykonawcy zablokowali drogę znacznie utrudniając ruch. Wtedy Salini obiecało uiścić zobowiązania Pribexu. Wewnętrzny konflikt w konsorcjum znacznie zatrzymał prace na terenie odcinka od Lubina do Polkowic.

Inni wykonawcy, jak Budimex czy Mota Engil z prac wykonywanych na innych fragmentach wywiązali się na czas. Salini kilkakrotnie obiecał zakończenie robót. Po niedotrzymanym terminie w czerwcu 2018 wskazano najpierw grudzień 2018, potem marzec 2019. Dziś okazuje się, że mówi się o czerwcu.

11 marca Piotr Borys i Poseł na Sejm RP Robert Kropiwnicki zorganizowali konferencję prasową, podczas której poinformowali, że Poseł ma zamiar złożyć interpelację do Ministra Infrastruktury Andrzeja Adamczyka w tej sprawie.

Firma Salini podobne problemy z dotrzymaniem terminów ma na terenie całej polski. W ubiegłym roku oddział GDDKiA w Warszawie usunął tego włoskiego wykonawcę z budowy drogi S3 w okolicy Marków. Spytaliśmy Posła, czy podobnie powinno się postąpić jeśli mowa o S3 Lubin – Polkowice – Kaźmierzów.

– Nie znam dokładnie protokołów posiedzeń i uzgodnień oraz etapu zaawansowania. Jeżeli uznają, ze jest gwarancja, że prace zostaną skończone w ciągu najbliższych 2 – 3 miesięcy to może nie ma sensu,a le jeżeli okazuje się, że to ciągle puste obietnice to może trzeba podjąć radykalne kroki. Decyzja należy do Ministra Adamczyka – mówił Robert Kropiwnicki, Poseł na Sejm RP.

Zastanawiam się dlaczego urzędnik – jakim niewątpliwie jest Prezydent Lubina – opłacany z naszych podatków ma w głębokim poważaniu nas mieszkańców. Zapytacie Państwo na jakiej podstawie wysnuwam takie wnioski?

Otóż na podstawie własnego doświadczenia. Z całą odpowiedzialnością stwierdzam, że Prezydent Raczyński wypaczył ideały samorządności i Lubin traktuje jak prywatny folwark, a nas mieszkańców jak swoich poddanych. Zapomniał, że funkcja jaką sprawuje wiąże się ze służebnością. Przykładów mógłbym mnożyć, lecz skupię się na ostatniej odpowiedzi na moją interpelację. 16 lipca br. podczas sesji Rady Miejskiej w Lubinie złożyłem pismo adresowane do Prezydenta Raczyńskiego. W powyższej interpelacji odniosłem się do problemów z jakimi obecnie boryka się lubiński szpital i deklaracji Pana Raczyńskiego dot. przejęcia szpitala przy ul. Bema w Lubinie przez Gminę Miejską Lubin. W piśmie tym po dosyć obszernym przedstawieniu faktów zadałem jedno proste pytanie, adresowane do Prezydenta Raczyńskiego: Czy i kiedy podejmie Pan działania zmierzające do objęcia udziałów w Regionalnym Centrum Zdrowia?

Gdy otrzymałem odpowiedź oniemiałem z wrażenia. Z treści tejże odpowiedzi wynika, że moją interpelację Sekretarz Miasta Lubina, działający z upoważnienia Prezydenta Raczyńskiego, przesłał do Starostwa Powiatowego w Lubinie i oczekuje na odpowiedź. (…) Sekretarz Miasta nie potrafi czytać ze zrozumieniem i to jestem w stanie jeszcze zrozumieć, gdyż nie pierwszy raz dał wyraz swojej niekompetencji. Być może Prezydent Raczyński urzęduje w Starostwie Powiatowym w Lubinie, gdyż w ostatnich latach trudno go spotkać w Urzędzie Miejskim w Lubinie. Oczywiście ironizuję, lecz dla takiej arogancji trudno znaleźć sensowne uzasadnienie. Obawiam się jednak, że przyczyna jest inna. Zapewne trudno Prezydentowi Raczyńskiemu uzasadnić dlaczego nie jest zainteresowany losem szpitala, w którym głównie leczą się mieszkańcy Lubina. Łatwo w przeszłości szafował deklaracjami, które pozostały bez pokrycia. Dzisiaj jak struś chowa głowę w piasek i udaje, że problemu nie ma. (…)

Ostatnia sesja Rady Miejskiej w Lubinie początkowo zawierała jedynie dwa punkty. Gdy kilka dni wcześniej otrzymałem materiały byłem przekonany, że porządek obrad będzie rozszerzony bezpośrednio na sesji o co najmniej jeden punkt, a mianowicie o projekt uchwały w sprawie skargi jaką złożyłem do Rady na działania Prezydenta Lubina. (…)Zresztą byłem przekonany, że niezależnie od moich argumentów Rada uzna moją skargę za bezzasadną. Inna decyzja zapewne byłaby dla mnie miłym zaskoczeniem. Nie jest tajemnicą, że Prezydent posiada większość w Radzie Miejskiej – skupioną pod szyldem „Lubin 2006” – która posłusznie wykonuje polecenia i rzadko posiada własne zdanie. Byłem jedynie ciekaw jakich absurdalnych argumentów użyje Rada – pisze opozycyjny radny Krzysztof Olszowiak z Porozumienia Samorządowego.

Moje przypuszczenia potwierdziły się. Przewodniczący Rady korzystając ze swoich uprawnień złożył wniosek o poszerzenie porządku obrad, a Rada mimo mojej nieobecności zaakceptowała obrady nad skargą, uznając ją w konsekwencji za bezzasadną.

Kuriozum tej decyzji zawarta jest w uzasadnieniu. Pragnę jedynie dodać, że przedmiotem skargi był brak odpowiedzi na moje pismo. Prezydent mimo prawnego obowiązku nie udzielił mi odpowiedzi na interpelację, naruszając tym samym przepisy Statutu Miasta Lubina. Rada – a właściwie radni „Lubin 2006” uznali, że pytanie zawarte w interpelacji ma charakter retoryczny, stanowiąc jednocześnie o tym, że odpowiedź na zadane pytanie jest mi doskonale znana, wobec czego udzielenie odpowiedzi przez Prezydenta nie było konieczne. Ponadto Rada uznała, że moje pytanie nie dotyczyło publicznej działalności Prezydenta, lecz sfery jego decyzji prywatnych. Gdy to przeczytałem nie mogłem opanować śmiechu. Sądziłem, że radni pokuszą się o bardziej sensowne argumenty, a nie ograniczą się do wywodów filozoficznych. Z drugiej jednak strony jeżeli przyjmiemy sposób myślenia Prezydenta o majątku gminnym (czyli naszym wspólnym) jako własnym folwarku, to decyzja rady ma jakieś uzasadnienie.